Ik heb nog nooit voor de keuze hoeven staan dat mijn paard niet meer berijdbaar is. Ik heb dus nooit de knoop moeten doorhakken wat ik met hem zou moeten doen als hij afgekeurd is. Maar 1 ding weet ik nu voor mijzelf absoluut zeker. Ik bied hem niet aan om bij een zogenaamd goed te huis te gaan staan.
Op bokt lees ik allerlei rampverhalen over mensen die hun paard weg hebben gedaan naar een goed tehuis en wat uiteindelijk gewoon een handelaar bleek de zijn. De paarden worden gewoon weer door gereden alsof er niets mee aan de hand is. Dat wens ik mijn beestje echt niet toe.
Dan maar.. zo hard als sommige mensen het zeggen een spuitje (in het ergste geval). De bedoeling is natuurlijk goed.. maar zou je met je zelf kunnen leven als je paardje uitiendelijk gewoon kapotgereden wordt terwijl hij volledig is afgekeurd?
Graag jullie mening.