Ik lees heel veel op bokt. en reageer iets minder.
Maar... vanwege sommige onderwerpen voel ik me toch wel een beetje akelig.
Ik noem geen specifieke onderwerpen want het zijn er meerdere.
Maar regelmatig komen er opmerkingen over paarden die als gezeldschapspaard of grasmaaier nog goed verder zouden kunnen dat ze beter af zijn als ze ingeslapen worden, want de meesten (zo krijg ik de indruk bij die onderwerpen) komen anders toch in de handel, sport of word er toch tegen alle afspraken in dik op gereden. Ik geloof direct dat zoiets best gebeurt, maar kom op zeg, toch niet altijd?
Ik ben zo iemand die een gezeldschapspaardje zocht en ik zoek er zelfs een tweede.
Een van de bokkers komt vandaag een paardje brengen (ik noem even geen naam omdat ik niet weet of ze dat zelf wel wil) Een paardje van 21 jaar, met lichte artrose in de hals en narcolepsie.
Om een lang verhaal kort te maken, ik zoek een paardje voor mijn dochter om haar te laten bewijzen dat ze er daadwerkelijk voor zal zorgen, en ik zoek een tweede omdat ik vind dat een paard niet alleen moet staan.
Na heel veel contact met de eigenaar van deze pony heeft ze gelukkig besloten dat hij naar ons mag komen.
Ik heb beloofd daar in tegen hem nooit te zullen verkopen of weg doen. Deze vent blijft bij ons tot ie sterft.
Korte stapritjes (met mijn dochter erop en ik er naast) is mogelijk en dat is mooi
Maar niet noodzakelijk.Zo is dat ook afgesproken.
Waarom voel ik nu toch alsof er mensen zijn die denken dat zou ik nooooooooooooooooit doen, niet te vertrouwen dat mens.
Kom op afspraken zijn toch afspraken? Natuurlijk zijn er minder prettige mensen die afspraken aan hun laars lappen, maar jeetje ik ga er toch van uit dat het merendeel oprecht is hoor. Het gaat toch zeker niet altijd fout?
Ik wilde dat zelf graag zodat mijn dochter (11) kan leren hoe ze een pony moet verzorgen en hoeveel tijd en soms ook moeite het kost. Het is dus eerder zo dat ik geholpen ben, dan de vorige eigenaar van Ishan. En persoonlijk vond ik het super dat ze besloot Ishan hier met een gerust gevoel (ook al was het dan hartverscheurend moeilijk, ik moest er zelf van mee grienen) achter te laten. Ze heeft er twee meisjes dolgelukkig mee gemaakt. Maar............ Ishan is wel een pijnvrij paardje.. Bij levenslange pijn blijf ook ik inslapen de enige optie vinden.