Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-05-11 13:59

Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst door de TopicStarter : 02-05-11 13:59

Voor mijn paard moet ik helaas de beslissing nemen om haar te laten gaan en de laatste dagen ben ik dan ook hard aan het nadenken over welke keuzes te maken. Na wat gesprekken met mensen op stal, vrienden, mijn ouders ben ik er inmiddels uit dat het voor mijn paard de eerlijkste keus is om haar te laten slachten. Na wederom een hoop twijfelen om haar door de bedrijfsleider weg te laten brengen of dat zelf te doen heb ik besloten om met haar mee te gaan, omdat ik het niet over mijn hart kan verkrijgen om haar aan een "wildvreemde" mee te geven. Ik wil er graag voor haar tot het laatste moment zijn. Wellicht maakt dit voor haar niets uit, maar voor mijzelf vind ik het fijn om te weten dat ik haar niet in de steek heb gelaten.

Nu moet ik dus de keuze maken of ik er tijdens het schieten wel of niet bij wil blijven. Voor mijn gevoel wil ik ook dit laatste stukje met haar doorlopen, maar een hoop mensen raden dit toch af. Vandaar dat ik nu op zoek ben naar mensen die hun eigen paard hebben weg gebracht en hier tijdens het schieten ook zelf zijn bij gebleven. Hoe hebben jullie dit ervaren??

**Geplaatst**: 02-05-11 14:09

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 02-05-11 14:09

Persoonlijk zou ik het niet kunnen, het wegbrengen tot daartoe maar erbij blijven bij het schieten, ik weet het niet.. Enerzijds kalmeert het je paard mss wel omdat je erbij bent, maar mja..
Moeilijke beslissing..
In ieder geval al veel sterkte!

**Geplaatst**: 02-05-11 14:12

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 02-05-11 14:12

Ik heb mijn paard 'bijgestaan' t/m het schot. Ik wilde zeker weten dat alles goed zou gaan en dat ze er echt niet meer was.
Het is een verschrikkelijk gezicht, maar iedereen is heel meelevend en je kan het dan ook echt goed afsluiten.

**Geplaatst**: 02-05-11 14:15

Geplaatst: 02-05-11 14:15

Ik ben er bij het daadwerkelijk schieten niet bijgebelven. Dit werd me door de slachter ontraden.
Wel heb ik hem zelf gebracht, het halstertouw overgedragen en toen was het binnen enkele seconden al gebeurd. Paard heeft absoluut geen paniek gehad. Die verhalen van ze ruiken het enzo... ik heb er helemaal niets van gemerkt. Ik had meer het idee dat ze dacht lekker de wei in te kunnen gaan.
De mijnheer die haar mee nam deed dit heel rustig en met gevoel.

Nadat ze geschoten was heb ik haar wel dood willen zien. Dit om er zeker van te zijn dat ze niet door de achterdeur weer levend vertrok. Dit heeft mij erg veel rust gegeven. Als ik nu een paard zie dat op haar lijkt weet ik absoluut zeker dat ze het niet kan zijn.
Als je hier voor kiest, bedank wel dat ze haar gelijk ophangen om leeg te laten bloeden.
Dit vond ik helemaal niet eng want je moet dan echt al goed kijken of het je paard wel is.

**Geplaatst**: 02-05-11 14:17

Geplaatst: 02-05-11 14:17

Ik heb die keuze gelukkig niet hoeven maken, maar ik denk dat ik er wel bij zou willen zijn, het schieten zelf komt (vrijwel) geen bloed bij vrij, het naarste is dat het paard met een knal op de grond valt. Ik zou zelf zeggen, dat erbij, dan haar halster af doen, laatste blik en weg gaan, vraag aan de slachter of ze willen wachten met takelen tot je buiten zicht bent, want dat lijkt me wel naar om van je eigen paard te zien...

**Geplaatst**: 02-05-11 14:20

Geplaatst: 02-05-11 14:20

Ten eerste heel veel sterkte de komende tijd, het is een vreselijk moeilijk besluit om te nemen, maar als je het toch kan besluiten met de beste bedoelingen voor je paard, dan ben je een heel sterk mens en een geweldig baasje!

Ik heb 11 maart mijn lieve vosje naar Nijkerk gebracht en ben bij hem gebleven tot het eind. Ik heb tot het moment was aangebroken niet geweten wat ik nou moest doen. Ik zat precies met dezelfde twijfels als jij. Vooral mijn ouders, maar ook andere mensen, raadden mij erg af om erbij te blijven, en ik ben dus blijven twijfelen tot het moment dat ik Roofje uit de trailer haalde. Maar toen ging het eigenlijk heel vanzelfsprekend: toen hij uit de trailer was heb ik nog even met hem geknuffeld en toen voelde ik wat ik moest doen: ik heb hem zelf meegenomen en nog geen paar seconden later was het al gebeurd. En als ik het weer zou moeten beslissen was ik er nog steeds bij gebleven.

Mocht je behoefte hebben om even te verhaal te doen of als je iets wilt weten, pb gerust! Nogmaals sterkte de komende tijd...

**Geplaatst**: 02-05-11 14:21

Geplaatst: 02-05-11 14:21

Zelf heb ik geen ervaring, maar wel van een kennis:

Zij wilde er ook bijblijven en had een beetje dezelfde twijfels als jij. Plus dat ze bang was dat het paard misschien haar stress zou 'overnemen' vlak voor het schieten. Daarom heeft ze een familielid meegenomen, zodat ze op het laatste moment nog kon besluiten of ze er naast wilde staan of toch niet.

Zij heeft er op het laatste moment niet bijgestaan; ze was (logisch) te verdrietig en ze wilde niet dat het paard hiervan bang zou raken. Haar familielid heeft toen naast het paard gestaan, zodat mijn kennis toch zeker wist dat paard dood was. Overigens is familielid wel weggegaan voordat het paard gebloed en gehangen werd. Het was voor mijn kennis fijn om aan een vertrouwd persoon te kunnen vragen hoe het nou gebeurde daarbinnen en ook om op de terugweg nog te kunnen reflecteren over alles. Maar goed; mijn kennis koos er dus voor om iemand bij zich te hebben 'voor het geval dat' en dat was voor haar dus erg prettig om die keuzemogelijkheid (wel of niet erbij) op het moment zelf te hebben.

Hier op Bokt kun je wel interessante topics vinden over slachten en ook filmpjes waarop je kunt zien dat een paard geschoten wordt. Bekijk die eens, dan heb je een beetje een beeld van wat er gaat gebeuren.
Respect voor je besluit en heel erg veel sterkte!

**Geplaatst**: 02-05-11 14:22

Geplaatst: 02-05-11 14:22

Ik heb intussen van een aantal paarden afscheid moeten nemen en ben er meerdere keren bij geweest, zowel bij schieten als bij slachten. Het paard van mijn moeder is geschoten en daar ben ik mee naar binnen gegaan. Het gaat snel en is weinig stressvol voor het paard, maar het is voor jezelf echt een rotgezicht. Volgens mij heeft er op bokt wel eens een filmpje gestaan. De slachter zet een soort stalen koker op het hoofd waar de pin uitschiet. Het paard is op slag weg maar z'n benen slaan onder hem uit en hij valt zo neer. Daar krijgt het paard niks meer van mee, dus in dat opzicht is het niet erg. Er komt niet veel bloed vrij maar er zit wel een flink gat in z'n hoofd en hij blijft liggen zoals hij gevallen is.

Een maand geleden moest ik mijn eigen paard acuut wegbrengen nadat hij van de ene op de andere dag heel slecht werd na wat waarschijnlijk een hersenbloeding is geweest. Ik heb er met bovenstaande ervaring in mijn achterhoofd heel bewust voor gekozen om hem niet te laten schieten. Vervoer was voor dat paard geen optie meer, dus het gedoe met een kadaver hadden we toch wel. Het inslapen is heel goed gegaan, en ik heb op die manier alle tijd gehad om rustig afscheid te nemen. Daardoor vind ik het achteraf veel makkelijker om eea een plekje te geven. Maar dat is dus heel persoonlijk.

Ik heb geen slechte ervaringen met inslapen, al zou ik als je de keuze nog hebt het in een kliniek laten doen. Je kunt dan de omstandigheden beter controleren en bovendien zit je niet met het gedoe van een kadaver achteraf. Ik heb overigens ook geen slechte ervaringen met schieten, maar het is niet fijn om te zien. Schieten gaat wel veel sneller, ik ben er 100% van overtuigd dat je paard er minder van meekrijgt.

Overigens respect voor je dat je tot het laatst meegaat met je paard. Dat hoort er imo bij als je de zorg voor een dier op je neemt.

**Geplaatst**: 02-05-11 14:40

Geplaatst: 02-05-11 14:40

Equimotion schreef:
Ik heb intussen van een aantal paarden afscheid moeten nemen en ben er meerdere keren bij geweest, zowel bij schieten als bij slachten. Het paard van mijn moeder is geschoten en daar ben ik mee naar binnen gegaan. Het gaat snel en is weinig stressvol voor het paard, maar het is voor jezelf echt een rotgezicht. Volgens mij heeft er op bokt wel eens een filmpje gestaan. De slachter zet een soort stalen koker op het hoofd waar de pin uitschiet. Het paard is op slag weg maar z'n benen slaan onder hem uit en hij valt zo neer. Daar krijgt het paard niks meer van mee, dus in dat opzicht is het niet erg. Er komt niet veel bloed vrij maar er zit wel een flink gat in z'n hoofd en hij blijft liggen zoals hij gevallen is.

Een maand geleden moest ik mijn eigen paard acuut wegbrengen nadat hij van de ene op de andere dag heel slecht werd na wat waarschijnlijk een hersenbloeding is geweest. Ik heb er met bovenstaande ervaring in mijn achterhoofd heel bewust voor gekozen om hem niet te laten schieten. Vervoer was voor dat paard geen optie meer, dus het gedoe met een kadaver hadden we toch wel. Het inslapen is heel goed gegaan, en ik heb op die manier alle tijd gehad om rustig afscheid te nemen. Daardoor vind ik het achteraf veel makkelijker om eea een plekje te geven. Maar dat is dus heel persoonlijk.

Ik heb geen slechte ervaringen met inslapen, al zou ik als je de keuze nog hebt het in een kliniek laten doen. Je kunt dan de omstandigheden beter controleren en bovendien zit je niet met het gedoe van een kadaver achteraf. Ik heb overigens ook geen slechte ervaringen met schieten, maar het is niet fijn om te zien. Schieten gaat wel veel sneller, ik ben er 100% van overtuigd dat je paard er minder van meekrijgt.

Overigens respect voor je dat je tot het laatst meegaat met je paard. Dat hoort er imo bij als je de zorg voor een dier op je neemt.

Met die onderste zin ben ik het absoluut eens.
Het zou mijzelf trouwens ook een fijn gevoel geven.

**Geplaatst**: 02-05-11 14:44

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 02-05-11 14:44

Nee vind ik niet. Het hoort erbij om de juiste beslissing te kunnen nemen op het juiste moment, maar het is wel heel wat hoor, om je lieveling te zien sterven... Als je dat niet wilt maar wel de juiste beslissing op het juiste moment hebt gemaakt ben je nog net zo'n goede diereneigenaar als dat je er wel bij zou blijven. Als je maar een weloverwogen besluit neemt, je hoeft er echt niet bij te blijven als je dat niet wilt.

**Geplaatst**: 02-05-11 14:51

Geplaatst: 02-05-11 14:51

Ik denk dat het belangrijkste is dat je er zelf een "goed" gevoel over hebt, want dat geeft je afsluiting aan het hele verhaal. Voor het paard maakt het echt niet uit, die merkt er niets meer van.

Overigens was dat niet de vraag van TS, die ging over het schieten zelf.

**Geplaatst**: 02-05-11 17:09

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 02-05-11 17:09

Ik ben er tijdens het schieten niet bij gebleven, mijn hoefsmid is met mij meegeweest om mijn paard naar de slager te brengen en die was voor mijn paard ook heel erg vertrouwd. Mijn hoefsmid is er dus tijdens het schieten bij geweest. Ik kon het niet, ik had te veel verdriet op dat moment. Ik heb mijn paard wel even dood zien liggen, dat was wel een geruststelling, wetende dat ze niet meer levend het terrein zou verlaten.

Mijn huidige paard zal ik (mits mogelijk natuurlijk) zeker weer naar de slager brengen als dat nodig is. En of ik er dan bij blijf durf ik nu nog niet te zeggen.

**Geplaatst**: 02-05-11 17:26

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 02-05-11 17:26

Gelukkig nog niet bij de hand gehad dat ik voor die moeilijke beslissing zou staan maar als het zover zou komen zou ik dr naar Jan in Nijkerk brengen.
Mede door de topics over deze slachterij op Bokt heb ik daar een heel goed gevoel bij. Het gaat daar zo onstpannen en relaxed met enorm veel respect voor het paard en de eigenaar in kwestie dat dat mijn eerste keus zou zijn. Of ik erbij zou blijven weet ik niet, ik denk het niet omdat ik dat laatste moment liever niet op mijn netvlies wil hebben.

**Geplaatst**: 02-05-11 17:30

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 02-05-11 17:30

Stuur eens een pbtje naar Jolliegirl, zij kan je hier echt heel erg veel over vertellen.

**Geplaatst**: 02-05-11 17:34

Geplaatst: 02-05-11 17:34

Je moet doen waar je op dat moment goed aan lijkt te doen. Ik ben erbij gebleven tot en met het schieten en ben later nog een keer terug gegaan toen hij hing uit te bloeden.
Je schrikt erg van het geluid van het schot en de plof dat hij op de grond komt. Maar het paard heeft niets gemerkt en dat gaf weer een 'goed' gevoel.
Ik vond het zelfs fijn dat ik hem nog een keer lekker bij zijn hoofd kon pakken nadat hij geschoten was en even een paar woordjes tegen hem gezegd heb.
Dat was voor mij een fijn afscheid. Nee, ik heb er zeker geen spijt van gehad om bij het schieten te blijven en bij een volgend paardje doe ik het weer.
Kon/kan het niet over mijn hart verkrijgen om hem niet bij te staan in de laatste seconden van zijn leven. Hij heeft mij ook veel gegeven dus is dit wel wat ik hem schuldig ben voor mijn gevoel ;-)

Jolliegirl heeft mij erg geholpen en goed bijgestaan tijdens het schieten. Via pb wil ze je vast meer info geven!
In mijn onderschrift zie je mijn topic over het afscheid van mijn paardje.
Ik wens je sterkte met je beslissing!

**Geplaatst**: 03-05-11 08:10

Geplaatst: 03-05-11 08:10

Ik heb inmiddels de TS een pb-tje gestuurd.

Voor de overige mensen die voor dezelfde keus staan :

Doe waar jij je goed bij voelt.
Is is absoluut geen pretje om te zien, het paard klapt voor je neus op de grond..
Maar alles gaat met rust en respect, je kan de kans krijgen om nog afscheid te nemen, eventueel na het schieten nog even snel te kijken, aai te geven.
Er bestaat in Nijkerk geen achterdeur(zoals wel eens genoemd wordt dat paarden doorverkocht worden) Enkel de deur waar ze naar binnen gaan...

Men moet zich niet schuldig voelen als ze er niet bij willen zijn....
Dit moet je jezelf niet aandoen als je het niet wilt.
Ga vooral je eigen gevoel achterna... wil je erbij zijn, twijfel dan niet en doe het..
Wil je het niet, twijfel dan ook niet, en doe het gewoon niet.

Zoals Popke zegt.
Zij is achteraf nog bij hem gaan zitten....heeft hem nog even goed beetgepakt en geknuffelt.
Dit was(voor mij) een heftig moment om te zien... hoe iemand afscheid neemt van een paard... die liefde die dat uitstraalt... de emotie... het ging mij door merg en been......en ik ben in al die tijd daar toch aardig gehard...

De een wil erbij zijn en daarna weg, de ander wil nog aaien, wil nog knuffelen....wil er niet bij zijn....staat uit te huilen in de armen van de slager... de ander huilt uit bij het paard... weer iemand anders wil in de auto het schot horen en direct wegrijden...

Maak een keus waar je zelf achter staat.... het paard merkt er niets van.

**Geplaatst**: 03-05-11 10:43

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 03-05-11 10:43

TS, heb je iets aan de reacties hier? Ik hoop dat je voor jezelf de keus kunt maken.
Doe waar je jezelf het beste bij voelt. Je kunt op het moment zelf alsnog bepalen er wel of juist niet bij te zijn.
Of wellicht niet bij het schieten en later nog even kijken. Als je je paard zou laten inslapen en je bent daarbij dan zie je hem uiteindelijk ook dood liggen.
Dat blijft hetzelfde.
Hoop dat je iets aan de ervaringen van andere hebt!
Sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-05-11 16:26

Geplaatst door de TopicStarter : 03-05-11 16:26

De reden dat ik niet kies voor inslapen is het karakter van dit paard. Tijdens de onderzoeken op de kliniek ging ze zo ontzettend uit dr dak dat ik het haar niet gun om op zo'n manier te sterven. Voor haar zou het fijner zijn als het gewoon in ene over is.

Inmiddels denk ik eruit te zijn dat ik er tijdens het schieten gewoon bij zal blijven. Het idee haar last minute in de steek te laten is minstens zo erg om haar geschoten te zien worden. Leuk zal het toch niet zijn, dus dan kan ik het best weg gaan met het idee er voor haar te zijn geweest.

Nu we dat besloten hebben dient het volgende besluit zich aan. Wanneer gaan we naar welk slachthuis?

**Geplaatst**: 03-05-11 16:54

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 03-05-11 16:54

Het is misschien een eindje rijden voor je, maar ik was en ben nog steeds heel blij met de manier waarop ik in Nijkerk ben opgevangen. Het lijken stoere slagersmannen, maar ze zijn zo medelevend en gunnen je echt alle tijd. Geen gehaast, geen gedoe, alles zeer paardvriendelijk én mensvriendelijk. Wil je nog even knuffelen? Geen enkel probleem, niemand zal moeilijk doen. Wil jij nog een uur huilend op het kantoor zitten? Geen enkel probleem, niemand die je wegkijkt. Ik vond het zó fijn dat er daar mensen me begrepen. In mijn omgeving was er helaas weinig begrip voor mijn keuze, gelukkig lieten die mannen merken dat het echt niet anders kon en dat ze me begrepen, heel fijn

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-05-11 17:02

Geplaatst door de TopicStarter : 03-05-11 17:02

Bij ons op stal gaan de meeste paarden richten Zeeland, daar worden de paarden op woensdag geslacht. Woensdag 18 mei zou voor mij een mooie datum met betekenis zijn (en tevens de eerste gelegenheid om haar weg te brengen i.v.m. mijn ouders die op 13 mei pas terug komen van vakantie), maar de verhalen over Nijkerk geven mij een soort vertrouwd gevoel om haar naar de te brengen. Op vrijdag 20 mei viert mijn zus echter haar verjaardag en om het nou nog een week extra te rekken?! Van de week bel ik nog even met mijn ouders om te vragen wat zij er van vinden en dan komen we er vast wel uit

Iemand toevallig ervaringen met het slachthuis in Zeeland?

**Geplaatst**: 03-05-11 17:42

Geplaatst: 03-05-11 17:42

AndreaB schreef:
De reden dat ik niet kies voor inslapen is het karakter van dit paard. Tijdens de onderzoeken op de kliniek ging ze zo ontzettend uit dr dak dat ik het haar niet gun om op zo'n manier te sterven. Voor haar zou het fijner zijn als het gewoon in ene over is.

Lijkt me een duidelijke zaak. Zo verschilt het per paard en per situatie wat de meest verstandige keuze is.

Ik heb geen ervaring met Zeeland, alleen met Nijkerk en een slachthuis in Noord-Holland. Bij beide is het goed gegaan al is Nijkerk duidelijk meer op paarden(mensen)gericht.

Over het wel of niet meegaan is het lastig om dat voor een ander te zeggen. Ik vond het een naar gezicht, maar tegelijkertijd zie je ook dat het meteen over is. Ik kan me voorstellen dat dat ook rust geeft, dat je wéét dat het goed gegaan is. Zelf hecht ik er waarde aan om erbij te zijn, ook voor mezelf om het af te kunnen sluiten. Maar ik kan me ook voorstellen dat iemand het liever niet wil zien. Het paard opgetakeld zien hangen deed me trouwens veel minder, dat is alleen nog het omhulsel. Maar ik heb er wel voor gezorgd dat ik zo liep dat mijn moeder dat niet kon zien.

Veel sterkte!

**Geplaatst**: 04-05-11 10:35

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 04-05-11 10:35

'Fijn' dat je je keus hebt kunnen maken. Ik heb helaas geen ervaring met Zeeland, ook alleen met Nijkerk. Ik rij er de volgende keer weer heen ondanks de grote afstand.
Maar wellicht kun je Zeeland bellen en vragen of het mogelijk is erbij te blijven en vragen hoe het daar verder gaat.

Ik wilde het ook steeds vooruit schuiven maar merkte dat ik daar geen goed aan deed omdat het alleen maar pijnlijker werd. Je ziet steeds je paardje terwijl je weet dat je voor zijn einde gekozen hebt en dat het eigenlijk niet meer verder kan.
Toen heb ik een datum voor mezelf gezet en daar kon ik toen naartoe leven.
Als 18 mei voor jou 'goed' voelt dan denk ik dat je dat moet doen. Een week later wordt het er niet minder moeilijk op.

Denk niet aan je omgeving maar aan jezelf! Jij moet ermee dealen..
Sterkte!

**Geplaatst**: 04-05-11 22:25

Geplaatst: 04-05-11 22:25

Ik heb afgelopen juni mijn paard ook laten slachten, geen fijne keuze. Daarom heb ik er zelf ook voor gekozen om er niet bij te blijven, ik wou haar herrineren zoals ze was, levend en wel. Ze stond toendertijd op een trainingstal waarvan de eigenaren mee zouden gaan. De eigenaresse heeft me beloofd dat zij haar vast zou houden en dat heeft ze ook gedaan. Ter controle is mijn vader er ook bij gebleven, die heeft haar zelfs nog gezien met het hoofd eraf aangezien ze daar rap mee verder gaan.. Volgens hem is het gebeurd terwijl je met je ogen knippert.
Heel veel sterkte met je keuze :(:)

**Geplaatst**: 05-05-11 16:57

Re: Slachten; Wie is er bij gebleven?

Geplaatst: 05-05-11 16:57

Ik heb even op Kelly getemd, past hier niet echt geloof ik.

**Geplaatst**: 05-05-11 16:58

Geplaatst: 05-05-11 16:58

Ik ook; ik heb erop gereageerd, maar ik had beter even kunnen temmen.
Dus ik heb de mod gevraagd om haar pijnlijke reactie en die van mij erop wil verwijderen.

Nomineer dit bericht ×