Het probleem is: bij die ezel was het denk ik effe teveel
ernet voor gepasseerd aan een tuin met een grote blaffende hond in, daarna aan de overgang kwamen we aan tikkend elektriciteitsdraad, en begon ze wat te stressen, en toen ik ze wilde omdraaien kwam die ezel van achter de hoek.
toen kon ik ze redelijk houden, maar moest me schrap zetten.
bij dat bord liep ze er tegen, en was vast wel geschrokken, het ging te vlug voor me om te reageren (tegen dat ik door had wat er gebeurde had ik al een klap en een schop te pakken en was ze los), dus daar moest ik beter opgelet hebben.
maar de vraag is, in welke mate mag je hard corrigeren als ze bang is?
ik ben niet bang om hardere maatregelen te treffen, een bit is zo hard als de ruiterhand (of de ketting in dit geval
)
maar ik ben wel bang dat ik als driejarige er een ferm stangbit moet inhangen om ze nog een beetje te kunnen houden...
edit: op het erf loopt ze vaak zelfs los, gaat opzij als ik het vraag, is enkel opdringerig als er eten te pas komt, daar zoek ik ook een oplossing voor, een zweepje (en een flinke pets ) is ze niet van onder de indruk.
op het erf of de poetsplaats allemaal geen probleem, maar ze is net als haar moeder en maakt zich druk op voor haar onbekend terrein (dus de weg, of de andere kant van het erf (het erf ligt helemaal tussen de boerderij in, dus is groooooot) )
het maakt mij ook niet als ze wat hupst en springt naast me, maar ze moet uit mijn ruimte blijven, en binnen het bereik van het touw, voor de rest; al staat ze op haar hoofd, dat is haar probleem, maar als ik zeg vooruit, achteruit, opzij, of iets anders, wil ik dat ze dat doet, de manier waarop, who cares :p