
Voedernijd.
Voorheen nooit problemen gehad als ik mijn 'oude' shetlander (16 jaar nu) moest voeren.
Ze stond netjes op haar voer te wachten en ik was wel eens lang bezig voordat ik alles had verzameld (ze krijgt geen kant en klaar voer). Maar nooit geschraap of gedraai of wat dan ook.
Ook kon ik makkelijk het voer weer uit de bak nemen als ik bedacht dat er nog wat bij had gemoeten oid.
Ze stond het vriendelijk af en wachtte gewoon tot het weer terug kwam.
Voor een shetlander die graag eet, erg netjes dus lijkt mij zo.
Maar nu heb ik er een shetlander bij (2 jarige) en nu is mijn nette 16 jarige pony ineens veranderd in een klein monstertje. Was het eerst nog dreigen met de oren plat in de nek, is het nu over gegaan tot sluipgang richting de ander zijn bak, om die dan ineens al steigerend met maaiende hoeven een soort van te bespringen.
Of zoals daarnet, een fikse rake klap uit te delen, of met de tanden in de borst van de ander gaan hangen.
Ze gaat dit nu ook al doen voor wat aandacht en de ander dreigt inmiddels al net zo hard terug.
Duidelijk geval van voedernijd lijkt mij zo.
Ik weet er alleen even geen raad mee en vraag hier dan ook om tips.
Ik begrijp wel dat de oudere pony, die 13 jaar alleen stond en niets hoefde te delen, zo reageert, maar toch wil ik het wel heel graag oplossen voordat er echt ongelukken van komen.
Ik zet ze nu (uiteraard) uit elkaar om te voeren (schrikdraad ertussen), maar dat is geen blijvende oplossing omdat het stukje wei zich er niet goed voor leent. Een ander kan nu ook eigenlijk niet zomaar voeren zonder eerst met draad en palen in de weer te gaan.
Soortgelijke ervaringen zijn ook welkom (dan weet ik misschien wat mij nog te wachten staat).