Halster zit om, vervolgens pakt hij het halstertouw en gaat daar serieus op staan 'zagen'. Echt bewust met zn tanden van links naar rechts zagen om het touw kapot te maken, eenmaal uit het weiland neemt hij het touw in zn mond en doet er verder niets mee. Ook tijdens het vaststaan pakt hij het touw niet meer, wel gaat hij zn vriend proberen te bevrijden als hij mee is 
Ik dacht dat het misschien kwam omdat hij ergens last van had. Maar de tandarts was zeer tevreden, dus aan zn gebit lag het niet. Inmiddels ben ik het gewend en kan hem 9 van de 10 keer te snel af zijn met het halster omdoen. Ik werd er weer een herinnert toen mn vriendin hem meenam voor de hoefsmid en zij dus een tijd heeft staan klooien om dat halster om te doen

*ik ga het halster niet omlaten in het weiland, ik wil alleen weten of het 'slechts' een weilandondeugd is en hoe ik het het beste kan aanpakken.
.