Willow is nooit een moeilijke geweest in het laden, tot we vorig jaar eens de trailer van een vriendin leenden, die 10 cm lager is als de onze (2.26 hoog, mijn paard is 1.82), en hij met zijn oortjes de bovenkant raakte. Sindsdien had ik wat "moeite" om hem te laden, in die zin dat ik telkens wel een kwartiertje stond te prullen voor hij er in ging. Eens er in, geen probleem meer: daar stond hij rustig en mooi hooi te knabbelen.
Vorig jaar is hij echter geopereerd aan koliek en heb ik dus maanden niet met hem op pad geweest. Tevens durfde ik hem niet op de trailer te laden voor de oefening, owv die wonde aan zijn buik. Je weet maar nooit dat ie gek gaat doen en dan heb ik van die rampscenario's voor ogen... Afijn...
Nu is hij weer in topvorm en het wedstrijdseizoen komt er weer aan, dus ben ik maar alvast wat gaan oefenen. In het begin ging het wat twijfelachtig, maar de liefde van het paard gaat nu eenmaal ook door de maag en al snel was hij verleid door de lekkere hapjes. Nu stapt hij netjes met mij mee de trailer in. Alleen... ik ben meestal op mijn eentje om te laden. Vroeger deed ik dan een longe aan zijn halster, wandelde met hem de trailer in, ging met de longe in mijn hand door het deurtje naar achteren, maakte de stang en de val dicht, ging terug naar voren, verving de longe door een halstertouw en maakte hem vast. Ging altijd prima, hij was het ook zo gewend.
Nu dus niet meer... Hij stapt de trailer in... en zodra ik verdwijn, stapt hij er ook uit om hoekje-om te komen kijken wat ons vrouwtje aan het doen is... Heel lief en lollig maar nieti als je daar staat te klungelen.
Wie oh wie heeft een idee, hoe kan ik mijn paard (opnieuw) leren netjes te blijven staan zodat ik de stang en val kan dichtdoen?
Dank bij voorbaat.
Groetjes
Carolien