Geplaatst Het vriendinnetje van Isabel is de dag erna ingeslapen.
Van de een op de andere dag stond er dus een ruin ipv een merrie bij Isabel.....een jonge ruin....een speelse ruin....een sterke ruin!
Isabel is altijd de leidster geweest. Ze heeft altijd alleen met merries gestaan. Het is altijd goed gegaan.
Met welke merrie ze ook samen stond (het zijn door de jaren heen 3 verschillende merries geweest), ze kon er altijd mee overweg. Ze stonden altijd gezelig samen aan 1 hoop te eten, aan elkaars nek te knabbelen, ze kropen zelfs bij elkaar in de stal (we hebben de 3 x 3m stallen direct aan de wei).
Maar met de ruin kan ze maar niet echt vriendjes worden. In het begin heeft ze geprobeerd hem de baas te worden, maar dat pikte hij niet. Hij is groter en sterker, hij wil spelen maar Isabel niet. Hij hoeft maar haar kant op te lopen, of Isabel loopt al plassend (volgens de DA is ze letterlijk pisnijdig) en met haar staart zwiepend, oren plat in de nek, weg.
Nu wordt het plassen gelukkig al wat minder, maar ze loopt nog steeds voor hem weg.
Als ze haar stal in wil en ze moet hem voorbij, dan neemt ze echt een sprintje of ze staat in de regen en modder te wachten tot ik hem heb opgesloten en ze veilig langs kan.
Ze is een keer bij hem de stal in gelopen, net zoals ze altijd bij de andere merries deed....oeps foutje....toen heeft hij haar dus de stal uitgeschopt.
Hij blokkeerd haar stal altijd als ze in haar stal staat. Ze staat dan helemaal tegen de muur aan en kan dan geen kant meer op. In het begin ging ze dus met haar tanden langs de muur....van angst denk ik/proberen indruk te maken? Of ze dat nog doet weet ik niet, maar de strepen van tanden staan over de hele achterwand. Dat heeft ze nog NOOIT gedaan!
Ik vind het zo vervelend....
We hebben dit paard opgevangen omdat we met spoed op zoek waren naar een lief en betrouwbaar paard voor mijn schoonzus, die haar paard dus moest laten inslapen. Het paard is in principe niet van ons, het voelt wel zo hoor! Hij is ontzettend lief in omgang, een echte flirt naar ons toe
. Ik vind het ook sneu voor hem. Je ziet dat hij zo graag zou willen spelen, maar Isabel wil niet. Die wordt bang van hem. En dus jaagt hij wel eens achter haar aan om haar aan het rennen te krijgen.Van de week stond Isabel in haar stal, Wim loopt voorbij, duikt haar stal in met zijn hoofd om haar vlug een knauw te geven. Ik heb een gil gegeven en dus wist hij niet hoe vlug hij weer zijn hoofd moest terug trekken. En zo gaat dat de hele tijd.
De vrouw waar hij voorheen stond, zei dat het vaak een hele tijd nodig heeft......maar na drie kwart jaar is er nog niet echt een verbetering.
Soms menen we die wel te zien, maar dat is volgens mij in de periode dat Isabel hengstig is. Dan wil ze wat van de ander, maar die snapt het dan niet
. Dan laat ze hem wat dichter bij komen. Maar hij "verpest" dat dan weer door haar op te jagen.Ik zit hier echt mee. We doen een dier ook niet 123 weg. Als het alleen aan onze rijkunsten had gelegen en de klik tussen ruiter en paard, dan kun je nog eens iets proberen. Maar als de klik tussen de paarden onderling niet komt....daar kun je als eigenaar niet veel aan doen.
Alleen afwachten dus......maar hoe lang nog?
.
) maar de meeste zijn erg speels. Omdat ze al eerder met een merrie heeft gestaan denk ik dat ze een andere merrie ook wel weer accepteerd. Tot die tijd zou ik die 2 echt uit elkaar halen. Zoals je zelf al zegt je wilt toch niet tussen 2 paarden terrecht komen die niet door 1 deur kunnen. Heb je geen mogelijkheden een draadje tussen die 2 te maken?? Kunnen ze wel snuffelen en evt een beetje kroelen maar hij kan niet meer achter haar aanjagen. 
