Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-11 14:44

Zal dit nog veranderen? Zit er ff doorheen..

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-11 14:44

Ik zit er ff doorheen..
1,5 jaar geleden, ging kijken voor een pony.. Vond er een, kocht hem, een veulentje

Met de gedachte een band op te bouwen, misschien zelf zoals ik die had met een vorig verzorgpaard, zij stond al te brommen als ze mn auto hoorde, toonde ook echt genegenheid. Nou, met een veulie moest dat dan helemaal lukken

Mooi niet dus. Biscuit is intussen 2. Heeft me nog nooit begroet. Of ja, door heel enthousiast naar het hek te lopen, dat dan weer wel. Maar echt een knuffel heb ik maar zelden van hem gekregen (alleen toen ik er compleet doorheen zat in de periode dat mn hondje achteruit ging en ik haar uiteindelijk ook in moest laten slapen), genegenheid toont hij niet of nauwelijks.

Ben tot de conclusie gekomen dat het gewoon geen knuffelaar is, het is een werker. Aan alles merk ik dat ie graag iets wil doen.. Alleen maar een beetje hangen op t land vindt ie maar niks (en natuurlijk heeft hij dan wel lol, welk paard niet..), hij wil aan de slag. We wandelen veel, doen wat vd en grondwerk, maar intussen heb ik het idee dat de uitdaging eraf is. Hij heeft er nog steeds heel veel plezier in, maar het triggert hem niet meer voldoende. Ben intussen wel bezig met het zoeken van grondwerkles, want heb dat met hem echt wel eventjes nodig, kom ff niet verder meer

Maar af en toe denk ik; is dit het dan? Zo lang gewacht, van gedroomd, blij over geweest... En dan heb je een pony waar je eigenlijk liever niet heen gaat als je niet lekker in je vel zit omdat hij daar niet mee overweg kan.. Hallo, ik ging voor een beessie dat me zou troosten als ik me rot voelde!

Het valt me nu denk ik ook extra op, voorheen had ik Nouzje nog thuis om me te troosten, maar nu heb ik alleen nog vissen (die best heel leuk zijn om naar te kijken maar weinig troostende waarde hebben

). T is nou niet zo dat ik heel vaak getroost moet worden overigens hoor.. Maar gewoon, die dagen dat je om de een of andere reden doodsimpel je dag niet hebt. Dan krijg ik dat van mn pony gewoon nog even dubbel op mn bordje ipv dat ik me beter ga voelen door hem.

Vind het gewoon heel moeilijk.. Ergens denk ik; komt wel goed als ie 3 is, dan zijn we weer even door deze fase heen én kan ie aan het werk, misschien dat hij daarvan opknapt. Aan de andere kant, ook als veulen was het geen knuffelkont..

Ik weet het even niet meer. Hij is mn allerbeste vriendje en ik zou hem voor geen goud kwijt willen, maar af en toe vraag ik me af wat de lol nog is van het hebben van een paard als je alleen een goede dag samen hebt als je zelf al lekker in je vel zat.

Meer mensen die in zo'n situatie gezeten hebben? Zal mn vriendje gezelliger worden als hij over een jaartje eenmaal aan het werk is? Of zit ik misschien gewoon even in een tussenperiode, gaat het over als ík eenmaal met m aan t werk ga? Ik weet het even niet meer.. T is gewoon niet leuk als je niet lekker kunt uitwaaien bij je paardje, maar altijd moet zorgen dat je in de ''zen-modus'' bent..

**Geplaatst**: 05-07-11 14:50

Geplaatst: 05-07-11 14:50

Ik denk niet dat dit verandert, is gewoon karakter...

Ik heb hier bv twee paarden staan, ene is een mega knuffelkont, wil niets liever dan geaaid worden, kriebelen, vind ie allemaal heerlijk. Nummer 2 accepteert het alleen maar dat je hem bv poetst omdat hij weet dat hij daarna mag rijden, maar daar moet je echt niet aankomen met knuffel, kriebel of er eens lekker tegenaan gaan hangen want in het beste geval heb je dan gewoon een duw of kopstoot te pakken. Dan word ie echt chagerijnig.
Beide waren vanaf het begin zo (heb ik weliswaar niet van jongs af aan) en zijn nooit veranderd.

Ik snap trouwens wel dat je ervan baalt, maar ik denk eerlijk gezegd ook dat je teveel van het dier verwacht. Jij wilt terugkrijgen wat je ooit had, dat gaat niet. Als je een huidige situatie vergelijkt met een vroegere situatie die voor jou ideaal was, is het nooit genoeg. Probeer eens te kijken naar de dingen die je wel leuk vind aan je paard, ookal zijn dat niet de dingen waar je in eerste instantie naar op zoek bent. Probeer open te staan voor hem!

(bv, mijn chago gooit altijd dekens van het rek op de grond, maar alleen als ik niet kijk. Maar geheid dat ik wegloop om iets te pakken en ik kom terug en de hele rotzooi ligt tussen zijn voeten...en dan maar onschuldig kijken. Daar kan ik ook mee lachen, en ik vind het een geweldig paard, maar ik moet gewoon niet met hem gaan tutten. Borstel erover opzadelen en rijden. Doen wat noodzakelijk is en er verder vanaf blijven. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet van hem kan genieten, alleen op andere manieren!)

**Geplaatst**: 05-07-11 14:57

Geplaatst: 05-07-11 14:57

Als ik geen goede dag heb ga ik ook niet naar mijn pony's of doe ik alleen het hoog nodige.
Mijn haflinger kan er ook niet tegen, sluit zich dan ook voor mij af.
Vind ik prima en hou ik dan ook rekening mee en eerlijk gezegd snap ik het ook wel..
Ik bedoel zulk leuk gezeldschap ben je dan ook niet en waarschijnlijk is Biscuit ook best gevoelig en sluit hij zich gewoon af omdat hij niet weet wat hij er mee aan moet?
Het kan ook karakter zijn, maar toen ik mijn haf kocht werd ook verteld dat hij geen knuffelpony was.
Nou het is juist een enorme kroeldoos

Waarschijnlijk wordt jouw vriendje weer gezellig als jij dat ook bent

Ga nieuwe leuke dingen met hem doen, samen plezier hebben dan komt het vast goed!

**Geplaatst**: 05-07-11 15:02

Geplaatst: 05-07-11 15:02

lastige situatie zit je in! Sommige paarden zijn nou eenmaal geen knuffels en zullen dit ook nooit worden. Maar ik heb sowieso niet vaak een 2jarige meegemaakt die knuffelt en ook relaxed blijft als je dit zelf niet bent dus ik zou niet te snel concluderen dat jouw paardje dit nooit zal doen. Hij kan knuffeliger en relaxter worden met de jaren. Maar aan de andere kant kan het heel goed zo zijn dat jullie gewoon niet bij elkaar passen, dat risico loop je altijd als je een veulen koopt. Als ik jou was zou ik sowieso nog minimaal een jaartje afwachten maar ook bij jezelf nagaan hoe belangrijk dat knuffelen voor jou is, is het voor jou onmisbaar of kan je ermee leren leven?

Ik vind het trouwens heel herkenbaar want ik heb zelf ook zo eentje, gekocht toen hij 2,5 was. Verschil is wel dat ik hem al kende en wist dat hij geen knuffel is. Nu is hij 5 en nog altijd geen paard om mee te tutten en nog altijd enorm gevoelig op mijn mentale toestand. Precies zoals je zegt, ik moet zelf 'zen' zijn om iets met hem te kunnen. Dat is soms heel vervelend maar er zit ook een positieve kant aan, want als ik me goed voel kan ik ook meteen alles met hem en ik hoef niet bang te zijn dat hij het niet aangeeft als iets hem niet bevalt. Hij is nu echt mijn maatje en ik wil hem voor geen goud meer kwijt, maar onze band is wel wat anders dan de band die je hebt met een knuffelpaard en soms mis ik het wel een beetje.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-11 15:06

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-11 15:06

Bis is idd enorm sensitief

Probeer daar ook altijd rekening mee te houden door dan inderdaad het hoognodige te doen (stal en soms borsteltje eroverheen). Hij sluit zich anders ook af ja, kan ik helemaal niks meer..

Ergens denk ik ook wel dat het nu versterkt wordt door mijn gevoel, weet het eigenlijk wel zeker

Ik geef na 1,5 jaar eindelijk voor mezelf toe dat het niet helemaal is zoals ik voor ogen had, dat pikt ie haarfijn op, en daar reageert hij weer op met als gevolg dat t nog minder gezellig wordt

Punt is natuurlijk ook dat ik het zo geweldig had met dat verzorgpaard, je gaat soms toch vergelijken en dat is niet eerlijk naar hem toe. Hij is gewoon anders..

Hmm nou wilde ik tikken dat ik niet erg veel nieuwe dingen kon bedenken meer maar miss kan ik eens kijken voor dat Horse Agility, misschien dat ik een parcourtje kan uitzetten ofzo

Zwerte; heel herkenbaar! Denk inderdaad ook dat er nog wel wat meer rust in balans zal komen, we moeten gewoon ook weer even door een nieuwe fase.. Maar poetsen is inderdaad ''tijdverspilling'' en knuffelen? Pfft, echtt niet! Als ik zen ben dan gaat het ook echt fantastisch maar ben ik het niet, is het dus drama

Jaartje wachten en het aankijken vind ik sowieso een goede

Dan is hij ook intussen aan het werk en is het goed te beoordelen of we matchen of niet

Vind het wel moeilijk hoor... Soms denk ik ook dat ik gewoon teveel een gevoelsmens ben voor hem, hij pikt alles op en is voor hem ook niet altijd makkelijk.

**Geplaatst**: 05-07-11 15:11

Geplaatst: 05-07-11 15:11

Citaat:
Maar af en toe denk ik; is dit het dan? Zo lang gewacht, van gedroomd, blij over geweest... En dan heb je een pony waar je eigenlijk liever niet heen gaat als je niet lekker in je vel zit omdat hij daar niet mee overweg kan.. Hallo, ik ging voor een beessie dat me zou troosten als ik me rot voelde!

Ik denk eerlijk gezegd dat als je dit verwacht van een paard, je snel teleurgesteld zult raken. Het blijft wel een paard he... Ik denk dat je meer naar jezelf meot kijken i.pv. naar je paard. Hoe zit hij in elkaar, waar reageert hij goed op, hoe dominant is hij? Dat soort dingen (en nog veel meer) en daar sten je JOU gedrag op af.
Je kunt niet van een paard verwachten dat hij je anders behandeld als jij een rotdag hebt, dan dicht je een paard emoties toe, die hij niet heeft.
Ik hoop dat je kan genieten van je paard, zoals hij is, succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-11 15:16

Re: Zal dit nog veranderen? Zit er ff doorheen..

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-11 15:16

Het is ook wel wat zwaar neergezet inderdaad

Maar wel gebaseerd op de ervaring die ik al had (en daar zit m waarschijnlijk ook gewoon de crux). Ik ben, zeker het afgelopen half jaar, onzettend veel bezig geweest met zelfreflectie en zelfontwikkeling, vooral met dank aan hem

Van mij hoeft een paard ook echt niet me om de hals te vallen om me te troosten ofzo, maar t is niet leuk als je dr zo eentje hebt die echt alleen reageert op heel extreme emoties (want toen ik kapot was vanwege Nouz legde hij heel lief dat koppie tegen me aan, bleef echt zeker 10 min zo staan). Verder gaat hij juist lopen klieren in reactie op mijn emoties en das lang niet altijd leuk als je juist zo graag zou willen knuffelen

**Geplaatst**: 05-07-11 15:41

Re: Zal dit nog veranderen? Zit er ff doorheen..

Geplaatst: 05-07-11 15:41

......als je blijft twijfelen, zou ik toch een keer een besluit nemen om voor hem een ander thuis te zoeken. Je hebt een verwachting van hem, die hij niet waar kan maken. Ik denk, dat dat voor jullie beiden beter zou zijn. Hij een baasje die nuchter is en jij een ander paardje om je getroost door te voelen. Persoonlijk heb ik er nooit bij stil gestaan, dat mijn vorige paard ook geen knuffelaar was. Ik vond dat prima. Als ik down was, knapte ik op door bij hem te zijn.

**Geplaatst**: 05-07-11 17:08

Re: Zal dit nog veranderen? Zit er ff doorheen..

Geplaatst: 05-07-11 17:08

Waarschijnlijk zit dit inderdaad in het karakter.
Maar het hoeft niet altijd.
Ik heb bijvoorbeeld een eigen gefokt veulen. Ze was als veulen, gewoon een soort van bang van je. Accepteerde weinig, kon haar ook niet goed borstelen, achteraf gezien ook te hoge verwachtingen. Ik dacht leuk een veulen, dan kan ik lekker gaan wandelen en borstelen. Maar ze heeft echt tijd nodig gehad. Vlak voordat ze weg ging naar de opfok waren we echt maatjes.

Nu is ze weer terug, en heeft ze ook even moeten wennen. Het ging veel sneller als in het begin. Maar het zal altijd erin zitten. Ze is nu heel erg gehecht aan mij. Maar sommige mensen, hoe aardig ze ook doen tegen haar, ze mag ze niet. Echt een merrie haha. En ik begrijp echt wat je bedoelt, Bofera, zo heet ze, komt als ik fluit, ik doe al vanaf veulen het zelfde fluiten, ze kijkt op en ze komt aan wandelen/draven. Als de groep dan mee rent rennen ze me allemaal voorbij, behalve zij. Het is echt een droompony voor me geworden. Terwijl mijn andere pony, die komt niet als ik roep. En als de paarden gaan rennen, rent hij keihard mee. Het zit echt in zijn karakter, en ik heb ook erg veel moeite gehad omdat te accepteren, nog steeds. Hij troost mij bijvoorbeeld ook nooit, als ik verdrietig bent heeft hij er een handje van om dan nog speels te bijten. Dat doet hij ook heel vaak, omdat hij langer hengst is geweest.

Het is nogmaals allemaal erg moeilijk, ik ken het echt.
Ik weet inmiddels wel, dat ik nooit (zeg nooit nooit maar goed) een ruin neem. Ik ben gewoon meer van merries.

Succes verder! En volg gewoon je hart.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-11 19:29

Re: Zal dit nog veranderen? Zit er ff doorheen..

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-11 19:29

Bedankt allemaal voor de lieve en soms ook confronterende reacties

Ook fijn om te lezen, jullie verhalen over de niet-knuffelaars. Herken er dusdanig veel in dat het sowieso duidelijk is dat ik het goed had ingeschat

Kwam net huilend thuis dus even gebabbeld met mams, toch paar dingetjes vielen op zn plek... Werk nu net paar weken nachtdiensten en waarschijnlijk kan ik daar gewoon niet zo goed tegen. Ben dus emotioneel nogal op (gebeurt op t moment ook een hoop nog daarbij) en dat maakt waarschijnlijk dat ik zo extreem aan het twijfelen geslagen ben.. Denk dat het een goede is om iig te kijken hoe het over een goed jaar is, als hij eenmaal voor de wagen staat

Misschien ben ik dan juist heel erg blij met mn werker.. Ben natuurlijk ook al 1,5 jaar aan het tutten en rommelen (al was dat het eerste jaar maar een paar dagen in de week, neemt allemaal natuurlijk wel toe in frequentie) en als je dan een pony hebt die dat allemaal maar niks vindt.. Misschien dat het voor hem (achteraf bezien dan) wel lekkerder was geweest om tot zn 3e in de opfok te staan en daarna gewoon gericht aan de bak te gaan. Hij heeft overigens wel altijd gewoon in gemengde groep gestaan hoor, alleen geen ''echte'' opfok zeg maar.
Ik weet het in elk geval even niet meer.. Als ik uiteindelijk tot de conclusie kom dat we gewoon niet matchen, tjsa, dan zal ik toch met heel veel pijn een ander thuis voor hem gaan zoeken waar hij beter op zn plek is.. En misschien staan we er over een jaar wel heel anders voor.. Zal hier iig even doorheen moeten.

Josie, dat happen doet hij idd ook

En dan alleen als ik niet goed in mn vel zit.. Als ik zen ben is ie hardstikke lief en meewerkend, als ik er niet helemaal bij ben of me rot voel lijkt het soms wel of hij probeert het op te lossen door te gaan klieren, alsof ie wel merkt dat er iets is maar niet weet hoe hij het op moet lossen. Mn vader doet dat overigens ook, die gaat me altijd pesten op momenten dat ik er écht geen behoefte aan heb, hij weet gewoon niet hoe die t anders moet oplossen

Niek_aaron; als het uiteindelijk niet werkt, tsja, dan doe ik ons beide geen plezier door door te gaan.. Misschien dat hij heel goed op zn plek zou zijn bij een fanatiek menner ofzo, denk dat hij het iig heel erg goed zal doen voor de kar, mede door zn looplust en werkwilligheid

Idd gewoon iemand die er nuchter mee omgaat en lekker aan de slag gaat. Misschien ben ik wel veel te veel een gevoelsmens dat een speciale band wil met een paard..

Ik ga het in elk geval afwachten.. Nogmaals heel erg bedankt voor jullie reacties, heb er echt veel aan!

**Geplaatst**: 05-07-11 19:33

Geplaatst: 05-07-11 19:33

niek_aaron schreef:
......als je blijft twijfelen, zou ik toch een keer een besluit nemen om voor hem een ander thuis te zoeken. Je hebt een verwachting van hem, die hij niet waar kan maken. Ik denk, dat dat voor jullie beiden beter zou zijn. Hij een baasje die nuchter is en jij een ander paardje om je getroost door te voelen. Persoonlijk heb ik er nooit bij stil gestaan, dat mijn vorige paard ook geen knuffelaar was. Ik vond dat prima. Als ik down was, knapte ik op door bij hem te zijn.

Hier ben ik het mee eens...zelf heb ik een op en top knuffelpaard, ook op mindere dagen, en ik zou persoonlijk niet anders willen. Ik vind dat het karakter van je paard ten alle tijde bij die van jou moet passen.

**Geplaatst**: 05-07-11 19:38

Geplaatst: 05-07-11 19:38

Waarom heb je een veulen gekocht toen? Wat wil je met hem gaan doen (rijden is denk ik geen optie)?
Wat verwacht je van een twee jarige? Eigenlijk vind ik dat je al best veel met hem doet.
Een pony op die leeftijd wil gewoon kind zijn en zijn eigen ding doen.
Waarom ga je niet kijken voor een dier wat bij jouw past en die volwassen is zodat je kan zien of het een knuffel is wat jij wil.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-11 19:45

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-11 19:45

Absoluut mee eens

Anders doe je elkaar geen plezier en kun je beide niet ontwikkelen op de manier die mogelijk is.. Maar wil wel zeker weten dat ik er alles aan heb gedaan en alles heb geprobeerd.. Wil niet opgeven op een moment dat hij nog zo enorm aan het ontwikkelen is..

Maar pfft, eerlijk is eerlijk, een knuffelpaard waar je heerlijk mee kunt tutten als het even tegen zit lijkt me zooo heerlijk...

Kohtje; de bedoeling is om te gaan mennen inderdaad

Voor het rijden heb ik al een lief klein meisje stand-by staan, die gaat er op als de tijd daar is. Echt veel doen valt overigens wel mee hoor, beetje wandelen en vd-en en grondwerk.. Wandelen vindt ie prachtig en vd en grondwerk doen we misschien eens in de 2 weken ofzo, zou het niet doen als hij er geen lol in had

Heb nog ergens een topic staan van Chase the Tiger, daar is duidelijk te zien hoe veel plezier hij erin heeft

Kocht een veulen omdat, tsja, omdat ik graag mn beessie naar eigen hand wilde kunnen zetten. Samen groeien, samen een band krijgen.. Misschien wat naïef of Penny gedacht van me maar aan de andere kant werkt het in de praktijk ook vaak genoeg wel zo

Ik had er eigenlijk nooit bij stilgestaan dat ik ook wel eens een heel ander karakter had kunnen treffen..

Kijken voor een volwassen dier.. Tsja.. Als ik het geld had, met liefde! Maar nu zou dat betekenen dat ik Bis zou moeten verkopen en dat vind ik niet zomaar iets.. Ondanks alles is ie toch mn vriendje en hebben we ook heel veel lol samen. Vind het geen beslissing die je zomaar moet nemen, niet voordat ik er 100% zeker van ben dat hij bij een ander beter af is...

**Geplaatst**: 05-07-11 20:17

Geplaatst: 05-07-11 20:17

Ik herken je verhaal heel goed, ruim twee jaar geleden kocht ik een merrie`tje van twee jaar en dacht dat dat het helemaal was. Mijn eerste eigen paardje waar ik lekker mee kon gaan tutten en knuffelen....in het begin ging het goed ze was lief kwam graag naar me toe maar na een tijdje begon de ellende, niet meer komen niet meer knuffelen weg lopen en nam ik haar mee niet de wei uit willen, hangen bij het poetsen....en toen had ik zoiets van "waarom heb ik geen volwassen paard genomen" is dit het wel"ik verkoop haar"wat een draak" ze wil niet knuffelen"ze komt niet naar me toe" enz. enz.enz. Maar ik heb door gezet, ik heb haar even met rust gelaten en haar lekker laten puberen. Natuurlijk ging ik bij haar kijken en wilde ze niet best, kwam ze naar me toe was ik gelukkiger dan wie dan ook maar vaak kwam ik met een gevoel thuis wat niet te beschrijven was......moest ik haar dan toch maar verkopen?? Ik kon het niet, wat was mijn doel met haar? uiteindelijk wilde ik haar toch graag gaan rijden en buitenritten maken maar vooral veel plezier van haar hebben, maar kon dat wel?
Ik heb vol gehouden en ben Parelli met haar gaan doen omdat ik toch een band met haar wilde gaan opbouwen maar ik wilde haar niet belasten, na een aantal dramatische lessen en huilend thuis is het me gelukt en ging het de juiste kant op. Ik heb dit iedere dag een kleine tien minuten met haar gedaan en haar ook lekker paard gelaten, nu is ze ruim vier jaar en ben ook nu pas bezig haar te rijden en doe dit op basis van Freestyle en bitloos, en nu heb ik er geen dag spijt van dat ik haar gehouden heb. Ze komt naar me toe en iedere dag weer ze ziet me graag en ik haar, als ik verdrietig ben zal ze niet in m`n nek hangen maar ze doet haar hoofdje laag en ik mag heel kort even om haar heen hangen en dat doet me goed al is het maar even....ik kan zeggen dat ik een band heb met haar en dat ik ontzettend trots ben op mezelf en op mijn meisje!! we hebben beide volgehouden en uiteindelijk vertrouwen we elkaar en dat gevoel is geweldig!!!
Heel veel succes met je keuze ik hoop dat je de juiste maakt.....

**Geplaatst**: 05-07-11 20:21

Re: Zal dit nog veranderen? Zit er ff doorheen..

Geplaatst: 05-07-11 20:21

Knuffelkonten zijn ook niet altijd practisch. Die van mij gunt het zijn weidemaat niet als ik die aandacht geef ipv hem.

Mijn paard was met 2 juist altijd superaanhankelijk. Ik hoefde maar te fluiten of hij kwam in rengalop naar het hek. Knuffelen moet ie wel een beetje leren nog. Dat kan wel. Veel poetsen en grondwerk doen. Mijn paard vindt dat eng, maar wel heel erg leuk. Hij is juist heel erg éénkennig. Als ik in de wei bezig ben, hangt ie wel in mijn nek.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-11 20:25

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-11 20:25

Zoek, heel erg bedankt voor je verhaal

Geeft weer wat moed..

Het is overigens absoluut niet zo dat ik erover denk om hem te verkopen, dat zou echt een absoluut laatste ''oplossing'' zijn en een beslissing die ik alleen maar zou kunnen nemen voor hem, zodat hij zich op zn best voelt

Ik hou heel verschrikkelijk veel van die kleine eigenwijs en ik wil alleen maar het allerbeste voor hem. Punt is nu gewoon vooral dat ik er even helemaal doorheen zit en hij dat natuurlijk ook merkt, gevoelig als ie is. Dus al was het alleen al maar voor hem, ik moet voor mezelf de boel weer even op een rijtje zetten en doorzetten

Heel fijn om te weten dat hij bij jullie dus een happy end is

Ik wil mn vriendje gewoon echt niet kwijt.. Zal misschien al wel schelen als we over een tijdje uit de verbouwingen zijn en er weer een hondje is waar ik een hoop zorgen bij kwijt kan, dan is de lachstuip die volgt op de kopstoot van Bis weer precies wat ik nodig had..

Hahaha dat is dus weer de andere kant van knuffelkonten

Had het ook met die merrie die ik verzorgde, die kon me echt zuur gaan aankijken als ik heel eventjes een ander paard een aai gaf in haar bijzijn

**Geplaatst**: 05-07-11 20:26

Geplaatst: 05-07-11 20:26

tja het is geen black beauty hé... misschien heb je een te rooskleurig beeld over hoe het zou worden en ben je nu teleurgesteld omdat het niet zo perfect is. Ben toch bang dat je je verwachtingen zult moeten bijstellen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-07-11 20:33

Re: Zal dit nog veranderen? Zit er ff doorheen..

Geplaatst door de TopicStarter : 05-07-11 20:33

Black Beauty :')

Nee, ja, ik heb misschien ook wat te penny gedacht hoor, eerlijk is eerlijk. Koop een veulen, krijg een band. Simpel toch?

Het is echt niet zo dat ik een picture perfect heb en hij daar maar aan moet voldoen, dat zou echt niet eerlijk zijn tegenover hem. Ben continu bezig met mezelf aanpassen en ben vooral heel erg trots op hem en op hoe hij is, das echt het punt niet.. T is meer dat het gewoon zo'n beetje het lijnrecht tegenovergestelde is van wat ik had verwacht en had gehoopt.. Je wil een knuffelaar en krijgt een werker, das nogal een verschil hoor.. Ook gewoon niet iets waar ik ooit bij had stilgestaan.

Een rooskleurig beeld is overigens imo niks mis mee

Stelt t gewoon elke keer een beetje bij... Eerst was het van hoe lief hij naar me zou gaan hinniken als ik aankwam, tegenwoordig is het al een tijdje van hoe fantastisch hij het zal gaan doen voor de kar

**Geplaatst**: 05-07-11 20:40

Re: Zal dit nog veranderen? Zit er ff doorheen..

Geplaatst: 05-07-11 20:40

Geef het de tijd ik weet zeker dat je over een poos zegt dat het super goed gaat, ik had het ook "ik koop een veulen want dat is geweldig van zo jong alles met elkaar doen" alleen zo zien hun het niet, ze willen veulen zijn daarna enter en twenter en pas over een paar jaar gaan nadenken dat mensen toch wel heel erg leuk zijn...

ik heb echt wel op het punt gestaan hoor die van mij te verkopen want wat moest ik met z`n draak , gelukkig kon ik het niet want wat is het toch een lieverd....
Ik hoop dat je snel wat rust kan vinden zodat je al je energie in hem kan stoppen zodat je ook weer thuis komt met een fijn gevoel!!

Nomineer dit bericht ×