Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-12-10 18:27

Angstig voor buitenrit....

Geplaatst door de TopicStarter : 02-12-10 18:27

Tsja... dat ben ik..

Ik heb een Friese ruin van 4,5 jaar oud. Ik heb hem mei 2009 gekregen als 3 jarige en ging altijd met m op buitenrit.. in mn eentje of met iemand erbij, niks aan de hand.

Toen ging het fout, ik was naar buiten en mijn moeder was mee..[ voor het hele verhaal [VVDD] Dan gaat je paard ervandoor richting een drukke kruising.... ]
Hij bokte en is er vandoor gegaan.... de grootste schrik van je leven!
Hierdoor heb ik zo'n deuk op gelopen!
Ik ben het nog een paar x gaan proberen met iemand erbij, maar door mijn zenuwen/angst is hij ook niet op zn gemak.... Ook ben ik wel is ernaast gaan lopen maar iedere x als ik de weg uit was en dus bij dat punt kwam ging die raar doen. Ik ben nu verhuisd van stal en wil als die goed gewend is het weer gaan oppakken. Maar eigenlijk vind ik het dood eng! Bang om m weer kwijt te raken..

Ik zie vaak mensen met hun paard naar buiten en zonder nadenken doen zij dat. Voor dit alles was ik ook zo, ik ging altijd gewoon naar buiten zonder na te denken 'wat als?' maar het lijkt nu wel of ik óveral over na denk....

Wat is nou de beste aanpak? Hoe zouden jullie dit oplossen?
Iemand anders erop laten? ja dat kan, maar ook dan ben ik bang dat ie er vandoor gaat en kwijt raakt...
Want ik wil het zo graag terug, dat lekker naar buiten!! Het is ook zo goed voor hem.

**Geplaatst**: 03-12-10 15:26

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst: 03-12-10 15:26

Zo wie zo zelf rustig zijn als je naar buiten gaat, en in ieder geval de eerste keren niet alleen.

**Geplaatst**: 03-12-10 15:29

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst: 03-12-10 15:29

Denk dat je zelf niet zo moet blijven denken, want dan bevestig je het gevoel aan je paard dat er daadwerkelijk iets gebeuren. Makkelijker gezegd dan gedaan uiteraard.

**Geplaatst**: 03-12-10 15:35

Geplaatst: 03-12-10 15:35

Ga de eerste keren anders met een klein groepje naar buiten bijbv met 4 man. Het liefst ook met in elk geval 2 paarden erbij die het niet erg vinden als je hun gebruikt als "noodrem" dat wil zeggen met de neus tegen hun kont als je paard druk word.

Dit om een veiliger gevoel te creeren bij je zelf dan om dat daadwerkelijk te doen.

Spreek af om een staprit te maken, haal diep adem, maak je hoofd leeg en gaan met die banaan!
Denk niet aan wat er gebeurd is, maar juist over hoe je het graag zou willen en zie dat ook voor je

**Geplaatst**: 03-12-10 15:37

Geplaatst: 03-12-10 15:37

Ik heb zelf dit probleem ook, dit is voort gekomen uit een ongeval met mijn zusje op ons paard waardoor ze 3 dagen in het ziekenhuis heeft gelegen met een hersenschudding. Dit is onderhand al twee jaar geleden en ik ben hierna ook nog maar één keer met hem naar buiten geweest om uit te stappen. Ik was toen heel gespannen waardoor hij dat ook werd. Sinds een jaar zijn wij van pensionstalling verhuisd en hier heb ik nog nooit buiten op hem gereden, wel blokjes om geweest te wandelen en dit ging wel heel erg goed. Ik heb toen met mijzelf de afspraak gemaakt om Palermo eerst in de bak volledig onder controle te krijgen wanneer hij er vandoor gaat en als dit helemaal goed gaat, dan pas ga ik weer op buitenrit. Ik mis het zelf ook heel erg maar mijn en zijn veiligheid staan voorop en dan lijkt dit voor mij de juiste aanpak. Je moet eerst het vertrouwen tussen jou en je paard weer volledig terug hebben voordat je op buitenrit kunt gaan, ik denk dat je dan ook veel zelfverzekerder op je paard zit.

Succes er mee en ik hoop dat je wat aan mijn bericht hebt!

**Geplaatst**: 03-12-10 15:39

Geplaatst: 03-12-10 15:39

Ik zou zeggen gun jezelf wat tijd, het is nog maar een paar dagen geleden gebeurd.

**Geplaatst**: 03-12-10 15:44

Geplaatst: 03-12-10 15:44

WeCo schreef:
Ik zou zeggen gun jezelf wat tijd, het is nog maar een paar dagen geleden gebeurd.

Nou nee volgens mij een jaar geleden als ik het goed zie.
Wat je misschien kan doen is op een ander suuuperbraaf paard (misschien zelfs tikje sloom) een buitenrit maken met iemand anders. Zodat je weer het gevoel krijgt van vertrouwen. Dat is dan voor jezelf. Als je dat gevoel weer terug hebt kan je het gaan opbouwen met je eigen paard. Ken je iemand met zo'n paard? Misschien van je oude stal?

Zowiezo zou ik nu lekker je paard laten wennen op de nieuwe stal en er helemaal geen haast mee maken. Dan lekker uit wandelen gaan om te kijken hoe hij het buiten vindt en waar hij minder zeker is van zichzelf (niet aan een halster maar met bit in of een kaptoom zodat je hem iets meer onder controle kan houden mocht het nodig zijn, dan hoef je je ook minder zorgen te maken over 'wat als'...). Misschien ook nog eens wat schriktraining doen in de bak om samen met hem te werken aan 'rare dingen', zodat je ook ziet wat zijn reacties zijn. (Is ook voor je vertrouwen dat je hem beter kan inschatten).

**Geplaatst**: 03-12-10 19:27

Geplaatst: 03-12-10 19:27

ik heb dit jaar 'n arabiertje gekocht van 3 jaar. Hij kende natuurlijk ook nog niks. Om hem te leren kennen ben ik eerst in de wei gaan rijden ( gewoon rustig aan ), maar die wei had ik zo gezien natuurlijk. Mijn vader op de fiets, paard vast aan 't touw en wij naar buiten. Schrok van alles natuurlijk. Ik was bang dat hij in die fiets zou springen dus reedt toch liever los. Toen mijn moeder nog mee op de fiets ( voor 't geval ik zou vallen en 't paard ervandoor zou gaan ) en natuurlijk ging dat niet relexed. Toen de 3e keer ik maar alleen op stap, want mijn ouders hadden natuurlijk geen zin in de kou op zo'n fiets mee te gaan fietsen, en ik sta te springen om te rijden, dus ik alleen, heel voorzichtig gewoon stappen. Ik heb 2 weken lang, elke dag klein rondje gedaan. Langzaamaan wat draf erbij, en op goed plekje klein galopje. En na die 2 weken, konden we samen overal al naar toe!
Eigelijk moet je er gewoon even doorheen!

**Geplaatst**: 03-12-10 21:50

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst: 03-12-10 21:50

dit probleem heb ik ook dus lees even de tips!

**Geplaatst**: 04-12-10 09:54

Geplaatst: 04-12-10 09:54

khalid schreef:
ik heb dit jaar 'n arabiertje gekocht van 3 jaar. Hij kende natuurlijk ook nog niks. Om hem te leren kennen ben ik eerst in de wei gaan rijden ( gewoon rustig aan ), maar die wei had ik zo gezien natuurlijk. Mijn vader op de fiets, paard vast aan 't touw en wij naar buiten. Schrok van alles natuurlijk. Ik was bang dat hij in die fiets zou springen dus reedt toch liever los. Toen mijn moeder nog mee op de fiets ( voor 't geval ik zou vallen en 't paard ervandoor zou gaan ) en natuurlijk ging dat niet relexed. Toen de 3e keer ik maar alleen op stap, want mijn ouders hadden natuurlijk geen zin in de kou op zo'n fiets mee te gaan fietsen, en ik sta te springen om te rijden, dus ik alleen, heel voorzichtig gewoon stappen. Ik heb 2 weken lang, elke dag klein rondje gedaan. Langzaamaan wat draf erbij, en op goed plekje klein galopje. En na die 2 weken, konden we samen overal al naar toe!
Eigelijk moet je er gewoon even doorheen!

Dat klinkt gemakkelijk als je jouw verhaal lees, echter het verschil is dat er bij jouw niks geks gebeurd is. Bij jouw is hij er niet vandoor gegaan en bij TS wel. Daarom durft ze niet meer, wat ik me goed kan voorstellen.

**Geplaatst**: 04-12-10 10:12

Geplaatst: 04-12-10 10:12

Ik herken het wel....

Wil je dit echt doorbreken, dan heb je een klus te klaren hoor. Mijn voorstel zou zijn om dat echt eerst op een paard te doen die werkelijk bomproof is, die van jouw eerste angsten niet onder de indruk is en gewoon doorhobbelt op het gemakkie. Pas als jij weer wat kunt ontspannen in je lichaam (en hoofd) zou ik dat richting je eigen paard gaan uitbouwen waar je deze nare ervaring mee hebt. En zoek hier goede begeleiding en hulp bij.

En wat soms ook helpt, is genoegen leren nemen met wat nu is en kan. Veel mensen vechten in zichzelf door de lat hoog te leggen en daardoor het plezier verliezen in het paardrijden. Zo wilde ik jaren terug ook vanalles met mijn eigen tinker, maar die is daar fysiek niet (meer) toe in staat, dat is dan wel iets anders, maar in mijn koppie vroeg dat ook bijstelling. Ik heb gekozen voor het plezier en de ontspanning, dan maar wat minder spectaculair of gevarieerd. Ik kom nu wel blij van mijn paard af en deze meldt zich vanzelf om weer wat te gaan doen samen....dat betekent voor mij dat het wederzijds is

kortom plezier in hoofdletters voor ons. En dat vind ik uiteindelijk belangrijker dan de weg op, een dressuurles kunnen volmaken, figuren rijden, aangespannen vaardigheid rijden....
Kijk eens naar jouw lat en wat 'moet' echt? en waarom? dat versus wat 'kan' er nu...en kijk dan naar jouw gevoel daarbij (en dat van je paard)....dat wil nog wel eens een eye-opener zijn.

Ik wens je veel succes en bovendien weer ontspanning en plezier in het rijden/trainen/werken met je paard!

**Geplaatst**: 04-12-10 10:19

Geplaatst: 04-12-10 10:19

Wat ik je mee kan geven is denk er niet zo veel bij na.

Ik ben met buitenrijden met mijn hoofd tegen een boom aan geknald in de keiharde rengalop nadat pony achter een hengst aanging. Ik lag van me paard af met tanden uit mijn mond, alles onder het bloed, zwart voor mijn ogen en spierpijn van hier tot tokio en mijn paard gallopeerde richting de straat.

Tsja, sh*t happens. Je kan elke dag aangereden worden en dood gaan. Op de fiets met met de auto, als voetganger je vliegtuig kan neerstorten. Als je overal overna gaat denken heb je geen leven meer.

Ik ben na 2 weken gewoon weer op mijn paardje gestapt zonder zadel en zonder hoofdstel (alleen met halster en halster touw buiten)

Het is een band van wederzijds vertrouwen. En als jij in eerste instantie je paard al niet vertrouwt als je naar buiten gaat heeft het gewoon geen zin..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-12-10 11:57

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst door de TopicStarter : 04-12-10 11:57

Bedankt voor alle tips.
@ deesiej: precies ik heb ook zoiets van: nu is het klaar niet na denken en gaan.. Ik ben nooit bang geweest voor een paard.. ik reed paarden in, heb hengsten gereden noem t maar op. En nu ben ik bang om naar buiten te gaan :s tsja dat wil ik dus niet en wil er dus wat aan gaan veranderen.

Ik heb via de pb ook een berichtje gehad en daarin kreeg ik ook de tip om gewoon een keer met iemand ernaast die een touw vast heeft naar buiten te gaan.. dat geeft mij ook een veiliger gevoel.
Op mijn nieuwe stal staat een super makke ruin en ik ga gewoon een keer vragen of ik daarmee naar buiten mag [ met 1 van hun erbij natuurlijk, ze hebben meerdere paarden ] om dan zo indd het vertrouwen weer terug te krijgen en dat het allemaal niet zo eng is buiten. Nu is het toch geen doen om buiten te rijden met al die sneeuw, als het lekker weer is ga ik daarmee beginnen

**Geplaatst**: 05-12-10 15:42

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst: 05-12-10 15:42

Robijn wat een verhaal !
Ik dacht ook al laat iemand een paar keer meelopen met een touw eraan..
was het bij de maarseveense plassen gebeurt ?
Ik vind hem ook wel jong om bomproof te zijn,kun je niet een schriktraining doen in de bak ?
Als jij weet dat hij nergens meer van schrikt dan stap je zelfverzekerder het erf af.

**Geplaatst**: 05-12-10 18:09

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst: 05-12-10 18:09

als je nou gewoon heel vaak hetzelfde rondje loopt aan de hand, misschien wordt het uiteindelijk weer wat meer vertrouwd. anders kan je ook misschien in de buurt waarvan je paard schrikt, even stilstaan, even knuffelen, worteltje geven, enz. probeer samen met je paard je op je gemak te voelen

**Geplaatst**: 05-12-10 18:42

Geplaatst: 05-12-10 18:42

Lastig lastig! Ik herken de angst zo goed.
Je bent wel heel gemotiveerd om hier overheen te gaan komen, en dan gaat het ook echt wel lukken! misschien zal er wel altijd een klein mini stemmetje in je hoofd blijven zitten, maar dat is niet erg. Sterker nog, dat houd je alert en waakzaam
Die met dat touw is een hele goede. Ik heb zelfs een paar keer met mijn instructrice samen gereden dat zij, als extra ondersteuning, mijn paard aan een lang halstertouw aangehaakt had. Dus wij beiden te paard, naast elkaar, en zij mijn paard nog vast met een extra touw.

Het moment dat je er écht aan toe bent, ga je vanzelf aanvoelen. Dan zet je op de één of andere manier een knop om in je hoofd en ga je weer gewoon alleen met je paard naar buiten. Tot die tijd, niet alleen weggaan en maak vooral je buitenritten heel gezellig!
Lekker kletsen, lachen, lekker om je heen kijken, kortom ga weer genieten. Hier wordt je paard ook heel relaxed van.

**Geplaatst**: 06-12-10 12:59

Geplaatst: 06-12-10 12:59

de eerste keer dat ik weer naar buiten ging nadat het mis was gegaan is mijn moeder op de fiets meegegaan, en had ik een touw aan zijn bit vastgemaakt die mijn moeder kon gebruiken als het nodig was.
de eerste keer helemaal alleen heb ik zachtjes wat muziek op mijn telefoon aangezet, en dan zachtjes meezingen (gelukkig kwam ik niemand tegen

) , zodat ik zelf niet te gespannen werd en bleef ademhalen.

**Geplaatst**: 06-12-10 20:43

Geplaatst: 06-12-10 20:43

heb nog nooit meegemaakt dat m'n paard op hol is gegaan nee. gelukkig niet, wens ik niet mee te maken ook! Dan maar ma zo'n riem om zijn hald die je vast moet maken aan de singel dat zo'n kop niet hoger kan dan wat je zelf vastzet. of misschien gaan rijden met kappen ( net als voor de kar ) dat het paard niet zoveel kan zien dan alleen vooruit. Zijn opties

**Geplaatst**: 06-12-10 23:10

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst: 06-12-10 23:10

een martingaal werkt lang niet bij elk paard, die van mij doet juist zijn hoofd omlaag als hij er vandoor wil gaan. Ik ben ook bang dat als ik oogkleppen op doe hij alles juist nog enger gaat vinden omdat hij het wel hoort maar niet kan zien.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-12-10 12:22

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst door de TopicStarter : 07-12-10 12:22

jaa precies. Hij heeft wel voordat ik hem kreeg een aantal keer voor de kar gelopen ook gewoon over de weg. Hij was ook echt nergens bang voor ... maarja omdat ik bang ben...... geef ik dat zo lekker door helaas......

**Geplaatst**: 08-12-10 17:57

Geplaatst: 08-12-10 17:57

ik heb ook 2 weken lang ofzo hetzelfde rondje gereden totdat hij het heel goed deed, en ik verder kon. Toen kon ik eigenlijk al overal naar toe rijden waar ik wou, hij deed het zo goed. Ze leren snel hoor. Je moet alleen niet bang zijn, dat voelt 't paard ook aan.

**Geplaatst**: 08-12-10 18:08

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst: 08-12-10 18:08

denk dat dit heel herkenbaar is voor vele bokkers, allemaal hebben we buiten wel eens iets geks meegemaakt. idd wat hierboven gezegd wordt, zorg dat je eerst weer vetrouwen hebt, ga met andere paarden naar buiten, zeker de komende weken niet meer alleen! en ook nog belangrijk is (heb je andere topic even gelezen) dat je op de terugweg niet meer gaat draven/galloperen. de meeste paarden worden wat heter als ze richting stal gaan. ik vond de tip van achter iemand aanrijden ook heel goed.

ik zou de komende tijd idd lekker veel in de bak rijden en evt. schriktraining doen. pas daarna weer rustig aan naar buiten. vergeet niet dat paarden ook met dit frisse weer wel wat frisser buiten kunnen zijn!

**Geplaatst**: 08-12-10 18:16

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst: 08-12-10 18:16

Hey.. je kunt ook erop gaan zitten..en iemand anders hem laten vast houden...dan heb je dubbel zekerheid.. En voel je je wat zekerder en fijner als je erop zit..en dat voelt je paardje dan ook..Hoop dat je gauw weer plezier hebt met je paardje in het bos!

**Geplaatst**: 08-12-10 18:30

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst: 08-12-10 18:30

vind dat met andere paarden op pad beter vind gaan dan alleen met iemand anders of aan een touw...

**Geplaatst**: 08-12-10 23:03

Re: Angstig voor buitenrit....

Geplaatst: 08-12-10 23:03

Ik heb ook een jonge fries. (6jaar). Ik durfde ook eerst niet naar buiten omdat ik niet wist wat ik moest doen. Ik heb het toen gewoon een paar keer gedaan. En als je oefent gaat het telkens beter! Natuurlijk heb ik dat wat jij mee hebt gemaakt niet gehad, maar ik ken wel iemand. Ze was aan het buitenrijden en toen begon die ook zo raar te doen. Ze heeft hem nooit meer gevonden. Maar toen kreeg ze een nieuwe en is gewoon rustig opnieuw naar buiten gereden.
Je moet vooral heel rustig zijn. Als jij gestrest bent voelt je fries het ook!

Nomineer dit bericht ×