Een aantal van de paardjes lijken echt te gaan voor het voorop lopen, die willen er persé langs!
Valse starts, afsnijden, zo slingeren dat de ander er niet langskan, als de ander sneller is gewoon wachten tot hij moe is en dan erlangs, al deze truucjes worden uit de kast gehaald door ze.
Hoewel er ook zijn (oa mijn eigen paard) die zoiets hebben van nou ik wil helemaal niet voorop, da's eng!
Is dit nou natuurlijk gedrag? Of eigenlijk aangeleerd? (Paardjes weten heus wel dat baasje het gaaf vind om te winnen) En hoe reageren jullie paarden op een wedstrijdje?
, dat herken ik wel. Bij die paar stukken waar ze af en toe hard mogen gaat er één oor als een windvaantje in een storm heen en weer, de ander strak naar achteren, gespitst op het Magische Woord 'Toe Maar'. Drijven hoeft dan niet meer, alleen maar blijven zitten en aangeven wanneer het tempo weer omlaag moet. En ik geloof heilig dat ze het prachtig vinden...overigens, als de oudste eens geen zin heeft dan draait ze op die stukken rustig om 'O, nee, niet vandaag
' (waarna ik beloof dat we gewoon gaan stappen en ze alsnog gewoon netjes dat stuk loopt).
, net een race, de één wilde voorop omdat die altijd voorop loopt, de ander wilde voorop omdat ze de baas is en de derde wilde voorop omdat die gewoon het snelst liep. Zelden zo snel een stapritje bos gedaan.
. Bovendien lijkt het me stug dat, met een ruiter erop, op het moment dat die zegt 'ho, nu is't klaar' dat dan die schrik spontaan over is en ze met de kop over de grond lekker lopen te briezen...
. Die kan je dus echt niet wijs maken dat er gevaar dreigt en dat ze daarom sneller zou moeten gaan lopen...
. Zodra hij doorheeft dat er een tweede ronde aankomt dan voel je ook echt even dat "versnellinkje" onder je in. Heerlijk! Voorop hoeft van hem niet, gewoon lekker achter de rest aan vindt hij tot nu toe prima!