Tijdens het inrijden van wedstrijden is mijn paard vol spanning. Dit uit zich in bokken met name in de galop. Hierdoor ben ik tijdens een wedstrijd er al eens afgevallen. Thuis gaat het eigenlijk heel goed en bokt zij nagenoeg niet. Maar zodra ik op een wedstrijd terrein ben, dan voel ik onder mij een "bom". Zelf word ik daar heel onzeker en angstig van. Ik probeer tijdens het inrijden veel figuren te rijden en haar af te leiden. Ik probeer nu 1x per 2 weken op wedstrijd te gaan om zo toch de routine te krijgen. Mijn paard is 8, dus ook niet heel jong meer, dat alles nieuw is.
Heeft iemand ideeen of tips voor mij? Het wedstrijden rijden wordt er zo niet veel leuker op.
groet, Anita
simplytheb
Berichten: 5
Geregistreerd: 16-06-11
Geplaatst: 16-06-11 19:44
Ik rij meestal thuis in (als de wedstrijd niet te ver weg is) zodat hij al rusten en warm is en je niet echt meer hoeft los te rijden. alleen maar eventjes stappen en wachten tot je aan de beurt bent. Bij mij gaat het zo wel goed.
johanna_
Berichten: 1451
Geregistreerd: 31-08-06
Woonplaats: Friesland
Geplaatst: 16-06-11 20:00
Misschien even longeren van te voren? Vaak is hier wel ruimte voor bij het inrij terrein.
Ja idd, is er een veldje in de buurt? Verder zou ik zeggen, veel kilometers maken Gaat vanzelf beter, en ga elke keer met een frisse start heen, blijf niet hangen in dat negatieve want dan word je bang en dat voelt je paard
nee zelf ben ik niet ontspannen. Maar dat is gekomen doordat mijn paard elke keer als ik op wedstrijd ben, erg vervelend doet. Thuis heb ik er dan geen last van, maar op wedstrijd dus wel. Morgen heb ik een wedstrijd en nu denk ik al....als ze maar normaal doet. Het is soms moeilijk om bij jezelf een knop om te zetten en er met een frisse start heen gaan.
ja dat denk ik ook. Verona is een paard wat heel erg sensibel is. bv Als je iets naar voren gaat zitten gaat zij gelijk langzamer lopen. Maar als ik bijvoorbeeld niet lekker in mijn vel zit, moe ben, merkt zij dat ook heel erg. Dus ik zal haar zeker aansteken met mijn zenuwen. ik ga morgen haar eerst longeren. Misschien werkt dit ook wel voor mijzelf, dat ik dan iets rustiger wordt.
Veel galopperen en overgangen maken met losrijden, is mijn tip. Je moet je paard dan écht bezighouden en aan het werk zetten, dan heeft hij geen kans om zelf ideetjes te krijgen.
beetje jammer, gisteren ging wedstrijd niet door wegens slecht weer. dus helaas niet kunnen oefenen. volgende week zondagochtend ga ik bij een vriendin rijden. Hopen dat het zo allemaal een beetje een gewoonte wordt. 2 juli heb ik mijn volgende wedstrijd, dus ik kan nog even oefenen met weg gaan. Ik denk ook dat ik haar flink bezig moet houden. Dus veel galopperen en overgangen is een hele goede tip.
anneivan
Berichten: 10
Geregistreerd: 28-05-11
Geplaatst: 19-06-11 11:33
ik zou misschien een keertje met een ander paard met de trailer weggaan naar het bos ofzo en dan rustig een uurtje rijden en gewoon lekker ontspannen. zodat ze went aan een ander trein.
Grappig dat je dat zegt. Afgelopen weken heb ik geoefend met het bos. Wij wonen namelijk aan de rand van het bos. Heerlijk dus. Maar met Verona werkt dit niet. Ik ben 5x met een vriendin geweest, heerlijk samen het bos in. Nou laat het heerlijk maar weg. Verona is zo opgefokt dat het totaal niet ontspannen is. Ze bokt en wil alleen dingen wat zij wil. En als je eenmaal gegaloppeerd hebt, dan is het hek van de dam. Dan wil ze helemaal niets meer. Ik ben wel eens het bos ingeweest en dan alleen stappen aan de lange teugel. Dan is ze redelijk ontspannen. Misschien dat het komt omdat ze het heel leuk vindt, maar daar lijkt het niet op. Doordat ik een paar weken lang minimaal 1x per week het bos in ben geweest, had ik in de bak daar heel erg last van. Ze liet absoluut niet meer los, zat helemaal vast. Ik denk dat het komt door de erge spanning wat ze opbouwt in het bos. Daarom ben ik nu al 2 weken niet meer het bos in geweest. Het rijden thuis gaat nu weer stukken beter. Ik denk dus zelf dat het bos niet echt wat voor haar is. Of alleen het bos in en stappen aan de lange teugel. Ik probeer nog wel eens, als ik heb gereden om lekker een stukje langs de weg/bos uit te stappen.