Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Lusitana schreef:Ik heb zelf diverse bange paarden en ponies gehad en gereden en heb er nu ook weer een met gebruiksaanwijzing in training.
Soms is het ook bij bange ponies even een kwestie van aandacht op eisen en dat moet soms, hoe raar het ook klinkt (je wilt ze immers niet helemaal over de rooie jagen), met een tik of in elk geval krachtig voorwaarts vragen.
Onze neiging is heel erg een bange pony te ontzien, maar dat verbetert niet echt dingen. Wat belangrijk is, is dat het niet uitmaakt wat er om haar heen gebeurt, ze moet met haar koppie bij jou zijn.
Dat bereik je in de eerste plaats door jezelf te isoleren met je hoofd van wat er om je heen gebeurt. Richt je aandacht op je houding, je hulpen, kijk tussen de oren van de pony door naar voren en niet naar wat er om je heen is.
Beloon elke poging tot langs het enge gaan, bevestig zo dat ze braaf is als ze er langs gaat, maar evenzo moet je passen achterwaarts straffen.
Stilstaan en kijken mag even in het begin.
Als er een bepaalde plek is waar ze bang is, gewoon wat ruimer er langs en elk rondje wat dichterbij proberen, zonder dat je er bewust heenstuurt, dus meer gewoon met je been een pasje ernaartoe vragen en het liefst al ver van te voren.
Zeg ze is bang van iets bij de B. Dan rijd je desnoods eerst een gebroken lijn om het te vermijden. Die maak je gewoon steeds flauwer zonder dat je ook maar ene moment aandacht besteed aan dat ding bij B.
Of je rijdt gewoon die hele lange zijde op de binnenhoefslag en na een paar rondjes probeer je hoever je komt over de gewone hoefslag.
Licxht schouderbinnewaarts langs enge voorwerpen werkt vaak ook goed.
Ook zo met witte hekjes en juryhokjes etc. Rijdt op de binnenhoefslag, kijk er zelf niet naar en druk haar dan gewoon met je been naar de hoefslag en rijdt desnoods eerts licht schouderbinnenwaarts.
Het is opvallend hoeveel ruiters onbewust zelf de aandacht op dingen vestigen door er naar te kijken en hun paard/pony er naar te laten kijken.
Fixeer echt je blik tussen de oren van je pony door, houd haar hoofd recht voor haar schouders en je zult zien dat dát al een heel verschil zal maken.
Daarnaast dus heel consequent voorwaarts vragen, wat er ook gebeurt, belonen (over de manenkam strijken of gewoon met de stem) als pony er dan langs gaat en je hebt in no-time een pony die gewoon overal langs gaat.
Het spreekt voor zich dat veel figuren en overgangen rijden (desnoods in de figuren) ook ene goede aandachtvrager is. Als je alleen maar eindeloos "rondjes rijdt" in dezelfde gang, heeft de pony teveel tijd om haar van alles in het hoofd te halen en haar aandacht niet meer bij jou te hebben.
Met eerst er ruim langs gaan kunnen ze zien dat het stil blijft als ze er langs gaan.
, doe maar net of je sneller gevraagd heb, en dus ook niet echt gaan inhouden, maar wel voorkomen dat het hoofd de lucht ingaat, het gaat erom dat je doet alsof je het vraagt.
Er moet in principe niks in jou veranderen, dat geeft het meeste vertrouwen en zo krijgt het geen negatieve aandacht. Zie het als een hik, het is even vervelend, maar meer niet en rijdt gewoon door of er niks gebeurd is. Lusitana schreef:Dat eromheen kun je echt voorkomen door ze er niet dicht langs te vragen, maar eerst gewoon ruim langs. Zo kunnen ze even de kat uit de boom kijken. Ik moet dit met het paard dat ik nu in training heb, elke dag opnieuw doen met balken op de grond die hij echt wel eerder gezien heeft, maar na twee rondjes gaat hij er al gewoon langs.
Zelfde met er langs scheuren. In principe zijn ze bang dat het voorwerp ze aanvliegt.Met eerst er ruim langs gaan kunnen ze zien dat het stil blijft als ze er langs gaan.
Verder niet gaan achterover hangen en gaan tekken, maar gewoon blijven rijden! Inwerken met je zit, knijp haar fijn, doe maar net of je sneller gevraagd heb, en dus ook niet echt gaan inhouden, maar wel voorkomen dat het hoofd de lucht ingaat, het gaat erom dat je doet alsof je het vraagt.
Zit er dus maar met een houding op alsof je een GP proef rijdt ook al ga je 60km per uur.Er moet in principe niks in jou veranderen, dat geeft het meeste vertrouwen en zo krijgt het geen negatieve aandacht. Zie het als een hik, het is even vervelend, maar meer niet en rijdt gewoon door of er niks gebeurd is.
Ik keer ook wel eens meteen om om er weer langs te gaan. Na twee keer heen en weer racen hebben ze het meestal wel gezien en kun je er langs stappen... Krijg je nou negatief effect en wordt ze nog gekker, dan kan het helpen om even af te stappen en voor te gaan. Ik ben daar nooit zo voor (afstappen), maar een goed ruiter moet ook inzien wanneer je het rijkunstig niet meer kunt oplossen omdat het paard zijn koppie verliest en een en ander anders gevaarlijk wordt.
Dat gaat natuurlijk niet in een proef.
Bedenk wel dat een jury wel degelijk in consideratie neemt hoe je dingen oplost en een stapje te snel of opzij zonder dat je daar een punt van maakt zien ze liever dan als je gaat zitten trekken en doen om haar weer op de goede plek te krijgen.
Ik draag ook wel eens iets rammelends als een sleutelbos aan lusje van mijn broek of een rinkel armband. Dat helpt je te concentreren op het ritme en de meeste ponies/paarden gaan dan ook er naar luisteren en regelmatiger lopen en vergeten dan enge dingen. Dit kun je ook in een proef doen. Ik heb zelf tenminste nog nooit commentaar gehad van een jury daarop.
.