Mijn schoonzus heeft een flessenveulen. De moeder accepteerde hem helemaal niet, ze hebben hem net wat biest binnen kunnen laten krijgen, daar hield het ook mee op. Helemaal met de fles opgebracht en ondanks dat het een heel lief ding is, is ie (denk ik) daarom ook niet helemaal 100. Hij heeft heel veel moeite gehad de paardentaal te leren, komt nu soms nóg moeilijk mee (na tweeënhalfjaar) en is heel (misschien wel té) mensgericht. Ik heb het idee dat hij door zijn moeilijke start lichamelijk en geestelijk wat achter loopt en die achterstand misschien ook niet helemaal inloopt.
Buiten dat is het overigens een heerlijk ding hoor