Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-08-10 08:30

Motivatie versus presteren

Geplaatst door de TopicStarter : 16-08-10 08:30

Rare titel maar ik weet niet goed hoe anders te omschrijven, sorry

Ik vroeg me af of andere mensen het probleem ook kennen van enerzijds je motivatie halen uit naderende wedstrijden en anderzijds goed willen presteren. Waar zit het conflict? Nou, soms ben je door ziekte of blessure van jou of je paard een tijd uitgevallen of is een paard te snel door de klasses gegaan en heb je even nodig om thuis te trainen voor je goed kunt presteren in een bepaalde klasse. Je kunt dan beter een wedstrijdstop inlassen.

Waar ikzelf last van heb is dat ik wedstrijden rijden echt ontzettend graag doe en daar ook mijn motivatie uithaal. Zodra ik de wedstrijdkalender zie, zou ik ook het liefst gelijk alles bomvol plannen. Als ik met een paard geen wedstrijden in de nabije toekomst heb liggen, vind ik het moeilijk om mezelf te motiveren om te trainen. Ik rij wel heel graag paard hoor

maar mijn aandacht gaat eerder uit naar de paarden die binnenkort mee moeten en ik doe het paard wat ik eigenlijk klaar moet stomen voor de wedstrijd over X weken/maanden wel even aan de longe, of ik ga wel rijden maar ik rij veel te vrijblijvend. En dan is het weer wedstrijd en dan heb ik weer veel te weinig geoefend en zijn we er gewoon niet klaar voor. }:0

Daar baal ik dan natuurlijk van, want enerzijds heb ik een grote prestatiedrang en anderzijds ben ik erg extern gericht dus ik maak me ook nog druk om de mening van andere mensen ( :roll:

) .

Ik vroeg me af :
- wie dit herkent en hoe je ermee omgaat.
- hoe je jezelf op een andere manier kunt blijven motiveren om met je paard te trainen.

**Geplaatst**: 16-08-10 09:29

Re: Motivatie versus presteren

Geplaatst: 16-08-10 09:29

Ik herken dit wel ja, moet mezelf soms echt dwingen aan de slag te gaan. Paard is uit de roulatie geraakt (al sinds februari) en we zijn aan het opbouwen maar komen tot echt aan het werk valt nog niet mee. Ik heb zelf al snel zoiets van nou dit is wel goed terwijl ik weet dat het beter, meer en langer moet om nog beter te worden!

Soms vraag ik me ook wel eens af of ik ooit terug in de wedstrijdring kom, gezien zijn gedrag, en dat motiveert dan al helemaal niet. Ik heb de oplossing nog niet gevonden, wel probeer ik mezelf meer in een ritme te dwingen. Vaker rijden, muziek op en middels de nummers oefeningen doen (hele nummer draven en een bepaalde oefening enzo), dat werkt op zich wel.

**Geplaatst**: 16-08-10 11:07

Geplaatst: 16-08-10 11:07

Dit heb ik dus met m'n werk

Geef mij maar voor alles een deadline dan ga ik als een speer

Dat vrijblijvende gedoe vind ik niets...

Voor jou is die deadline een wedstrijd, dat is jouw stok achter de deur om te trainen. Kan best begrijpen dat als je meerdere paarden hebt je dan eerst de paarden pakt die als eerst op wedstrijd moeten. Daar heb ik geen last van met eentje dus misschien heb ik makkelijk praten dat elke paard training nodig heeft om op wedstrijd te kunnen presteren.

Persoonlijk vind ik trainen dus leuker dan wedstrijd rijden omdat ik veel faalangst heb, mijn instructrice heeft lang moeten kletsen om mij weer de ring in te krijgen, ik heb geleerd om een wedstrijd met een doel te rijden die ik vooraf met mijzelf heb afgesproken. Misschien ook iets voor jou om een doel te stellen cq een planning op te stellen voor je trainingen. Je moet dan natuurlijk wel zo 'sterk' zijn om je eraan te houden...

Heb je dit altijd al gehad of is het van de laatste tijd? Ik heb ook een tijdje geen motivatie gehad om te trainen omdat 'het toch niet ging'. Motivatieproblemen komen bij de beste (top)sporters voor dus is niet iets ongewoons.

**Geplaatst**: 16-08-10 11:09

Geplaatst: 16-08-10 11:09

Ik herken dit ook wel een beetje

Las wel regelmatig een wedstrijdstop in van 1-2 maand, puur om hem weer te verfijnen of beter te krijgen als het allemaal wat te snel gaat, dan lukt het mij nog wel om mijzelf te motiveren, maar als het langer is dan word ik idd ook een beetje simpel, en denk ik... ach voorlopig hoeven we toch nergens heen dus waarom zou ik serieus gaan rijden?

Moet wel zeggen dat ik pas een flinke dip heb gehad met mijn paard, en toen de wedstrijden ook even gestopt had, dat had gewoon geen zin, en was gewoon echt even de lol erin kwijt...

Andere instructrice en dat was allemaal even flink wennen, had paard fijn aan de loop en alles moest ineens 'anders' tja dat moet je bij mijn aapje niet doen, want dan gaat ie helemaal de kond in de krib gooien.
heb toen idd ook een hele poos longe werk gedaan, omdat ik er gewoon helemaal niks meer mee kon, en op die manier heb ik hem geleidelijk weer opgepakt ohz en hem weer aan het lopen gekregen, inmiddels loopt ie als een zonnetje zo heerlijk, maar dat was toch wel even een flinke dip...

Ik motiveer mijzelf ook door wedstrijden te rijden, hem goed voor te willen stellen en aan te voelen dat hij op wedstrijd onwijs vooruit gaat, en als je dat dan ook nog in de punten terug gaat zien is het helemaal fijn natuurlijk.
Het gevoelig zijn voor meningen van andere mensen heb ik gelukkig allang laten varen, 'vroeger' maakte ik mij daar ook onwijs druk om, nu denk ik... ik ga voor mijzelf en mijn eigen gevoel, en als het mensen niet zint kijken ze maar lekker de andere kant op, als ik zelf al vooruitgang voel dan kan ik al onwijs blij zijn, en wat een ander daarvan vind dat zal me dan om het even zijn

Maar ik kan op zijn tijd ook heel erg genieten van een lekkere buitenrit, maar alleen maar zou ik dan weer niet aan moeten denken.
Ben wel echt een 'wedstrijdruiter' dus recreatief rijden is weer niet aan mij besteed.

Verder vind ik het ook heerlijk om met jonge paarden aan de slag te gaan, maar bvb alleen maar zou ik dan weer niet aan willen denken, ben erg blij met mijn eigen momenteel dat ik eindelijk eens door kan na het L en de paarden niet ineens verkocht oid worden.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-08-10 21:50

Re: Motivatie versus presteren

Geplaatst door de TopicStarter : 16-08-10 21:50

Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die het wedstrijdrijden echt als drive heeft.

De reacties die jullie geven heeft me wel aan het denken gezet: met het zadelmak maken en inrijden van jonge paarden heb ik het nl. niet, dat vind ik echt ontzettend leuk en als ik afstap dan kijk ik echt al uit naar de volgende keer dat ik er weer op mag. Het rijden met verder doorgereden paarden waarmee ik bijv. kan werken aan de changementen, de galopappuyementen en de (arbeids-)pirouetten vind ik ook echt leuk. Maar toevallig zit ik nu ik het bedenk met alle paarden (op 1 na) op hetzelfde niveau, zo rond L1/L2 (en niet M1-waardig hahaha) en dat is een fase die ik eigenlijk stiekem niet zo leuk vind. Het meer op het achterbeen gaan zetten is niet mijn sterkste punt en de oefeningen zitten er nog niet dermate bevestigd op dat het gewoon een simpel plezier is om ze te rijden. Ik denk dat het probleem dus misschien wel is dat ik op dit moment bij elk paard erg hard tegen mijn eigen beperkingen opbots en dat ik daardoor de lol van het trainen plus mijn zelfvertrouwen (voor mij heel essentieel om te kunnen rijden, heb ook faalangst) een beetje kwijt ben. Blijft staan dat ik heel graag wedstrijden rij, maar ik heb momenteel echt weinig plezier in het trainen en normaal is dat er wel meer.

Nu even bedenken hoe ik die lol weer terug ga krijgen.
Die muziek vind ik wel een goede, ik rij ook heel graag met muziek. Helaas alleen een buitenbaan, maar misschien eens een CD-speler op stal goed hard aan zetten (buren zijn overdag toch werken

). En verder eens nadenken hoe ik voor mezelf meer doel/uitdaging kan creëren.

**Geplaatst**: 16-08-10 21:54

Re: Motivatie versus presteren

Geplaatst: 16-08-10 21:54

Dat herken ik heel erg.
Als ik geen wedstrijd heb dan rij ik duidelijk meer op de automatische piloot.
Wanneer ik er 1 mee naar les heb genomen ben ik met dat paard wel weer ineens heel fanatiek.
Of wanneer ik een nieuw beest te rijden heb dan vind ik het ook weer zo leuk!
Jonge paarden is in het begin leuk wanneer ze zo hard vooruit gaan,maar idd dat L/M1 niveau is het mist leuk.Ook omdat dat zo'n lange periode is.
Maar heel vrouwelijk:ook een nieuw rijbroekje of laarsje maakt me weer fanatieker!

**Geplaatst**: 16-08-10 22:01

Geplaatst: 16-08-10 22:01

Ik herken het wel. Ik heb ook onwijs veel plezier in het aanrijden en opleiden van een paard, maar vind het vervolgens zo vanaf het M pas echt weer leuk worden. B proeven rijden opzich vind ik een verschrikking (om de proeven zelf dan, saai) maar voor het eerst met een jong dier op concours vind ik dan wel weer geweldig...

Bij mij zit de drang tot presteren me zeker ook wel in de weg, ik wil te snel, teveel, zet er teveel druk op (op mezelf vooral) waardoor ik het mezelf juist moeilijk maak.

Voor mij is het belangrijk om een beetje diversiteit te hebben in de paarden die ik rijd.
Ik vind het leuk om en jong dier op te leiden, maar het is nog leuker als er daarnaast nog een verder doorgereden paard op stal staat. Heb ik alleen een jonkie op B/L nivo, dan begin ik het al snel een beetje saai te vinden. Daarnaast merk ik dat ik terugslagen me veel meer aantrek als ik me teveel op één paard richt. Ik had bv begin dit jaar 2 M paarden, helaas is er een daarvan (waar ik persoonlijk het meeste van verwachtte) geblesseerd geraakt. Het andere paard doet het opzich hartstikke leuk, mag ik echt niet over klagen, alleen ik kan ongelofelijk down raken van een klein dipje. Gewoon omdat er niks 'leuks' tegenover staat op dat moment.
Verder krijg ik volgend jaar weer een driejarige bij om zadelmak te maken en, als ie leuk is, ook door te rijden en daar heb ik echt veel zin in. Maar dan heb ik er dus 2, hopelijk 3 M/Z paarden naast. Dán vind ik het leuk.
Afwisseling dus, en daarnaast, eerlijk is eerlijk, goede prestaties op wedstrijd helpen ook. Het motiveert gewoon enorm als je merkt dat je training vruchten afwerpt, dat onderdelen waarop je getraind hebt op wedstrijd goed eruit komen, en dat je proeven steeds beter worden, en ook zo worden beoordeeld. Gewoon de bevestiging van dat je goed bezig bent vind ik een super motivatie!

Oohja, nieuwe kleren, dan wil ik ook altijd zo snel mogelijk weer erop haha.

**Geplaatst**: 17-08-10 06:07

Re: Motivatie versus presteren

Geplaatst: 17-08-10 06:07

Ik heb maar 1 wedstrijdpaard maar zelfs dan heb ik de wedstrijden nodig om fanatiek te trainen.
Als ik geen wedstrijden in plan vind ik het allemaal wel best. Ik haal weinig voldoening uit het thuisrijden zonder doel.
Ik herken het dus wel.

Een aantal jaren geleden ten tijde van de MKZ-crisis bv. toen het niet toegestaan was paarden te vervoeren, deed ik ook bijna helemaal niets met mijn vorige paard. Heel erg.

Maar het maakt toch ook niet uit dat je wedstrijden als drive nodig hebt?

**Geplaatst**: 17-08-10 09:37

Geplaatst: 17-08-10 09:37

Ik rij ook veel wedstrijden, en heb ook maar 1 paard voor de sport. Helaas denk ik dat mijn doel erg moeilijk gaat worden met dit paard (is mij al door diverse instructeurs, ook bekendere verteld, advies was paard of de springsport indoen want dat kan ze meer dan bovengemiddeld, of verkopen, want een dressuurpaard wordt het nooit). Maar ik zet wel door. Maar soms is het wel frustrerend dat je 10 keer zo goed moet rijden als iemand met een echt dressuurpaard dat gewoon makkelijker op het achterbeen loopt e.d.
Aan de andere kant is dat juist mijn drive, ik geloof in mijn paard. En als mensen dan zeggen van wat doe je met zo'n dier op een wedstrijd, dan ben ik gewoon zo 'ik betaal ook inschrijfgeld, dus heeft men ook naar mijn trots te kijken'. Mijn paard is intelligent en lenig genoeg, ze kent ook alle oefeningen, zelfs een wissel springt ze al. Maar ze is enorm op de voorhand gebouwd en lijkt daardoor altijd minder te dragen. Verder heeft ze een te korte en te iele hals voor het plaatje, hals past niet bij de rest van het paard om het zo maar te zeggen. Maar het is wel mijn paard en ik vind haar wel mooi, ze mag er beslist wezen. Eigenlijk kan ze ook echt beter springen dan dressuren.
Springen doen we ook nog wel, met als doel om toch binnenkort ons L debuut te maken (mag ik al meer dan 2 jaar, maar ik had gezegd ik stop met springen en begin pas weer als ik het Z gehaald heb in de dressuur, maar het springen begon weer te kriebelen). Helaas ben ik nu zelf even geblesseerd en rij nu zelf helemaal niet.
Maar ik heb ook wedstrijden nodig om me te motiveren. Je moet ergens naartoe kunnen werken.

**Geplaatst**: 17-08-10 09:49

Re: Motivatie versus presteren

Geplaatst: 17-08-10 09:49

Ik moet ook zeggen dat ik niet recreatief zou kunnen dressuren. Dan is de lol er snel vanaf, ook voor mij, moet wel iets hebben waar ik voor kan tainen en dat zijn wedstrijden maar ik hoef niet zo nodig elke week op pad. Ik train liever iets langer en dat ik dan zeker ben van m'n zaak en alle oefeningen erin zitten.

Wat gemie aangeeft heb ik ook meegemaakt met mn pony; 'met die pony mag je blij wezen dat je misschien M wordt', dan ga ik er nog harder voor om toch m'n doel destijds te halen en dat was de Z (en dat is gelukt

)

Als ik nu ook terug denk aan de L/M periode dan is die ook het minst leuk. Wel vind ik het leuk om weer nieuwe dingen te moeten leren/oefenen met m'n paard...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-08-10 10:15

Geplaatst door de TopicStarter : 17-08-10 10:15

Hahaha, uiterlijk doet idd ook een hoop Ambre.

Esther, die diversiteit maakt het idd leuker. Helaas zitten bij mij de paarden nu rond hetzelfde niveau. Mijn paard wat verder had moeten zijn is blijven hangen door een peesblessure en ik vind de gedachte dat hij nu ergens rond het Z had moeten zijn ook wel een grote bron van frustratie als ik maar in dat L2 rondpeddel en ergerlijk genoeg nog niet eens winst rij ook!, gewoon omdat ik mezelf die schop onder mijn kont maar niet kan geven om hem blijvend goed opbouwend te trainen waardoor hij eigenlijk alleen maar minder wordt dan beter.

Fitzroy, dat maakt in zoverre uit, dat het wel werkt zolang je training en wedstrijdniveau gelijk op lopen. Maar als je teveel bent gestart of teveel punten hebt gehad voor wat je feitelijk reed

of je hebt er een tijd uitgelegen (hier: peesblessure paard, rugproblemen, zwangerschap) en je moet thuis eerst weer naar je niveau trainen, dan heb je dus een tijd dat je niet kunt starten. En wat doe ik dan heel handig: ik stel een termijn waarin ik het paard klaar ga maken voor de volgende wedstrijden/volgend niveau (zeg 3 maanden ofzo) en vervolgens ligt die wedstrijd zo ver in het verschiet dat ik met dat paard een beetje ga freewheelen en 2 weken van te voren denk ik ineens sh*t! :oo

Dat werkt natuurlijk niet 8)7

Dan ga ik starten, heb veel plezier op wedstrijd maar word wel gedemotiveerd door de slechte punten en heb nog niet de stimulans om verder te trainen. Zo zonde!

Germie wat knap dat je zo doorzet met je paard!
Ik heb eerder het tegenovergestelde: mijn paarden hebben meer sportkwaliteiten dan ik als ruiter. Ze zouden onder een andere ruiter veel meer tot hun recht komen denk ik (en dat maakt me ook weer onzeker, heb ik een goed paard laat ik hem nog lopen als een natte krant :roll:

) .

Dressuurgek: nieuwe dingen aanleren vind ik ook leuk idd. Daarom is zadelmak maken zo leuk, zo veel leren in zo'n korte tijd en je ziet van week tot week echt verschil!
Maar ik moet nu eerst een heel stuk basis verbeteren en bevestigen, heb er weinig aan om nieuwe oefeningen aan te gaan leren terwijl we er nog niet aan toe zijn. Dan ben ik kunstjes aan het rijden ipv een paard opleiden. Mijn instructeur is trouwens erg basisgericht. Heel goed voor de opleiding van je paard maar soms verveelt het me wel om bezig te zijn met simpele overgangen (ik bedoel niet dat het poepsimpel is voor ons, maar niet vele overgangen kort achter elkaar) en gebroken lijntjes enzo. Mijn 'beloning' voor een goede les is dat ik op het eind een stukje mag wijken rechtstreeks vanuit de wending en als ik pech heb is zelfs een paar pasjes wijken te hoog gegrepen voor ons.
(en ik neem graag aan dat ik niet goed genoeg rij voor meer, maar ik zag het zelfs bij subtopcombinaties

)

**Geplaatst**: 17-08-10 11:01

Geplaatst: 17-08-10 11:01

Aha, je wilt een beloning :)*

Als je wedstrijd rijdt wil je een beloning in vorm van goede punten toch? Maar je raakt gedemotieveerd door tegenvallende punten....

Over je les vertel je dat je misschien beloond wordt met een stukje wijken... Basis is idd heel belangrijk, zonder basis komen je oefeningen niet tot z'n recht. Duzzzz, als je nu zorgt dat je heel goed traint op de basis dat dat beter wordt dan kan je ook sneller aan specifieke oefeningen beginnen. En als je instructeur ziet dat je basis beter voor elkaar is, zal hij ook meer oefeningen meepakken (dat lijkt mij tenminste maar ik ken 'm natuurlijk niet

).

Ik denk dat je even in een visieuze cirkel zit waar je in vast zit. Eigenlijk moet je jezelf streng toespreken en jezelf aan het werk zetten (is moeilijk, ik weet 't). Maar als je dan merkt dat je vooruit gaat met rijden, dan wordt het ook vanzelf weer leuk en kom je met betere punten terug van wedstrijd die er weer voor zorgen dat je nog hogere punten wilt scoren (soort drugs

) en daar moet je wel weer voor trainen

**Geplaatst**: 17-08-10 15:02

Re: Motivatie versus presteren

Geplaatst: 17-08-10 15:02

Ik heb precies hetzelfde probleem. Nowie is nu alweer 6 en heeft nog nauwelijks concoursen gelopen. Door een aantal slechte winters en veel weekenddiensten kwam het er niet van om concoursen te starten (behalve sporadisch een rondje BB). En dan kan ik het dus ook maar moeilijk opbrengen om fanatiek te blijven trainen. Resultaat is dat als ik dan eens concours zou kunnen rijden dat het paard er niet aan toe is en ik alsnog thuis blijf of een rondje BB start. En ondertussen vind ik mezelf dan weer ontzettend irritant dat ik er soms 4 dagen niet opzit als het slecht weer is of als ik weinig tijd heb

Ik hoop dat het voor mij een stok achter de deur is als het paard straks op een stal met binnenbak staat, ik niet meer dagelijks de volledige zorg heb (vol-pension) en ik weer clublessen ga rijden.

**Geplaatst**: 17-08-10 15:25

Geplaatst: 17-08-10 15:25

Beloning en goede punten willen? Ja tuurlijk wil je goede punten. En ik baal ook enorm als de punten weer eens enorm tegenvallen. Maar ik heb dan ook altijd het gevoel van 'kom maar op, ik rij nog wel een proefje, dan zal ik wel even laten zien dat we het best kunnen'. Dus dat is ook een drive.
Op dit moment valt het allemaal enorm tegen, en soms ben ik wel eens bang dat de voorspellingen over mijn paard uit gaan komen (nou ja, sommigen beweerden al dat de L2 het hoogst haalbare is, en we zijn al een stukje verder). Dan denk ik ook wel eens aan stoppen. Maar aan de andere kant, ik wil gewoon het sportpredikaat bij m'n merrie, en alle oefeningen beheerst ze, maar er zijn natuurlijk ook nog verbeterpunten. En ze is nog maar 7, dus sterker worden moet nog mogelijk zijn. En dan gaan we maar weer door. Ik ben eigenlijk best een perfectionist. Dan is het jammer dat je bepaalde dingen niet nog eens extra kunt oefenen op een extra paard, want je hebt er maar 1.
Maar mijn paard wordt ondanks mijn fanatisme wel afwisselend getraind (voor de wagen, springen, dressuur), en heeft 2 dagen in de week vrij, soms 3.

**Geplaatst**: 19-08-10 13:56

Re: Motivatie versus presteren

Geplaatst: 19-08-10 13:56

Ik heb het eerder andersom,ik geniet van het trainen en steeds een stapje verder het paard opleiden.Juist de wedstrijden zelf en de druk die erbij komt haalt voor mij als ik niet oppas eerder het plezier weg.Komt vooral door het "moeten" en het op dat moment "moeten" doen.Maar ik ga wel op wedstrijd omdat ik wat verder wil komen en ik zelf moet leren de plezier ervan in te zien.En omdat je op een wedstrijd natuurlijk ook ziet hoever je bent in je scholing en wat er beter anders kan..maar toch ik blijf het moeilijk vinden om in de ring net zo te rijden als thuis en er net zoveel uit te halen.

**Geplaatst**: 22-08-10 00:45

Geplaatst: 22-08-10 00:45

Ik heb in sommige opzichten juist het tegenovergestelde

Zonder snoevend te willen overkomen: er is nog nooit een examen geweest dat ik niet in één keer heb gehaald (van Orun tot EHBO, van BE-rijbewijs tot universitaire studies en bijvakken waar ik geen dr#l voor heb gedaan), iedere baan die ik wilde heb ik gekregen, de enige man die ik ooit de moeite waard vond is al twaalf jaar mijn partner, zonder actief op huizenjacht te zijn geweest wonen we in een heerlijke stulp, ik heb onwerkelijk lieve dieren om me heen en... het enige nadeel dat daaraan kleeft is dat je er gruwelijk lui van wordt

Alles komt zo makkelijk, dat het me eerlijk gezegd niet zo gek veel uitmaakt bij welk lettertje mijn paarden uiteindelijk uitkomen. Zonder lettertje vind ik ze nog geweldig. Ze zijn veelzijdig en doen altijd hun stinkende best voor me, zelfs als ik door omstandigheden een poosje niet kan rijden. Daar ben ik helemaal verliefd op geworden en dat bekoort me meer dan een paard dat heel goed scoort en verder niet zo snoezig is. Ik heb dan ook al meerdere paarden getraind die meer capaciteiten hebben, maar waar ik gewoon minder uitdaging in zag en die ik om die reden onder m`n zadel weg heb laten bieden. Als ik het voor mijn zelfvertrouwen nodig zou hebben om een bepaald niveau of zekere prestaties te halen, reed ik ook niet rond op Groninger paarden, maar zou ik het mezelf gemakkelijker maken met een fotogeniek, überlenig en hevig getalenteerd merk-WPN`ertje dat betrekkelijk makkelijk rond te sturen is. Daarnaast heb ik bij de pony`s al e.e.a. gereden en heb ik het gevoel dat ik me niet zo nodig hoef te bewijzen. En dus slaat het de andere kant op: het hoeft allemaal niet zo nodig. Ik trek me in sommige opzichten te weinig aan wat anderen van me vinden. Net als jullie heb ik weinig motivatie als ik geen wedstrijden rijd, want als niemand er een waardering voor uitspreekt, wat heb ik er dan aan dat mijn paard zo`n leuk middengalopje kan laten zien? (bij wijze van)

Door die lakse houding schrik ik op een voorterrein soms ineens wakker. O jeetje, wat een mooie bloedbeestjes, wat heeft die combinatie veel mee, of wat loopt die barokke hengst mooi van de grond. Dan moet ik echt even denkbeeldige oogkleppen opzetten en mezelf ervan overtuigen dat ook wij de moeite waard zijn. Dat mooie bloedbeestje hoeft misschien niet z`n matige middendraf te compenseren met een keurige slangenvolte, maar wordt wel heel heet van de omgeving en heeft een ruiter op z`n rug met minder ervaring & minder handvaten, waardoor we nauwelijks op enig puntenverschil uitkomen (idem: bij wijze van)

Met mijn zwaarste wedstrijdGroninger heb ik sinds kort wel enige prestatiedrift. Hij is zwaar en wat eenvoudig in gangen en bouw, maar ‘vroeger’ was het mijn streven om M1 met hem te worden. Het B was hij in tien wedstrijden door en hij haalde zelfs wat eerste prijzen binnen, maar na drie proefjes L1 bleek hij iets in z`n voetje te hebben dat eruit moest. Hij werd geopereerd en moest op rust. Een jaar na de ingreep kwam hij weer aan de start en hoewel we nooit weer een prijs hebben gereden (wel vaak vierde bij drie prijzen, haha), staat de score nu op L2+8. Ik zou het ontzettend kunnen waarderen om met dit dier, na alle pijn & verdriet, toch nog M1 te mogen starten. De afgelopen wedstrijden had hij iedere keer een puntje te pakken, maar de laatste keer was hij zo stijf van een demonstratiedag mennen, dat we met een soepscore thuiskwamen. Jammer, maar ik lig er echt niet wakker van

De andere wedstrijdGroninger is zo goed dat hij steeds een beetje voor me uit presteert. Hij vloog in korte tijd door het B en L en nu mogen we ineens M. Om hem tot z`n recht te laten komen heb ik laatst een heuse instructrice in de arm genomen en ik heb inmiddels zowaar een aantal privélessen gehad. Dit dier heeft er zoveel plezier in dat ik het helemaal zie zitten, dus misschien word ik toch nog prestatiegericht

**Geplaatst**: 22-08-10 08:38

Geplaatst: 22-08-10 08:38

Om iets te presteren moet je eerst daar echt de wil voor hebben !
Beetje hetzelfde idee als op school, als je echt wilt leren dan ben je al voor 80% geslaagd wat dat geef je jezelf er helemaal voor en daar komt ongekent goed resultaat uit.

Waarschijnlijk heb ik daarom nog nooit een prijs gewonnen, ik vind het veel te belangrijk dat mijn paard het lekker naar z'n zin heeft.
Maar ik ben al begonnen met hem om te laten wennen aan druk stadsverkeer want dat is nodig voor mijn hobby !!

Afbeelding

**Geplaatst**: 22-08-10 14:37

Geplaatst: 22-08-10 14:37

Joost, leuke hobby

Mijn paarden doen er ook veel dingen naast (zie link in onderschrift), maar Sinterklaas mogen ze alleen maar voorttrekken voor `t karretje - of ik zou ze wit moeten kleuren }:0

Citaat:
Beetje hetzelfde idee als op school, als je echt wilt leren dan ben je al voor 80% geslaagd wat dat geef je jezelf er helemaal voor en daar komt ongekent goed resultaat uit.

En dat herken ik dus niet. Ik heb het nooit vervelend gevonden om diploma`s te halen, maar ik heb er ook nooit veel voor hoeven doen om resultaten te halen

Op het WO heb ik soms maar gejokt tegen vriendinnen die weken voor een vak hadden gestampt, een onvoldoende haalden en zich afvroegen hoeveel werk ik had verzet voor die acht

**Geplaatst**: 22-08-10 15:42

Geplaatst: 22-08-10 15:42

Ik heb hier ook wel "last" van..
Gister heb ik het logboek voor de dressuurruiter gekocht en ik hoop dan ook daar wat extra motivatie uit te halen.
Ik vind het rijden en bezig zijn met de paarden geweldig, maar ben vaak maar een beetje aan het rommelen, waarom kunnen bijna al mijn paarden wel netjes een stukje piaffe en passage en laat ik die wissels (die ik wel in de proef moet laten zien) weer links liggen?
Bij mij is het ook een stukje onzekerheid, ben bang om iets te verpesten, terwijl ik wel merk dat zoals die wissels wel beter gaan als ik het meer doe.
Het beleren vind ik juist ook erg leuk, wel spannend en dan gaat het heel hard, juist daarna val ik in een gat.
Er loopt ook een topic over het logboek, misschien is dat voor meer mensen hier iets?
Ik ben druk aan het kopiëren geweest omdat ik het voor al mijn paarden wil proberen.

**Geplaatst**: 22-08-10 15:46

Geplaatst: 22-08-10 15:46

Ja dit had ik ook. Na het wegvallen van mijn beste paard(en) heb ik totaal geen motivatie meer gehad. Het hoeft van mij niet meer.

Ik moet weer een keer een echt heel aparte tegenkomen. Daar haal ik mijn motivatie uit. Dat ik weet dat ik een hele aparte heb waar ik wedstrijden mee kan gaan rijden.

Nu rijd ik al jaren niet meer.

**Geplaatst**: 22-08-10 17:28

Re: Motivatie versus presteren

Geplaatst: 22-08-10 17:28

dit heb ik ook een beetje! en ga er ook een beetje hetzelfde mee om als de TS!
maar ik probeer wel iedere dag beweging te geven!
ik longeer wat meer en rijd wat minder, nadert er een wedstrijd dan is dat weer andersom! en probeer ik proefgericht te rijden!
meestal oefen ik dan op de punten die de wedstrijd ervoor slecht zijn gegaan!

**Geplaatst**: 22-08-10 18:59

Re: Motivatie versus presteren

Geplaatst: 22-08-10 18:59

Ik denk dat je de randvoorwaarden zo voor elkaar moet hebben dat je met plezier aan het paardrijden bent. Alleen met fijne paarden aan het werk gaan, een fijne accomodatie en een fijne trainer zoeken waardoor je dagelijks met plezier op je paard stapt.

Ik vind het zelf leuker om te rijden, mijzelf te verbeteren, de paarden verbeteren, bij een trainer trainen en met zijn hulp een paard op te leiden dan dat ik nou per se elk weekend op concours moet.

En soms moet je jezelf een schop onder je kont geven en gewoon gaan rijden. Rijden leer je immers alleen maar door het heel veel te doen.

**Geplaatst**: 22-08-10 21:27

Geplaatst: 22-08-10 21:27

Ik vind eigenlijk het hele opleidingstraject van een paard leuk. Het ene paard is altijd leuker om te gaan trainen dan het andere, maar het niveau van africhting maakt mij niet zo veel uit. Voor mij is het belangrijk dat ik fijne begeleiding krijg, zodat ik elke keer weer iets heb om naartoe te trainen. Ik kan me dan ook haast niet indenken dat ik het in een les wat saai vind om alleen simpel aan de basis te werken. @ts: Heb je al eens een andere instructeur geprobeerd?
Het verbeteren van een paard geeft mij gelukkig al veel voldoening

Als het dan op een wedstrijd ook goed gaat, is alleen maar extra leuk.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-10 21:43

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-10 21:43

Ja, ik ging daarvoor naar Jo Willems, maar toen ik voltijds ging werken kon ik niet meer zomaar de hele dag weg en de portemonnee laat het nu niet toe. En het vervelende is: de portemonnee laat nu ook geen lessen van Jan toe, dus momenteel ben ik helemaal op mezelf aan gewezen. Echt heel vervelend. Maar goed, morgen ga ik echt (goed, fanatiek) rijden heb ik mezelf beloofd. Dochter is uit logeren, dus heb geen excuus

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-10 23:14

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-10 23:14

Dressuurgek schreef:
Aha, je wilt een beloning

Ja en nee, ik ben extern gericht.

Nomineer dit bericht ×