Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-03-11 12:43

de weg kwijt.

Geplaatst door de TopicStarter : 22-03-11 12:43

Internet is een geweldig medium en tegenwoordig is het gemakkelijker dan ooit om een massa informatie te vergaren, onder andere over paarden en alles erom heen.
Zeer waardevol, maar....
Ondertussen heb ik het gevoel bedolven te zijn onder de info en dat is nogal benauwend.
Temeer omdat ik graag WIL leren.

Achtergrond in het kort:
Grote delen van mijn leven met paarden doorgebracht
Veel les gehad van verschillende instructeurs, waaronder zeer goede, lang geleden.
Groom geweest bij wedstrijdruiter als jong ding.
Gereden, paarden ingereden en paarden op keuringen voorgeleid(na training thuis) op keuringen
Trektochten gemaakt in het buitenland te paard
Beetje gemend
Vrijwilliger geweest bij paardrijden voor gehandicapten
Eigen paarden gehad
clubconcoursjes gereden (dressuur en springen en duo springen...gewoon voor de lol)
etc.

Wedstrijden bleek mijn ding niet. Paarden wel.

Lang geleden (25 jr?.. ben inmiddels 50) begonnen met het lezen van Hemfling. Later clinics van Voest gevolgd in zijn begin tijd, zelf geexperimenteerd met mijn zeer brave geduldige oudere paardje en weer tijdje stil gestaan na de dood van oud paard en lange tijd geen paard

Toch weer met paarden begonnen (tja, verslavend), wat problemen met onzekerheid , mede door een ongeluk met paard lang geleden en daardoor nog meer gaan verdiepen in NH
Info was er tenslotte.
Terecht gekomen bij parelli en ook dat paar jaar gedaan.
Ging perfect met de shetten en de oude haflinger, maar mijn mans noordzweedse merrie was meer van mening dat ik de stick ergens mocht planten waar de zon nooit scheen en bij de traumatische merrie die ik daarna onbedoeld in handen kreeg, was zelfs de minste druk geen optie.

Even voor alle duidelijkheid... Ik weet goed dat het niet aan de parellimethode lag, maar aan mijn vaardigheid om het op deze merrie aan te passen (mijn mans paard dus)

Via de trauma merrie kwam ik bij clickertraining, bekeek en las inge teblick en Alexandra kurland en Ben Hart en jeetje... dat was het antwoord. Wetenschappelijk bewezen.

Maarruh ik zag ook Piet Bakker en jee, die man doet het zo leuk met paarden. En ja, dat wil ik ook leren

En toen zag ik Marijke de Jong. Paarden rechtrichten. Het klonk allemaal even logisch en duidelijk en natuurlijk noodzakelijk.

Nee.... zeggen de mensen van Klassiek Dressuur. AR is zand in de ogen strooien. KR is de enige juiste manier en noodzakelijk voor het paard, om ons te kunnen dragen.
Ik geloof absoluut dat KR zeer goed is en zie het liever dan de huidige dressuur, maar ik kan er niet zoveel mee, hier in het midden van de rimboe zonder instructeur en zonder echt te weten hoe en wat nu van belang is voor mij
(en paard met hekel aan werk in een ring... nja, omheind stukje wei. Ik heb geen bak)

Zo kan ik nog wel ff doorgaan, maar misschien vatten jullie het wel...

Ik krijg steeds meer het gevoel dat ik geen bal weet, per definitie alles verkeerd doe en zie door de bomen het bos niet meer.

Ik weet dat ik graag prettig met het paard omga en recreatief bezig wil zijn. Recreatief voor mij, maar ook voor het paard. Uiteraard wel op veilige wijze.
Maar zoals gezegd... ik heb tegenwoordig het gevoel te worden overladen met zoveel info en zoveel 'moeten' en zoveel overenthousiasme van mijzelf, dat ik de weg een beetje kwijt raak en dat er niets meer gebeurt.

Ben ik nu de enige of zijn er meer mensen met deze problemen?
Hoe gaan jullie daarmee om?

Ps... het is niet de bedoeling om methodes tegenover elkaar te zetten. Die topics zijn er genoeg.
Meer de vraag hoe iedereen omgaat met de veelheid van info, tegenwoordig beschikbaar en het gevoel zoveel te verdwalen.

Een mooie discussie hierover zou fijn zijn. Wel graag met respect voor elkaar.

**Geplaatst**: 22-03-11 12:47

Re: de weg kwijt.

Geplaatst: 22-03-11 12:47

mijn vader zegt altijd,
je hebt deskundigen en deskundigen, deksundige nummer 1 kunnen hun theorie over a super goed uitleggen met allemaal wettenschappelijk bewezen argumenten...
deskundigen nummer 2 kunnen hun theorie b(die lijnrecht tegen a ingaat) super goed uitleggen met allemaal wetenschappelijk bewezen argumenten...
en het is aan jou om de optie te nemen die je het beste past

**Geplaatst**: 22-03-11 13:21

Geplaatst: 22-03-11 13:21

IK werk vooral met reductie

Heb ik iets gevonden dat me wt lijkt dan ga ik daar mee stoeien en probeer ik het, als het me bevalt, onder de knie te krijgen en negeer ik de rest. Vervolgens komt er een moment dat je ook de nadelen ervan inziet en de beperkingen. Dan kijk ik verder en probeer ik methode 2 (en negeer ik wederom de rest). Er blijft altijd wat hangen van de voorgaande methoden en de dingen die het beste bij mij passen blijf je gebruiken. Zo ontstaat er na een tijdje (want ik ben er nog lang niet

) mijn geheel eigen 'troi' methode. En voorkom ik verzuipen. Want ik ben een echte informatievreter dus loop ook heel sterk dat risico.
1 ding wat het geheel wat makkelijker maakt, veel dingen heten heel anders maar lijken stiekem heel erg op elkaar.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-03-11 13:31

Geplaatst door de TopicStarter : 22-03-11 13:31

troi schreef:
I En voorkom ik verzuipen. Want ik ben een echte informatievreter dus loop ook heel sterk dat risico.
.

Dat is idd mijn probleem. Ook ik ben een informatievreter.
Helaas waarschijnlijk ook te onzeker, waardoor ik, volgens mij, al wat verzopen ben.

Je systeem van reductie is goed.
Theoretisch kan ik dat helemaal volgen.
Komt alleen in de praktijk bij mij niets meer uit. Beetje vastgelopen door het velen 'moeten' denk ik. En wellicht een overdosis enthousiasme en teveel te willen.

**Geplaatst**: 22-03-11 13:34

Geplaatst: 22-03-11 13:34

Parelli maakt ook een ontwikkeling door, en toen ik de eerste keer met Parelli te maken kreeg was er van Horsenalities nog geen sprake. Dus dat de twee paarden die je in handen kreeg daar niet zo positief op reageerden zou daarmee te maken gehad kunnen hebben. De aanpak is van paard tot paard verschillend. Alleen werd daar vroeger niet zoveel aandacht aan besteed.

Uiteindelijk moet je door al de systemen die er zijn je eigen weg kiezen. Door de jaren heen heb ik dat ook gedaan en ik kom weer uit bij Parelli en Clinton Anderson. Ga ook iedereen die ergens mee wil beginnen deze methodes aanraden. Want vooral met Parelli kom je gewoon heel ver. Het kan je helpen je onzekerheden te overwinnen en beter met je paard om te leren gaan (als je zijn persoonlijkheid in acht neemt). En teveel shoppen is uiteindelijk ook niet goed.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-03-11 13:49

Geplaatst door de TopicStarter : 22-03-11 13:49

Cassidy schreef:
Parelli maakt ook een ontwikkeling door, en toen ik de eerste keer met Parelli te maken kreeg was er van Horsenalities nog geen sprake. Dus dat de twee paarden die je in handen kreeg daar niet zo positief op reageerden zou daarmee te maken gehad kunnen hebben. De aanpak is van paard tot paard verschillend. Alleen werd daar vroeger niet zoveel aandacht aan besteed.

.

Ik heb de recente pakketten van parelli met zeer veel aandacht voor horsenalities. Was ook tot voor kort lid van savvyclub, ook weer met veel dvd's

Begrijp me goed... Hij heeft een knap pakket en dat het mij met die ene merrie bv niet lukte, lag aan mijn toepassing. Ongetwijfeld is het voor hem geen enkel probleem.

Maar goed... dat buiten beschouwing... Het was bij de traumamerrie per definitie niet toepasbaar (nja, misschien door himself... maar het ging hier wel over een merrie die al aardig geflipt was en lichamelijke problemen had.)

Maar goed... ik vind clickertraining ook een zeer goed (en bewezen) systeem. Ik vind het lange teugelen van piet bakker mooi. Ik begrijp dat een paard bepaalde lichaamstraining nodig heeft. Klassiek dressuur heeft sterke punten. Mijn oom had vroeger nooit van KR of PP gehoord maar kon alles met ieder paard. *kan zo nog wel even doorgaan*
Maar wellicht snap je mijn punt

Ik weet dat je zelf erg voor parelli bent. Snap ook heel goed waarom.
Maar ja... ik ben nu eenmaal iemand die informatie vreet, ook van andere dingen die ik goed vindt.
Of als iets voor mij niet helemaal werkt
En die info is er. Massa's

En daardoor kun je vast lopen. Omdat zoveel moet, kan, nodig is, logisch is,..... (vul maar in)

De vraag is dan natuurlijk...
Hoe gebruik je die enorme berg info op de juiste wijze, zonder te verzuipen, zoals zo mooi werd uitgedrukt.
Hoe haal je het beste uit de kansen die we krijgen, maar blijf je reeel.

**Geplaatst**: 22-03-11 13:52

Geplaatst: 22-03-11 13:52

Door wat Troi ook zeg: schrappen. Het onloopt elkaar namelijk allemaal niet zoveel. Voorkom een overkill aan informatie die er alleen maar voor zorgt dat je gaat blokkeren en het allemaal geen plekje meer kunt geven, en beperk je tot een methode.

**Geplaatst**: 22-03-11 13:57

Geplaatst: 22-03-11 13:57

Hai Lil,ik heb ook overal rondgekeken om uiteindelijk weer terug te komen bij het klassieke.
Me dunkt dat je genoeg kennis hebt opgedaan in de loop der jaren om op een goede manier met je paard bezig te zijn.Ook als je alleen buitenrijdt kan je heel goed e.e.a.toepassen.Ik snap dat het lastig is om zonder instructie uit te vinden wat je van het voor je is.Van info opslurpen is nog nooit iemand slechter geworden,gebruik ervan wat jou en je paard past.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-03-11 13:59

Geplaatst door de TopicStarter : 22-03-11 13:59

Cassidy schreef:
schrappen.

Klopt natuurlijk
Probleem is mijn overenthousiasme en het feit dat ik heel goed het belang inzie van vele geadviseerde trainingen.

Schrappen klinkt eenvoudig, maar is lastig
Nja, voor mij dus.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-03-11 14:02

Geplaatst door de TopicStarter : 22-03-11 14:02

piepenfiets schreef:
Hai Lil,ik heb ook overal rondgekeken om uiteindelijk weer terug te komen bij het klassieke.
Me dunkt dat je genoeg kennis hebt opgedaan in de loop der jaren om op een goede manier met je paard bezig te zijn.Ook als je alleen buitenrijdt kan je heel goed e.e.a.toepassen.Ik snap dat het lastig is om zonder instructie uit te vinden wat je van het voor je is.Van info opslurpen is nog nooit iemand slechter geworden,gebruik ervan wat jou en je paard past.

Klassiek klinkt inderdaad erg logisch maar er komt natuurlijk meer bij kijken, zoals hantering en probleemoplossing.
Bovendien is KR onmogelijk zonder goede instructie (lijkt me)

Info opslurpen is goed, maar ja... kan dus ook wat verstikkend zijn

Denk dat ik maar eens alles op papier moet zetten...
Wat wil ik
Welke mogelijkheden heb ik
Wat wil ik wel en wat niet
etc

En dan weer moed verzamelen om iets te gaan doen. Bwleerh. Zat er ff doorheen.
Ja, ik heb heel veel gedaan, maar helaas speelt onzekerheid nu een grote rol
Dat zal ook wel de grote trigger zijn van het hele gebeuren.
Ik ben gewoon een watje.

**Geplaatst**: 22-03-11 14:03

Geplaatst: 22-03-11 14:03

Wat mij in een van je eerdere reacties opviel was het gebruik van het woordje "moeten". Als je dat nou eens ging vervangen door het woordje "kiezen", denk ik dat het wat rust geeft.

Je moet namelijk niet naar een verjaardagsfeestje toe als je tegelijkertijd nog een afspraak hebt om lekker met vrienden te gaat stappen en je dat liever doet. Je kiest ervoor om naar de verjaardag te gaan en hem niet af te zeggen. Je kiest ervoor om niet met je vrienden te gaan stappen (of omgekeerd). Je hebt altijd een keuze. Niets moet. Ja ademhalen, want anders ga je dood. En voor de rest heb je alle vrijheid.

En als je nu bij alles wat je denkt te moeten eens ging stilstaan en zegt: nee, ik heb een keuze, ik kan ervoor kiezen om het zo te doen en niet anders, wordt het dan makkelijker om dingen te laten vallen?

**Geplaatst**: 22-03-11 14:06

Geplaatst: 22-03-11 14:06

Wat fijn dat er nog meer mensen zijn die willen weten. Ik heb ook alles zo'n beetje wel gedaan en eigenlijk doe ik dat nog, maar ik doe het op mijn gevoel. Ergens 'weet' je wel welke aanpak het beste werkt bij welk paard. Mijn merrie wordt panisch van teveel druk, dus met haar werk ik meer a la Mark Rashid (focus and direction). Mijn ruin wordt nergens koud of warm van, dus die heeft wat meer druk nodig. Bovendien vindt hij Freestyle (Voest) erg leuk. En zo doe ik elke dag weer 'iets' anders, maar luister ik altijd naar mijn gevoel en naar wat de paarden aangeven. Hebben ze een dagje geen zin? Ook goed.

Ik denk dat alle kennis mooi is, maar dat je je gevoel altijd moet volgen.

Ha, ha, ik zeg ook altijd tegen mijn kinderen dat ik maar 1 ding MOET: ademhalen

**Geplaatst**: 22-03-11 14:10

Geplaatst: 22-03-11 14:10

Ik zeg niet dat je klassiek moet doen hoor,alleen dat je eruit moet nemen wat je past en in moet bouwen in je eigen ding,er is ook veel informatie te vinden van bv.eventing ruiters.Je vindt jezelf een watje maar hebt al wel duidelijke keuzes gemaakt,dus vlgs mij valt dat wel mee

**Geplaatst**: 22-03-11 14:16

Re: de weg kwijt.

Geplaatst: 22-03-11 14:16

Tja, sowieso perfect met je paard omgaan en berijden bestaat niet (ik gok stiekum dat dat er een beetje achterzit..) dus je zult je je hele leven blijven 'behelpen' net zoals de rest van de paardenmensen, tis niet anders!
Wat je wel kunt doen is je zo goed mogelijk ontwikkelen, maar dat kan simpelweg niet als je je niet focust. Dus ik zou zeggen kies 1 methode en ga daar voor. Neem er minstens een jaar voor (natuurlijk mede afhankelijk van de omvang van de methode) en ga dan pas verder kijken. Anders kom je simpelweg niet verder!

**Geplaatst**: 22-03-11 14:46

Re: de weg kwijt.

Geplaatst: 22-03-11 14:46

@troi: ben je dan niet bang dat je al het andere uitsluit? Stel je richt je voor 100% op Parelli, maar het paard snapt geen bal van dat slingerende touw en gaat niet achterwaarts. Blijf je dan net zo lang doorgaan of vraag je hem op je oude vertrouwde manier (wat dat dan ook is) om een stap terug te zetten?

Ik denk wel dat het slim is om een 'hoofdmethode' te kiezen, maar toch ook gewoon de kennis en vaardigheden die je al hebt te blijven gebruiken. Het lijkt mij ook zo saai om 1 ding te doen... Alle dagen klassiek rechtrichten? Brrrr, moet er niet aan denken. Er zijn toch 1001 manier om je paard te gymnasticeren?

**Geplaatst**: 22-03-11 14:48

Geplaatst: 22-03-11 14:48

EllenB schreef:
@troi: ben je dan niet bang dat je al het andere uitsluit? Stel je richt je voor 100% op Parelli, maar het paard snapt geen bal van dat slingerende touw en gaat niet achterwaarts. Blijf je dan net zo lang doorgaan of vraag je hem op je oude vertrouwde manier (wat dat dan ook is) om een stap terug te zetten?

Op dat moment stap ik over op Clinton Anderson. Die heeft drie manieren om zijn paard achteruit te zetten. En hij gebruikt ook zijn stick en loopt op het paard af. En dan slaat hij zijn paard niet, het paard loopt tegen de stick aan. Gaat hij vanzelf achteruit.
Overigens kun je het gerust ook met Parelli oplossen, alleen moet je wel de fases compleet doorlopen, en de kleinste poging belonen.
Als je de fases doorloopt zoals ze hier in het filmpje staan, gaat je paard echt zijn voeten wel bewegen.

http://www.youtube.com/user/Tunderhorse ... fk9FqHdAa4

**Geplaatst**: 22-03-11 14:54

Re: de weg kwijt.

Geplaatst: 22-03-11 14:54

@Cassidy: echt niet... En ik heb alle fases keurig volgens het Level 1 pakket doorlopen. Komt ook door mijn paard hoor. Hij vindt het idioot dat ik met een touw ga staan slingeren, terwijl ik het hem ook gewoon kan vragen. Heeft ie eigenlijk wel gelijk in. Parelli bleek niet mijn ding, dus ik heb het pakket weer vrolijk verkocht.

Ik zag trouwens dat mijn werkwijze erg lijkt op die van troi. Heb me ook verschillende dingen gestort om er vervolgens achter te komen dat het niet helemaal is wat ik zoek. Voor mij is dressuur (op de ouderwetse Wardendorf-manier) nog steeds het uitgangspunt, maar gaandeweg heb ik geleerd dat je dat op verschillende manieren kunt bereiken.

**Geplaatst**: 22-03-11 14:59

Geplaatst: 22-03-11 14:59

Ik begrijp ook goed wat je bedoelt met al die informatie en door de bomen het bos niet meer zien.
Niet enkel met de rijstijlen en omgangsvormen, maar ook met wel bit/geen bit, wel boom/geen boom etc.
Lees je stuk A denk je ja! Dan lees ik stuk B en denk nee toch niet... Ik raakte daar ook zo mee in de war. Vooral met mijn eerste paard, je wil alles perfect doen, je hebt al die info op internet en vaak ook nog tig stalgenoten die graag hun zienswijze delen/opdringen. Sta je dan.. ik werd er ontzettend onzeker van

Met mijn 2de paard ben ik veel meer richting eigen gevoel en intuïtie gegaan. Mijn ervaring is, hoe meer ik erover ga nadenken, hoe minder goed het gaat. Natuurlijk lees ik nog over dingen en verzamel ik informatie, maar daarna probeer ik mijn gevoel te volgen en geef ik er mijn eigen draai aan. Uiteindelijk is het mijn hobby, mijn paard en moet ík het gevoel hebben dat a. mijn paard het goed heeft, b. ik plezier in mijn hobby heb en c. alles zo veilig en goed mogelijk gaat.

En niemand is perfect, dus fouten maak je altijd. Zolang je je daar van bewust bent, je fouten durft in te zien en er mee aan de slag gaat, is daar niks mis mee. Je werkt met dieren, dus de juiste aanpak verschilt per dier en ook weer per moment. En vooral.. er leiden meerdere wegen naar Rome

Mijn methode is de [***]-methode, soms ben ik eigenwijs (volgens anderen he.. vind ik van niet

) soms ga je op je bek.. maar tot nog toe heb ik daar een heel fijn opgevoed en prettig te rijden paard mee verkregen (mooiste compliment wat ik van zijn nieuwe eigenaresse kon krijgen) en heb ik nu een 2-jarige die heerlijk is om mee om te gaan

**Geplaatst**: 22-03-11 15:30

Geplaatst: 22-03-11 15:30

EllenB schreef:
@troi: ben je dan niet bang dat je al het andere uitsluit?

Ook al focus je je op methode A je hebt toch altijd bagage (al is dat maar hints van je vrienden op stal) dus echt alles uitsluiten doe je in de praktijk nooit dus ik denk niet dat je dat probleem krijgt.

Wat betreft je voorbeeld over rechtrichten, je hebt volkomen gelijk er zijn meer methoden. Maar als jij echt weet hoe dat klassieke rechtrichten in elkaar zit weet je ook of het bij jou past en zul je die aspecten daarvan die goed binnen jouw methode passen voortaan meenemen in jouw trainingsmethode (en dan kun je eventueel de andere laten vallen omdat je die niet geschikt vindt). Zo wordt jouw arsenaal steeds groter en kun jij steeds meer situaties opvangen en je paard zo goed mogelijk begeleiden. Daarom is het voor mij waardevol om me een tijdje helemaal met 1 methode bezig te houden, dan kan ik het echt doorgronden.

Zo heb ik me de vorgaande jaren intensief met western rijden beziggehouden. Een fantastische rijstijl waar ik erg fan van ben maar ook nu zie ik weer dingen bij andere rijstijlen waar ik me ook in wil gaan verdiepen. Ik overweeg om over een tijdje bijvoorbeeld met mijn dan ingereden paardje klassieke dressuur lessen te gaan nemen. Of op een huurpaardje zulke lessen te gaan nemen. Er is zoveel moois om van te leren. Mits, je jezelf niet overvoert. Dan blijft er ook niks hangen en wordt het een chaos.

**Geplaatst**: 22-03-11 16:02

Geplaatst: 22-03-11 16:02

geloof dat we aardig op 1 lijn zitten

**Geplaatst**: 22-03-11 16:06

Re: de weg kwijt.

Geplaatst: 22-03-11 16:06

**Geplaatst**: 23-03-11 19:37

Geplaatst: 23-03-11 19:37

Er is inderdaad een overdaad aan informatie, maar vooral op beginnersniveau. Ik denk dat je probleem daar zit, je begint aan heel veel nieuwe dingen, maar stopt elke keer voordat je echt door hebt wat je ergens mee kan. Niet zo onzeker zijn. Baseer je keuze op het doel (wat laten mensen zien die dit doen, wat kan je ermee bereiken), de weg erheen (is dit een weg die ik wil begaan?) en de leermethode (concreet leerplan, zijn er instructeurs in de buurt, hoeveel hulp kan je krijgen?).

Maak een keuze en hou je eraan.
Het helpt zelfs om eventjes niet verder te zoeken, maar je gewoon alleen te verdiepen in wat je op dat moment doet.
Het probleem is dat alles op begin niveau heel verschillend lijkt, maar uiteindelijk zal je overal de overeenkomsten gaan zien.
Ik leer graag van mensen die mij iets willen leren, niet mensen die alleen maar kunnen roepen dat anderen het fout doen

EllenB schreef:
@Cassidy: echt niet... En ik heb alle fases keurig volgens het Level 1 pakket doorlopen. Komt ook door mijn paard hoor. Hij vindt het idioot dat ik met een touw ga staan slingeren, terwijl ik het hem ook gewoon kan vragen. Heeft ie eigenlijk wel gelijk in. Parelli bleek niet mijn ding, dus ik heb het pakket weer vrolijk verkocht.

Dit illustreert een beetje mijn idee. Als je al afhaakt omdat een klein dingetje niet lukt en daar een heel programma mee afschrijft (ipv bedenken dat je zelf iets fout doet, dat je zelf iets verkeerd hebt begrepen en een instructeur erbij halen), dan zal je op alles uiteindelijk afknappen.

**Geplaatst**: 24-03-11 20:03

Re: de weg kwijt.

Geplaatst: 24-03-11 20:03

@sanne83: ik heb Level 1 helemaal gedaan en ben dus helemaal niet afgehaakt... Waar baseer je dat in vredesnaam op?!?

**Geplaatst**: 24-03-11 20:16

Re: de weg kwijt.

Geplaatst: 24-03-11 20:16

stap af van het moeten en begin met genieten. Kleine stapjes is het magische woord. Geniet van de tijd die je met je paard doorbrengt.
Hoe meer je weet, hoe moeilijker het wordt. Word blij van het feit dat je weet dat je een keuze heb en probeer gewoon alleen dingen te doen die voor jou en je paard goed voelen. Dat het dan niet volgens het boekje gaat en dat je resultaten niet hetzelfde zijn als op de video's die je ziet is niet erg.

**Geplaatst**: 24-03-11 21:43

Geplaatst: 24-03-11 21:43

Ik heb de laatste jaren heel veel geleerd en ben dan ook al vaak van methode verandert. Elk stukje nieuwe kennis wat ik kreeg ben ik mee aan de slag gegaan.

Nu ben ik op een punt dat het me vooral om contact gaat. Ik wil contact met het paard. Niet alles wat ik doe heb ik haar aangeleerd, maar ze snapt het wel. Omdat ik het op gevoel doe. En dan klopt wat je denkt en wilt met wat je lichaam zegt.

Maar soms is gevoel ook weer niet alles en snapt ze niks van wat ik haar vraag. Soms houd ik dan juist vol tot ik heb wat ik vroeg, soms bied ik m'n excuses aan en probeer het anders te vragen.

Je hoeft niet één methode te volgen. Je hoeft je niet compleet te storten op rechtrichten, maar besteed daar 1 dag per week aan. Eventueel met een instructrice.

Als je niet weet wat je moet doen helpt opschrijven vaak nog wel. Dan zijn al die gedachtes door elkaar duidelijk bij elkaar opgeschreven.

Ga tot je weet wat je wilt alleen poetsen en knuffelen. Je hoeft namelijk niet altijd te werken met je paard, dan lijk je meer op z'n baas dan z'n leider.

Nomineer dit bericht ×