Het kan ook een dominantie probleem zijn. Mijn pony staat soms alleen, en soms met verschillende groepen vriendjes. Bij sommigen is dat meteen goed gegaan, bij anderen was het zo:
Mijn pony was bijvoorbeeld bij 2 anderen meteen maatjes met de ondergeschikte pony en ze was maatjes met de leider. Met 1 van de twee samen staan was prima, maar zodra het met zijn 3-en was, begon de ondergeschikte te dreigen en te gillen. Het was in dat geval een rangorde probleem. De leider bleef de leider, en mijn pony zat er zo'n beetje tussenin. De ondergeschikte vond het dus prima om met mijn pony te staan, maar zodra leider + mijn pony bij elkaar stonden, wist ze dat zij dus niet in de buurt mocht komen / niet meer nr 2 was, volgens de kudde-regels. Dat pikte ze dan weer niet, want zij wilde bij haar maatje en dan kwam die nieuwe dat maar even afpakken?
Soms zie je dat als er 3 paarden bij elkaar staan, 2 ervan vriendjes worden en de 3e niet meer het beste vriendje is. Daar kunnen ze wel pissig om worden, terwijl ze het op zich alle drie apart wel goed met elkaar kunnen vinden.
Wij hebben ze toen gewoon bij elkaar laten staan, maar wel onder voorbehoud natuurlijk, en onder een goed oplettend oog. Tenslotte wil je niet dat het in vechten uit gaat breken en er gewonden vallen. Tenslotte was dit een rangorde probleem, en daar kunnen wij moeilijk iets aan veranderen. Je kunt niet de wei in gaan en zeggen 'luister eens, iedereen vindt elkaar aardig, jij bent nr 3, jij nr 2 en jij nr 1, en nu lief zijn!' Dat is toch iets waar ze zelf achter moeten komen.
In het geval zoals het bij mij was, was het dus indirect inderdaad een soort jaloezie, verbonden aan de rangorde