Geplaatst Ik heb een jonge merrie van 3 jaar. Ik heb haar eerst een tijdje verzorgd bij een boer, daar stond ook een 2 jarige ruin. Ik haalde mijn merrie elke dag alleen uit de wei, zonder probleem, en liet de ruin achter. Als ze dan op stal stond, kon ze soms nog net over de schutting de ruin zien lopen. Er werd veel naar elkaar gehinnikt, en ze was wel wat drentelig, maar nooit vervelend. Op stal zette ik haar ook vast, en dan stond ze vaak net wat rustiger, maar nog steeds niet 100 % stil.
Nu heb ik haar gekocht, en verhuisd naar een stal met meerdere paarden (naast mijn merrie nog 5 andere paarden). Ze lopen overdag gewoon in de wei, en af en toe gaat er 1 alleen naar de stal om te werken. Allemaal accepteren ze dat.... behalve die van mij.
Ze loopt wel mee, al had ze daar na 1 week wat minder zin in. Ik zet haar dan vast aan de ring in de muur, zorg dat ik alles klaar heb staan zodat ik haar geen seconde alleen hoef te laten. Ze begint vervolgens giga hard te hinniken ( in mijn tere oortjes ) en draait zich in alle bochten, continu op zoek naar de andere paarden die dan vaak achter de stal lopen. Ze hinniken zo nu en dan terug, en na een tijd komen ze in zicht staan. Kijken dan ff waar ze zich zo druk om maakt, en lopen dan naar de wei gedeelte voor de stal, in haar zicht. Ze vindt dit duidelijk prettiger, maar kalmeert niet. Ze probeert me soms omver te lopen ( soms denk ik meer omdat ze niet op mij let, dan dat het echt zo bedoelt is ) Ik geef haar dan een tik, zet haar weer terug op de plaats, en wacht tot ze ff blijft staan. Dan zet ik de poetsbeurt voort. Maar das van hele korte duur.
Ook schraapt ze veel met haar voorbeen, en soms gaat ze zelfs stampen ( ook met haar voorbenen ). Zodra ik ook maar iets van haar af lopo richting zadelkamer, wordt ze erger, en als ik door de deur wil, gaat ze staan springen met dr voorbenen. Niet echt steigeren, maar ze komt wel een stukje omhoog. Ze draait en doet dan echt iedere seconde. Tot een paar dagen geleden gaf ze ook vreselijke kopstoten, en das niet fijn. Tot het moment dat ik het haar duidelijk expres zag doen, ik zag haar aankomen, hief mijn vuist omhoog, en ramde haar meteen terug, niet echt bedoelt, maar op haar kaak. Ik raakte haar nog voor ze dr beweging had afgemaakt, ze schrok, deinsde terug (touw strak) en stopte ff met alles. Ik heb haar gelijk kalm terug gezet op haar plek, en vervolgde me poetsbeurt. Toen vervolgde zij haar gedrag, maar de kopstoten liet ze achter wege.
Dit gedrag vertoont ze ook op stal als ze naar buiten gaan. Ze was altijd de laatste deur, dus ook de laatse buiten. De stal eigenaresse heeft dan echt moeite om haar halster om te doen, want ze moet en zal gelijk dr uit. Ze draait overal heen, stampt, en zwaait haar hoofd overal heen. Nou ben ik daar nooit bij, maar het moet wel opgelost worden.
Gelukkig is er sinds vandaag een paard bijgekomen, en die is nu dus laatste. Ik hoop dus op verbetering.
Ik moet we wel bij vermelden dat ze de laatste 3 dagen ook nog eens super hengstig is. En bij de boer had ze last van wormen, mischien speelde dat ook een rol.
Weet iemand wat ik kan doen om haar te leren stilstaan ? En hoe ik dat stal gedrag kan oplossen ?
Zeg er wel bij dat ze voor mij het eerste jonge paard is, dus ik ben net zo groen als zij is. Ik vraag liever hulp dan dat ik zelf experimenteer.
Donna is de beste, en dat hou ik graag zo
) Op een gegeven moment houden ze wel op om een hap hooi te nemen, dan hield ik op met poetsen als beloning (dit paard had hekel aan poetsen 
) Conclusie: 
buurpaardje is maar heel kort weg, die komt zo wel terug > verlatingsangst neemt af... en stilstaan levert me meer op dan rondjes draaien 
nu eerst maar eens naar bed, me moeder staat al beneden, die gaat zo gewoon al werken 
whoops. Bedankt voor de adviezen. Morgen weer met nieuwe moed bezig 
ben benieuwd hoe het gaat lopen