Ze heeft me in die 4 jaar ontzettend veel geleerd en ik ben in positieve zin erg veranderd, ik heb meer geduld gekregen, ik kan me beter concentreren, ik kan beter omgaan met problemen enz.
Allemaal heel erg leuk en bijzonder natuurlijk. Ziranda is mijn maatje voor het leven.
Als ik me rot voel ga ik het liefst naar haar toe om een stukje met haar te wandelen of haar even te laten grazen. Ik weet zeker dat ze ook die gevoelens van mij opvangt en overneemt, ik vraag me alleen af of dit ook kwaad kan. Ik ben geen expert in dit soort dingen maar ik weet wel dat er paarden zijn die heel veel opvangen maar alles niet zo goed meer kunnen loslaten. Ik zelf ben ook erg gevoelig en vang veel gevoelens van andere mensen op, ik kan me ook echt heel rot voelen wanneer iemand anders zich rot voelt (vooral bij mensen in mijn intieme kring), ik vind het heel moeilijk om dit dan weer van me af te zetten en omdat Ziranda zoveel op mij "lijkt" ben ik bang dat ook zij die gevoelens vast blijft houden zodra ze ze overneemt. En vangt ze ook de gevoelens van anderen op of is dat alleen bij mij zo sterk?
Ik ben benieuwd of jullie me hier misschien wat antwoorden op kunnen geven, of dat jullie misschien iemand weten bij wie ik terecht kan
Wees dus maar blij met zo'n dier!
. Maar als je altijd bang bent, of onzeker, krijg je vaak ook blijvend een bang of onzeker paard voor je. Want als jij als leider al geen vertrouwen hebt, wat moet jouw kudde-vluchtdier dan doen?! Het beste kun je altijd neutraal naar een paard toe zijn, hij is het meest gebaat als alles en met name jij elke dag voorspelbaar en hetzelfde bent, ook in je gemoedstoestand. De beste en meest sucesvolle trainers zijn ook diegenen die hun emoties (angst, verdriet, onzekerheid) groetendeels kunnen uitschakelen bij de omgang met hun paarden.
beide hebben we een gevoelige huid.