Geplaatst Ik sta sinds vorig jaar eind augustus op een stal in mijn woonplaats. In eerste instantie was het ideaal: dichtbij huis, goede bak, lekker rustig (ik had maar één stalgenootje waarmee ik de bak hoefde te delen) en de staleigenaren waren erg aardig.
Maar in die tijd is er veel veranderd. Het belangrijkste is mijn contact met de staleigenaar. Hij verplicht mij om zich aan afspraken te houden die hij met mij maakt en wat dat betreft sta hij natuurlijk geheel in zijn recht. Daarom veeg ik altijd de stal+pad buiten na het rijden, ik laat voeren en stallen uitmesten op hun verzoek achterwege en ik zet de paarden nooit binnen of buiten wanneer hij me dat niet gevraagd heeft. Maar dan verwacht ik andersom dat als ik iets vraag, de staleigenaar zijn afspraken ook nakomt. Geheel terecht, lijkt me? Zo wil ik niet dat mijn paard met warm weer in de volle zon staat, maar vorige week tijdens de warme dagen stond ze weer eens in een stal zonder schaduw. Ik wil dat mijn paard brok krijgt omdat ze anders niet vooruit te branden is en hij heeft me beloofd dat ze dat krijgt. Maar elke keer als ik 's avonds rijd merk ik dat de paarden alleen kuilgras krijgen in de wei en niet naar binnen gaan (dus krijgen ze geen brok). Ook is bij ons op stal het verzoek gedaan om op te schrijven wanneer je les hebt, zodat de bak vrij kan zijn. Daarom rij ik nooit tijdens de les van een ander. Maar het is al meerdere keren gebeurd dat er iemand bij reed in de bak tijdens mijn les. Nu kunnen ik, mijn paard en mijn instructrice daar wel mee omgaan maar het gaat mij om het principe: ik doe het niet, dus moet jij het ook niet bij mij doen.
Ik heb een balletje opgegooid bij de staleigenaar, maar hij doet het af als gezeur. Dat mijn paard in de volle zon staat met heet weer kan volgens hem geen kwaad. Dat ze geen brok krijgt is niet erg, want ze heeft energie genoeg. En als er iemand in de les rijdt, tja dan kan die persoon blijkbaar alleen op die tijd.
Behalve de afspraken niet nakomen laat hij de paarden buiten staan als het onweert (ook met het noodweer vorige week) en ik vind dit niet verantwoord. De kans dat de bliksem ergens inslaat is er altijd. Ook is de bak op dit moment te slecht om te rijden, de hoefslag is vrijwel onbegaanbaar maar meneer heeft geen tijd om hem recht te trekken (wel om met zn eigen paarden naar de Veluwe te gaan).
Ik heb het er met mijn stalgenootje over gehad en ook bij haar komt hij zijn afspraken niet na. Hij heeft gevraagd of onze paarden in de zomer 's nachts binnen of buiten moeten en zij heeft toen gevraagd of haar paard 's nachts binnen mag staan. Dat gebeurt dus niet, maar hij doet alsof het wel zo is. Een reden waarom haar paard 's nachts buiten staat heeft ze dus niet.
Het is toch niet normaal dat ik de staleigenaar moet gaan controleren op het nakomen van afspraken, als het gaat om het welzijn van mijn paard?
Wat vinden jullie hiervan en wat zouden jullie doen? Ik ga vanavond een andere stalling iets verder weg bellen om te vragen of ze eventueel plek hebben en wat de kosten dan zijn. Ik verwacht eigenlijk niet dat een gesprek met de staleigenaar nog zin heeft omdat hij me nooit gelijk zal geven, maar hoe zou ik het kunnen aanpakken?
Groetjes
Zo iemand zal niet snel veranderen, als ik het zo lees. Succes! 
Het is goed om te horen dat ik niet de enige ben die dit niet normaal vind. Mijn stalgenootje en ik hebben een beetje het idee dat de staleigenaar ons 'niet meer nodig heeft' sinds er 2 nieuwe meisjes zijn gekomen. Dat zijn 2 giechelende tienermeisjes met wie hij enorm aan het aanpappen is en mijn stalgenootje heeft net als ik het gevoel dat zij behoorlijk belangrijker zijn voor hem dan wij. Voorbeeld: de man van mijn stalgenootje was geopereerd aan een liesbreuk en de staleigenaar heeft er wel naar gevraagd maar verder niet, toen de moeder van een van die meiden was geopereerd gingen hij en zijn vrouw dezelfde avond nog langs. Prima dat hij met hen intensiever contact wil dan met ons, maar mijn paard heeft daar niks mee te maken en die is nu wel de dupe. Wij (stalgenootje en ik) hebben nu echt het gevoel weggepest te worden.
