Ik ben sinds woensdag in het bezit van 2 paarden en het is een nogal uitwonderlijke situatie. Ik heb altijd paarden gehad, maar sinds 3 jaar woon ik in Parijs en was dit niet meer mogelijk. Mijn vriend heeft een huis op 2 uur rijden afstand waar altijd paarden stonden, maar de laatste is vorig jaar van ouderdom gestorven (37 jaar!). Omdat we door de week er niet kunnen zijn zouden er geen nieuwe paarden meer komen, maar het lot wilde anders: 2 maanden geleden hoorden we van 2 paarden die naar de slacht moesten, een volbloed fokmerrie omdat ze oud werd (17) en haar veulens te heet zouden zijn voor de sport en een franse draver jaarling omdat hij volgens de reglementen van het stamboek eigenlijk niet geboren had mogen worden, waardoor hij nutteloos is geworden voor de draversport. We moesten snel beslissen en hebben ze van de eigenaar overgenomen die het moeilijk vond deze 2 specifieke paarden naar de slacht te doen.
Ze hebben ong. 4 hectare land om vrij in ornd te lopen en een uitloppstal etc, maar ze zullen dus regelmatig alleen staan, omdat we het in elk geval op het moment niet kunnen betalen om iemand ze elke dag te laten verzorgen. Niet ideaal, maar beter dan het slachthuis en ik bekijk de komende maanden hoe het gaat en in de winter zullen we wel iemand inhuren om elke dag bij te voeren.
Goed deze inleding omdat ik dus helaas niet de mogelijkheid heb elke dag met ze in de weer te zijn en de jaarling erg schichtig is. Hij heeft het hele eerste jaar zonder menselijk contact op de wei gestaan en zijn eerste contact was dus een maand geleden toen hij uit de groep werd gehaald, een halster omkreeg, op stal moest staan en tot overmaat van ramp ook gelijk gecastreerd werd en daarna op transport naar ons werd gezet. Hij heeft duidelijk besloten dat dit hem allemaal wel gestolen kan worden en hoewel hij wel in de buurt komt en graag ook zijn biks eet, laat hij zich niet benaderen. Zodra ik een beweging in zijn richting maak is hij vertrokken. Niet ver, maar net buiten handbereik. Ik heb hem dus nog niet kunne naanraken. Zelfs als ik een wortel of een andere lekkernij in mn hand heb raakt hij dit niet aan.
Op zich is dit niet zo'n ramp, omdat hij nog jong is en we dus nog een aantal jaren de tijd hebben voordat we meer van hem zouden willen, maar omdat ik er niet de hele tijd kan zijn vraag ik me toch af hoe ik dit het beste aan kan pakken, want hij moet niet helemaal weer wild worden, vooral omdat een hoefsmid binnenkort ook erg nodig zal zijn en ik bang ben dat de merrie een huidprobleem heeft (ik ben bang voor schurft, maar weet niet goed het te identificeren). Mocht dit besmettelijk zijn dan zal ik beide paarden moeten behandelen en op dit moment is dit echt onmogelijk.
Heeft iemand veel ervaring met jaarlingen die mij wat nuttige tips zou kunnen geven? Ik heb altijd paarden gehad, maar altijd al beleerd en nooit een veulen.
alvast bedankt!!!