Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
galley schreef:Ik zou eerst proberen om het oor in verschillende houdingen etc te kunnen pakken, als hij doorheeft dat je niets engs gaat doen kan je rustig een schaar erbij pakken.
Joolien schreef:Een praam op doen, helpt echt heel goed.
_Bitje_ schreef:galley schreef:Ik zou eerst proberen om het oor in verschillende houdingen etc te kunnen pakken, als hij doorheeft dat je niets engs gaat doen kan je rustig een schaar erbij pakken.
dat is het probleem. zodra de schaar ziet, dan begint hij te flippen. Hij hoeft alleen maar het geknip te horen.
Joolien schreef:Een praam op doen, helpt echt heel goed.

..(ze lijkt iets teveel op het vrouwtje)
.
? Als jij binnenkomt met de schaar in je hand, en met de schaar in je hand hem rustig begint aan te raken, te kriebelen, te masseren in de buurt van de schouder/hals/schoft, heeft hij dan al bezwaren, of nog niet? Het is dan puur het feit dat je de schaar in je hand hebt, geen knipbewegingen of geluiden ermee maakt. Op die manier kan je hem eerst eens bekend maken met de schaar of de hand met de schaar die hem overal moet kunnen aanraken. Ik vind het zelf fijn te beginnen bij de schoft/schouder/hals, lekker te kriebelen, en steeds iets meer richting hoofd te bewegen in een cirkelende beweging, totdat ik het hele hoofd en zelfs oor kan aanraken met dezelfde hand waar ik de schaar in vasthoud. (Ik zou daarvoor wel het liefst een schaar met botte punt of een botte schaar gebruiken, paard weet tenslotte toch het verschil niet tussen een scherpe schaar waarmee je de oren knipt of de botte en ongevaarlijke schaar om mee te oefenen. Liefst gewoon een schaar met beschermkapje er nog op, da's helemaal veilig
). Als het schaar puur als object geen probleem meer is, is het geluid meestal een goede (doodenge
) tweede om wat meer mee te werken. Ook daar begin ik dan weer met te knippen/kriebelen terwijl ik met dezelfde of de andere hand de schaar knipbewegingen laat maken, ver weg nog van het oor of het hoofd. Steeds iets dichterbij het hoofd komen, en zulke kleine stapjes nemen als nodig en mogelijk is, zodat je zo weinig mogelijk weerstand uitlokt. Mocht je toch weerstand krijgen, dan wacht ik meestal af tot die verdwijnt. Dus niet de druk (het geluid) laten ophouden als hij 'ongewenst gedrag' vertoont (met de benen slaan etc), maar doorgaan tot hij ook maar een fractie van een seconde doet wat jij wilt (braaf stil staan), en dan dírect de druk wegnemen (stoppen met het knipgeluid maken). Op die manier zorg je dat je van alle kanten het geluid kan maken, van dichtbij/veraf/links/rechts/achter/voor, etcetera. Het geluid moet iets gewoons worden, het moet niet betekenen dat er direct iets onprettigs volgt. Als jij gewoon het oor al kan vasthouden, kan je dan ook aan de haren aan de binnenkant zitten? Meestal vinden ze het helemaal niet erg om gefriemel aan de oren te hebben, als ze ermee bekend zijn én je het niet te 'voorzichtig' doet. De meeste reageren erg geirriteerd als je heel lichtjes aan ze zit te frummelen, terwijl als je gewoon het oor goed vastpakt en een goede kriebel geeft ze het al veel minder erg vinden.
) werkt dit prima, vooral voor paarden die dus wat moeilijk doen. rommulus schreef:beloning hoeft niet altijd gelijk een snoepje te zijn een klopje op de hals is vaak ook al zat