ik heb zojuist de vraag gekregen van een vriendin of ik het niet zag zitten
om met haar paardrijles te geven aan kinderen.
Ik ben zelf niet echt een ruiter, heb het in het verleden wel vaker gedaan,
en het zijn kinderen die eigelijk voor het plezier met de pony's rijden en hun basis wel mee hebben.
(op een zéér kleinschalige minimanege)
Ik ben nog aan het twijfelen om toe te zeggen,
ik ben gewend om net iets gevorderde ruitertjes les te geven,
hoe begin je in godsnaam met lesgeven aan een klein frutseltje dat voor de eerste keer op een paard stapt
Mijn eigen paard is Grand Prix gereden, ik heb verder gelest met haar (niet gestart in dit niveau maar paard is een hele school op zichzelf), maar na een rugbreuk ben ik moeten stoppen met rijden. Ik rij nu al 4 jaar niet meer buiten stapvoets omdat het onwijs pijn doet. Ze zeggen 'paardrijden vergeet je niet', maar dankzij de pijn zit ik als een aardappelzak op een paard, ik kan namelijk mijn rug niet meer rechthouden en mijn heup zakt in door de pijn.
'Mijn' leerlinge van zo'n 5 jaar terug startte met doodse schrik met haar paard en swingt ondertussen de pannen van het dak in de M2
Ik heb haar lesgegeven tot de oefeningen in de M1.
Moest toch ook mijn eigen ogen en verstand gebruiken, en als je geen aanleg hebt voor het lesgeven, zegt dat papiertje dus geen drol, behalve dat je verzekerd bent.
niet mee eens!! mijn moeder heeft maar 4jaar paardgereden en is nu al 6jaar gestopt ( omdat ze zwanger was) en ik moet zeggen dat ze "" beter les kan geven "" dan rijden .
Toen had de instructrice het zo druk met alle jengelende kleuters, dat ik de nieuwste voor mijn rekening nam.
Ook een keer een héél klein meisje van een jaar of 4 á 5 die af en toe eens komt rijden, is de kleindochter van de eigenaars geloof ik. Die snapte niks van aansporen etc. en ze had ook lang niet genoeg kracht om goed aan te drijven. Dus dan was het op den duur heel wanhopig; "En als ik dan tot 3 tel, doe jij met je beentjes BOEM! Okee? 1,2,3 BOEM! Jaaa zo ja!"