Ik weet niet zeker of het hier goed staat, maar toch maar plaatsen...
Ik heb van, pak em beet, 2006 tot 2008 een verzorgpaard gehad, Kasper. Omdat ik in 2008 een tijdje in het buitenland ging werken en het Kasper in die tijd verhuisde naar Duitsland, kon ik dat niet meer voortzetten. Kasper is samen met zijn eigenaren verhuisd, die in Duitsland een pension zijn begonnen. Nu de jongste dochter uitzicht heeft op studeren in het buitenland zien haar vader en zij het niet zitten om de twee grote paarden die ze hebben, Kasper en nog een haflinger, te houden. Dochterlief heeft het meest met de dieren maar omdat zij niet meer wekelijks thuis zal zijn wil ze na lang overwegen, eigenlijk van de verantwoording af en vaderlief, waarvan Kasper officieel is, kijkt eigenlijk niet echt meer naar z'n paard om. Het zijn absoluut goede mensen voor hun dieren, dus daar hoef ik verder niets over te horen. Ze hebben echt hart voor hun dieren en de beestjes staan er prima bij, maar vader wil de verantwoording niet alleen dragen als dochter gaat studeren dus moeten de paarden tzt weg.
Ik heb nog steeds goed contact met deze mensen en bezoek Kasper als het kan in de vakanties. Dit is hartstikke leuk, gezellig samen rijden en Kasper is ook nog enthousiast als hij me ziet. Het is echter op sommige gebieden wel een 'gecompliceerd' paardje (al heb ik heus wel ergere varianten gezien) , in de zin dat je hem niet aan iedereen toevertrouwd. Het heeft lang geduurd voor ik iets met hem had en hij heeft soms wat spastische trekjes doordat hij een hersenbloeding heeft gehad een aantal jaren geleden. Hij raakt ontzettend in de stress als hij gescheiden wordt van zijn maatje, maar kan wel lekker alleen op pad op buitenrit. Z'n vriendje mag echter niet vertrekken want dan gaat het echt mis. Hij kan slecht tegen veranderingen en die willen ze dan ook niet te veel uitlokken, omdat ze bang zijn voor een nieuwe hersenbloeding. Deze lijkt de eerste keer (hij was toen geloof ik een jaar of 12) ook veroorzaakt te zijn door stress. Het paard is inmiddels 18 jaar, verder goed gezond, niet kreupel of iets dergelijks en nog vol levenslust. Ook nog hartstikke speels met z'n haflingermaatje en werkt graag voor je. Hoeft niet iedere dag gereden te worden ofzo, als ik een aantal maanden niet geweest ben en Kasper heeft ook al die tijd stilgestaan, is het voor mij opstappen en wegrijden.
Ze willen eigenlijk van de paarden af, maar alleen als Kasper bij mij terecht kan. De haflinger zou dan naar een vriendin in Nederland toe gaan. Kasper willen ze niet verkopen aan een vreemd iemand, vanwege verleden en stress bij te grote veranderingen. Ook al zal een goed paardenmens er heus wel mee kunnen dealen en kan je met een beetje rij-ervaring met hem op pad, voor hen is het geen optie. Of naar mij, of hij blijft in Duitsland, maar liever dus niet, want ze willen eigenlijk van die verantwoording af. De haflinger is nog maar 7 en het zou zonde zijn als die staat te verpieteren in het land. Haflinger kan niet weg want dat zal Kasper niet trekken, is het idee. Ik denk ook wel dat dit klopt.
Ik kan Kasper krijgen met al zijn spullen erbij. Mooi zadel, goede dekens (die hij al jaren niet meer heeft opgehad, hij staat lekker in z'n wintervachtje) etc. Maar alle kosten die daarna komen, stalling, dierenarts etc. zijn voor mij. Stalling moet iets worden waar hij met meerdere paarden buiten kan staan zodat hij zich aan meerdere paarden kan hechten ipv steeds aan 1 paardje, zoals hij nu al zijn hele leven gewend is. Ik denk dat ik dat financieel kan trekken en ik zou het super vinden om Kasper als eerste eigen paardje te hebben, maarrrrr....
... doe ik er verstandig aan om een 18-jarige, stress-gevoelig beestje die waarschijnlijk niet door een medische keuring zou komen, maar wel erg gezond oogt, zomaar over te nemen?
Niemand kan in de toekomst kijken, ik heb geen idee wat scheiding van zijn haflingermaatje en de hele verhuizing met hem zal doen (hopelijk dus niet opnieuw een hersenbloeding bijvoorbeeld, ook al is die kans misschien niet heel groot ofzo) maar de gevolgen daarvan zijn wel min of meer voor mij.
Als jij er financieel goed voorstaat en het ziet zitten: waarom niet? Als dit je droompaardje is?
Rianne_
Berichten: 5410
Geregistreerd: 18-09-07
Woonplaats: Friesland
Geplaatst: 03-11-10 22:06
Ik denk dat je op je gevoel moet afgaan. Jij kent het paard het beste en voor ons is dat moeilijk inschatten. Als het voor jou goed voelt zou ik het doen. Natuurlijk neem je een risico, maar neem je dat niet met elk paard? Je moet alleen voor jezelf afvragen of dat het waard is voor jou en je moet er rekening mee houden dat er altijd weer zoiets kan gebeuren natuurlijk..
Succes met je keuze!
ikenindi
Berichten: 14543
Geregistreerd: 30-09-06
Geplaatst: 03-11-10 22:07
ook als je een gezond jong dier koopt kan het mis gaan. als je daar rekening mee hebt gehouden met je `berekening` of je het financieel kan betalen zou ik me daar niet door tegen laten houden...
ola42
Berichten: 134
Geregistreerd: 28-01-09
Geplaatst: 03-11-10 22:09
tja, wat is wijsheid? kan je maar in de toekomst kijken, dan weet je wat je moet doen! Ik zou het denk ik niet doen, het is financieel een hele zware belasting voor je, ook als hij weer een hersenbloeding krijgt weet je niet hoe hij daar uit komt. Als je dan toch een eigen paard wil kan je misschien beter een gezond paard en een wat jonger paard nemen?
Marion71
Berichten: 2377
Geregistreerd: 15-06-05
Geplaatst: 03-11-10 22:12
Wat heb je te verliezen? Kasper ook niks. Zijn huidige baasjes zijn eigenlijk niet meer blij met hem en hoe lang houden ze dat nog vol? Uiteindelijk gaat hij toch weg en wat doet dat met z'n gezondheid? Enne, hoeveel 18 jarigen komen nog door een medische keuring? Dat zijn er niet zo gek veel hoor. Qua da-kosten kun je met jezelf afspreken dat je hem een goed leven geeft en als het te gek wordt je er een punt achter zet. Een jong paard is geen garantie voor minder kosten (daar weet ik alles van). Als je het gewone onderhoud kunt betalen, zou ik zeggen DOEN!
C_arola
Moderator Over Paarden & Markt
Berichten: 73441
Geregistreerd: 24-05-08
Geplaatst: 03-11-10 22:13
Ik kan niet zeggen wat je moet doen omdat ik het paard niet ken, er geen gevoelens bij heb en jou niet ben. Daarin sluit ik me aan bij Rianne, probeer voor jezelf naar te gaan of het goed voelt om hem te nemen en neem hem niet alleen omdat de eigenaren anders geen plek voor hem hebben en een probleem zullen krijgen. Het moet voor jou goed voelen om hem als paard te nemen en te krijgen, is dit niet het geval dan zou ik het zeker niet doen. Of hij alle veranderingen aan kan en wat er in de toekomst mogelijk kan gebeuren kun je niks over zeggen. Misschien kijken jullie raar op als het allemaal vlekkeloos verloopt, misschien kan hij het niet aan, hier kom je pas achter wanneer je het probeert. Daarnaast moet je voor jezelf afvragen of je een paard wilt hebben dat niet door de keuring komt, ik neem aan dat je daarbij een klinische keuring bedoelt? Elk paard kan wat hebben en krijgen ondanks dat hij goed gekeurd is, dat zegt niet alles, maar het kan wel een veilig gevoel geven wanneer je paard goed gekeurd is bij aanschaf.
dennisje
Berichten: 4613
Geregistreerd: 18-03-08
Geplaatst: 03-11-10 22:13
ik heb ook een paard gekregen van iemand en ik zeg ook doen. ik ben heel blij dat ik deze keuze heb gemaakt. heb een schat van een dier op stal staan nu waar ik lekker mee knuffel en mee bezig ben.
nutella
Berichten: 361
Geregistreerd: 11-03-07
Geplaatst: 03-11-10 22:14
Ik zou het ook doen. Je kent dit dier door en door. Met de aanschaf van elk paard loop je een zeker risico. Wel goed om de voors en tegens af te wegen. Succes met het maken van de juiste keuze.
nimbletje
Berichten: 984
Geregistreerd: 25-01-08
Geplaatst: 03-11-10 22:15
Ik denk dat wanneer je het financieel wel kan trekken je het wel moet doen. Mits je inderdaad een goede plek vindt waar hij altijd met 1 of meerdere paardjes kan staan. Ookal zijn het voor hem nieuwe onbekende paarden. Of is hij alleen maar op die haflinger gefocust?
Mijn paard heeft ook erg veel stress als hij alleen (wat ik dus nooit meer doe) achterblijft maar kan inderdaad wel alleen met hem op pad. Maar al is het een nieuw en onbekend paard dan vind hij het al goed. Zolang hij maar niet alleen is.
Succes met je beslissing!
Sleeper
Berichten: 3955
Geregistreerd: 21-11-06
Geplaatst: 03-11-10 22:18
Als hij al 18 geworden is, met zn gebrekjes en welk paard heeft dat niet gehad in 18 jaar, zal hij nog wel wat jaartjes ouder kunnen worden ook. Medische keurig zou ik niet laten uitvoeren. Je kent het paard, hij is 18 en wordt eigenlijk in je schoot geworpen.
En hoe hij zich houdt na de verhuizing is moeilijk te zeggen. Misschien vindt hij op zn nieuwe stal snel een ander maatje. Verhuizen is voor elk paard stressvol, de 1 laat het alleen meer zien dan de ander. Ik zou het heel serieus overwegen.
Silence
Berichten: 25599
Geregistreerd: 04-03-06
Woonplaats: Ikke in Maarheeze, Silence en Jimmy in Gastel.
Geplaatst: 03-11-10 22:18
Je geeft aan dat Kasper stressgevoelig is en dat je denkt dat je de kosten aankunt.
Ik zou eerst kijken of je daar zeker van bent of je dat kunt. Het lijkt me niet het ideale paard om na enkele maanden weer te moeten verhuizen omdat je het niet aan blijkt te kunnen.
Verder zou ik zeggen dat je je gevoel moet volgen, dat is toch bijna altijd de goede keuze
DeniseM
Berichten: 1352
Geregistreerd: 30-11-05
Woonplaats: Maassluis
Geplaatst: 03-11-10 22:20
Ik zeg doen.. Ik denk dat je anders spijt krijgt?
Marigold
Berichten: 13750
Geregistreerd: 11-03-05
Woonplaats: Noorden
Geplaatst: 03-11-10 22:21
het moet wel je eigen keuze zijn, je zou je niks moeten laten opdringen.
was je van plan een eigen paard te zoeken, weet je stalling voor hem, heb je er tijd voor enzo.
Laatst bijgewerkt door Marigold op 03-11-10 22:23, in het totaal 1 keer bewerkt
Kendra
Berichten: 9186
Geregistreerd: 08-12-01
Woonplaats: Drenthe
Geplaatst: 03-11-10 22:23
Je moet je misschien ook afvragen of je überhaupt een paard wilt...zoals ik het begrijp zie je Kasper vooral in de vakanties - maar straks zou je de volledige zorg krijgen. Dat is financieel, maar ook in tijd, aandacht en zorg. Je moet dat wel leuk vinden!
Doen, ik heb er ook èèn gratis kunnen ophalen uit zeeland, hij had (heeft) een gaatje in z`n hart , hij was 2,5 jaar toen ik hem ophaalde en hij is nu 7 jaar oud en super gezond . hij is hier nog niet ziek geweest en hij heeft een conditie van heb jou daar, een medische keuring heeft hij niet gehad, ik ben op mijn gevoel en op het oog afgegaan . het paard waar het bij mij om gaat is die in mij avatar. Dus met de ervaring die ik heb met een gratis paard zeg ik met grote letters DOEN. Ik wens je veel wijsheid toe.
Is het geen mogelijkheid om eerst op test hem van zijn maatje te scheiden? En als ik goed gaat ze gescheiden houden, dus Kasper overnemen. En wanneer dit niet goed gaat een oplossing aan de eigenaren over te laten?
Ook ik zeg doen. Je hebt een band met hem, kent hem, mankeert niks. Tuurlijk kan dat veranderen, maar dat kan ook bij een paard van 4-5 (helaas ervaring zat ermee )
Als je de financiele zekerheid hebt, zou ik die kans niet voorbij laten gaan.
Om het zeker te weten kan je nu al iedere maand stalling apart zetten, zodat je gewend bent aan die kosten. En heb je al een mooi buffertje voor evt DA kosten
AstridJ
Berichten: 2340
Geregistreerd: 11-02-10
Woonplaats: Wintelre
Geplaatst: 04-11-10 00:58
Je zegt zelf dat het super zou zijn als hij jou eerste eigen paard zou worden dus..... Gewoon doen dan! Je kent het paard door en door, het paard kent jouw, jullie kunnen het goed vinden samen, beter kan niet toch? Met een jonger paard heb je ook een risico op blessures of ziektes. En denk wat het beste is voor Kasper, gun hem zijn laatste mooie levensjaren bij iemand die veel om hem geeft en nog leuke dingen met hem gaat doen.
bamsie
Berichten: 688
Geregistreerd: 23-07-10
Geplaatst: 04-11-10 01:02
Mijn pony is ook een gift van de vorige eigenaar. Is ook al 19, merk je niks van, Wil dr nooooooooit meer kwijt! Ik denk dat je zelf moet kiezen, wij kunnen vanachter ons schermpje niet heel veel doen Maar ik denk dat als kasper gewend is aan zijn nieuwe plekje, dat hij het dan beter heeft dan daar in een weilandja met een hafje die zo ook weinig toekomst krijgt. Jij geeft hem de liefde due hij verdient!
Ik heb momenteel een ander verzorgpaard, en ook al is dat anders dan een eigen paard, ik denk dat ik de verantwoording kan inschatten. Kasper stond en staat nu gewoon bij die mensen thuis en ook daarbij kan ik zien wat voor 'belasting' dat is. Zij hebben echt de volledige verantwoording over wat er gebeurd. Ook heb ik een tijd gewerkt met paarden dus ook daarin veel gezien en meegemaakt.
Bijkomend voordeel: huidige eigenaren hebben vandaag aangegeven evt. te willen bijdragen in stalling of onverwachte medische kosten mocht ik financieel in de problemen komen. Ze hebben altijd gedacht (en dit doen ze ook bij hun andere beestjes, 2 shetlanders, honden, konijnen, geit of wat er verder maar hun pad passeert) te zorgen voor hun dieren 'tot de dood' en ik heb tot nu toe ook niet anders gezien dat ze dit doen. Ze doen dit ook ongetwijfeld voor de twee paarden die ze hebben, maar ze weten ook dat de beestjes meer aandacht kunnen gebruiken dan nu te bieden valt en ze weten aan wie ze de paarden willen 'overdragen' (ook de haflinger zal een andere stal krijgen). Ze hebben echt zoiets van: de kosten die jij er aan hebt, zouden anders voor ons zijn... Het is niet zo dat ze alles klakkeloos willen afschuiven. Vandaar dat aanbod en dat maakt het natuurlijk nog aantrekkelijker
Maar pfoe... reeel blijven nadenken over de nadelen... maar het is denk ik duidelijk waar mijn gevoel naar neigt... 80% zegt al ja, 20% zoekt nog naar mindere puntjes van het hebben van een eigen paard... Ik zoek nog even verder
Ik zou zeggen doen! je bent nu echt opzoek naar de mindere kanten,maar je geeft zelf al aan,dat je gevoel zegt doen,en je moet altijd je gevoel volgen,anders krijg je er spijt van (je zult anders altijd denken,wat als ik toen kasper had genomen...)
met de weet dat ze eventueel kunnen bijspringen met bijkomende kosten zou je kunnen afspreken dat jij de kosten draagt maar mocht er medisch iets aan de hand zijn jullie de kosten kunnen delen of iets dergelijks!