Geplaatst Mijn pony is altijd al ontzettend eenkennig geweest. Hij dult bijna niemand anders dan mij in zijn stal. Vreemde vind hij ook vreselijk. Ook hoor ik vaak dat hij chagrijnig en happerig is naar stalgenoten. Dit had ik nog nooit gezien want tegen mij is hij altijd vrolijk en opgewekt. Hij roept ook negen van de tien keer als hij mij ziet.
Komt gelijk naar me toe in galop als ik hem op de weide ga halen, en roept als ik weer ga.
Tot voorkort was hij bij mij nooit chagrijnig.
9 maanden geleden is hij geblesseerd geraakt, en heeft hij meer dan een half jaar stil gestaan.
Sindsdien is hij niet meer te genieten. Opzich een logische reactie op het stil staan.
Echter zijn we nu weer (voorzichtig) aan de gang.
Als ik hem aai vind hij niet fijn, als er een paard en of een mens voorbij loopt wordt hij pissig.
Hij vind bijna niets meer goed
Nu is hij nooit geen knuffel geweest, zo mag je hem ook absoluut niet in zijn neus blazen, dan vrees je voor je eigen neus..
Wanneer je gezicht ook maar iets richting zijn neus gaat, dan wordt hij al pisneidig..
(Is dat dominantie, of hoe moet ik dat zien?)
Anyway ik weet niet of dat laatste met het nukkig zijn te maken heeft, maar het wordt wel steeds erger.
Dat vind ik echt niet leuk..
Kan ik hier iets aan doen, of zal hij gewoon een ontzettende zuurpruim blijven?
Om uit te proberen of hij daadwerkelijk last ervan heeft kan je hem een supplement als Groene Os Maagcompositum, Pronutrin of Gastro Aid geven, wie weet merk je wel verschil. 
, dat pakt ie heel goed op 
