Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Frozenstar schreef:En denk je als je met grondwerk bezig bent dat ze je niet aan zal vallen?? Dat denk ik wel hoor.
Denk dat dat beestje gewoon eerst eens heel goed aangepakt moet worden om te laten zien dat JIJ de baas bent..
Je moet toch ten alle tijden bij het voer van je paard kunnen komen, zonder dat je wordt aangevallen of gewoon wordt weggetrapt. Ook een typisch teken dat jij zowiezo lager in rang staat dan haar; paarden lager in rang worden bij 't eten weggeschopt, paarden hoger in rang schoppen het paard wat aan het eten is zelf wel weg.JoyCiej007 schreef:Hoe kan je grondwerk gaan doen op basis van respect, als dat respect er van haar kant dus blijkbaar niet is?
Aanvallen, boos op je af komen...... kont naar je toe draaien. Ga het niet uit de weg, spring juist naar haar toe en geef haar eens een schop onder de kont, is ze nou helemaal?
Ze heeft jou persoonlijke ruimte te respecteren, 'aanvallen' is al helemaal uit den boze. Ik kan snappen dat je eerste reactie op dat moment is 'wegwezen'/'achteruit springen', maar daarmee ga je juist alleen maar voor haar aan de kant, en bevestig je haar actie. Zij moet voor jou aan de kant, en niet andersom.
Ik heb in september 2010 een vrijwel helemaal groene welsh mountain merrie aangekocht, 5 jaar oud, nooit echt wat mee gedaan. Poetsen was al heel wat voor haar, het borstelen van haar benen vond ze zó verschrikkelijk eng, dat ze dan echt helemaal door het lint ging van paniek. We hebben daar heel rustig stapje voor stapje naar toe gewerkt, en al hoewel deze merrie totaal niet dominant is, maar echt uit pure angst door het lint ging, heb ik haar toch wel eens flink op haar plaats moeten zetten.
Ze liet zich gewoon boven op je vallen, of draaide met kracht ineens haar kont naar je toe. Niet om je te trappen, maar uit pure angst. Dat werd erg gevaarlijk, werd met regelmaat aan de kant gebeukt en mocht maar hopen dat ik niet onder haar terecht kwam. Maarja, om haar te leren dat die borstel toch écht niet eng is, moet je toch uiteindelijk even door die angst heen; als ik de borstel weg haal juist op het moment dat zij begint te flippen, met haar benen te maaien of mij (al dan niet onbewust) aan de kant beukt, krijgt ze juist de bevestiging 'als ik ga flippen, gaat angstprikkel weg, dus flippen = mijn redding'.
Ondanks dat ze het echt uit pure angst deed, heeft ze toch wel eens een tik of schop onder de kont gehad op het moment dat ze echt gevaarlijk ging doen; die kont mijn kant uit, nó way!
Ze staat nu netjes stil en is rustig als je haar benen borstelt, als je erg onverwacht uit de hoek komt (ineens met die borstel naar haar benen gaan, zonder van boven naar beneden te werken) dan schrikt ze wel, maar ik hoef maar naar haar kont te wijzen met een 'euh!' als ze die neiging al heeft, en ze zal me niet meer zomaar aan de kant beuken.
En helemaal in jou geval, waar het om dominantie gaat, moet je je plek en eigen ruimte verdedigen. Dat doen paarden naar elkaar immers ook; komt mijn merrie te dicht bij mijn shetmerrie in de buurt (die de leider van de kudde is), dan wordt ze zonder pardon aan de kant getrapt.
Als er dominantie, zelfs agressie in het spel is, dan mag je soms best flink uit de hoek komen hoor! Beter 1 of enkele keren wat harder en duidelijker optreden, dan maar wat aanrommelen en hopen dat ze dan eindelijk een beetje respect voor je krijgt. Vaak is het dan ook zo klaar, en dan kan je verder qua grondwerk e.d.
Als je nu gaat grondwerken/NH'en vrees ik dat ze je zonder pardon ondersteboven zal lopen....
Voernijd is ook zoiets.... naar andere paarden (die vaak ook lager in rang staan), oké dat valt te begrijpen. Maar naar mensen, zelfs naar 't eigen baasje?Je moet toch ten alle tijden bij het voer van je paard kunnen komen, zonder dat je wordt aangevallen of gewoon wordt weggetrapt. Ook een typisch teken dat jij zowiezo lager in rang staat dan haar; paarden lager in rang worden bij 't eten weggeschopt, paarden hoger in rang schoppen het paard wat aan het eten is zelf wel weg.
Als jij je leiderspositie aan haar duidelijk hebt gemaakt, zal ze je ook meer gaan vertrouwen; jij bent immers de leider, dus als jij iets niet eng vind, hoeft zij het ook niet eng te vinden. Als jij zegt dat het goed is, dan is het goed.

EskeGirl schreef:Nogmaals Dankjewel!
De ponys staan hele jaar buiten, dus ik zet ze zelf niet op stal en voeren doe ik maar heel soms.
Ik wist al dat je een paard binnen een paar seconde moet straffen/belonen.
Als ik de schuilstal inloop en ze is aan het eten dan legt ze al snel oren in haar nek.
Ik laat haar dus meestal wel met rust, maar als ik haar wil pakken doet ze hetzelfde.
Moet een klein rijzweepje ofzo de wei mee innemen, of is dan een tik geven niet goed?
( 'wat heb ik mijn vrouwtje toch goed afgericht' )
(dat laatste 'denkt' een dier natuurlijk niet, maar even voor het idee. Ook hier weer is zij dus de baas over jou, en jij niet over haar).