Geplaatst Ik ben een echte meelezer hier, er wordt al zoveel gevraagd en geschreven dat het eigenlijk niet nodig zelf iets te beginnen
Sinds maandag ben ik de trotse eigenaresse van een Connemara. Een echte Ierse. Drie maanden geleden is hij vanuit Iermand naar de verkoopster gekomen (in Nederland) en sinds maandag staat hij bij mijn pensionstalling in België. Dit is in mjin ogen een heel erg goede stalling, alle paarden worden in grote weides in kuddeverband gehouden. Ze organiseren ook drie uurs en soms dagtochten, waardoor ik er vaak ben geweest (toen ik dus nog geen eigen paard had) en ik ben erg kritisch op paardenhuisvesting en hier heb ik echt een goed gevoel bij. Hij heeft dus een flinke reis achter zijn kiezen, maar hij heeft een echt koel Connemarakarakter en heeft alles over zich heen laten komen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ik heb er voor gekozen dat hij overdags, zomers en swinters, naar buiten kan in de kudde, maar wel 's avonds in zijn eigen stal kan slapen en op zijn gemakje kan eten.
Owen is nu drie jaar en twee maanden oud en een ruin. Hij is een beetje ingereden, kent een zadel, hoofdstel en heeft vier keer een ruiter op zich gehad (waarvan de vierde keer ik was). De ruiter is alleen in stap geweest en om hem bekend er mee te maken. Ik wil hem western gaan opleren en alles heel rustig aandoen: tot hij vier is sowieso grondwerk, longeren, wandelen (1500 ha natuurgebied om de stalling heen) en wellicht wat licht stapwerk met ruiter, gericht op rechtrichten en tredzekerheid kweken. Omdat Connemara's echt pas helemaal uitgegroeid zijn op hun achtste en Owen nu echt nog een kleuter is, ga ik echt puur trainen op wat spierontwikkeling, maar allemaal niet te zwaar en gewoon op een rustige en stabiele manier. Een vertrouwensband kweken en veel lol hebben samen, ook in het werk. Ik heb zelf ook een eigen winkel waardoor ik niet iedere dag langs zal kunnen gaan, wat ook een van de redenen was om echt een goede pensionstalling te zoeken waar hij lekker veel vrij kan lopen en ik hem met een gerust hart een paar dagen kan laten staan.
Ik heb hem gekozen omdat hij heel relaxed en koel is, een echte lieverd. Foto's kunnen jullie zien op: http://picasaweb.google.be/silversan/Owen?authkey=Gv1sRgCNr_say106PmTg# Hier zie je ook een foto van mij er op
Hij gaat waarschijnlijk nog een centimeter of twee meer in de hoogte groeien en natuurlijk in de breedte ook nog aanzetten. Hij is klinisch goedgekeurd. Hij zat een beetje vast op zijn rechterschouder, maar dat is verholpen. De dierenarts die keurde had ook een basis van osteopathie en acupunctuur. Waarschijnlijk kwam het van de hele dag op de trailer gestaan te hebben de dag ervoor. Die maandag is hij in zijn stalletje gezet en begon hij direct kuilgras te eten. Die dinsdag heeft hij nog even binnen gestaan voor de keuring en woensdag tot en met vrijdag is hij in een apart weitje gezet. Vandaag mag hij bij de ruinenkudde, wel eerst nog met een draadje er tussen en als het goed gaat mag hij vanaf morgen helemaal in de kudde. Maandag heb ik hem lekker met rust gelaten en dinsdag eens flink gepoetst. Hij was toen al grenzen aan het verkennen en uitproberen hoe ver hij bij mij kan gaan, want stil staan deden we niet echt en ook werd er met het voorbeen geschraapt. Ik ben niet van de dikke pakken slaag en aggressief geweld, maar ik heb wel even te kennen gegeven dat hij dat niet mag doen op een duidelijke manier. Gisteren ben ik weer naar hem toe gegaan en ging ik hem longeren, na een uitgebreide poetsbeurt. In principe moet hij longeren al kennen, maar toch hadden we in het begin wat miscommunicatie over wat de bedoeling was. Door mijn lichaamstaal goed aan te passen met stemgebruik zijn we er uiteindelijk goed uitgekomen en ging het de eerste minuten best goed. Ik had hem gewoon aan zijn halstertje, want hij heeft nog wolfstandjes en is aan het wisselen. (Half augustus komt de tandarts op de stalling, dan laat ik hem gelijk ook doen.) Een zweep heb ik (nog) niet, maar ik heb een heel goed halstertouw dat een beetje stijvig is, wat ik eigenlijk een beter iets vind, want dat is erg duidelijk en knaloranje (je ziet het denk ik ook op de foto's, toen ik hem voor de foto wilde laten galoperen heb ik datzelfde touw gebruikt). Op de linkerhand ging alles best goed, maar toen we op de andere hand draaiden ging het eerst beter, maar hij wilde af en toe op eigen initiatief naar binnen komen, op een mij iets té zelfverzekerde manier. Hij maakte zichzelf groot en kwam met grote passen op me af. Dat zinde me niet, en door mezelf ook groot te maken en het halstertouw richting zijn achterhand te werpen ging hij weer terug naar de hoefslag van de roundpen. Het op de andere hand zetten daarna leverde wat problemen op. Tijdens het longeren had hij steeds netjes zijn binnenste oor op mij gericht en hij maakte zelfs likkende en kauwende bewegingen. Maar toen ik dus weer op de andere hand wilde overgaan, wilde hij niet meer bij me vandaan. Door rondjes te stappen en mijn buitenarm naar achteren uit te strekken heb ik het toch netjes voor elkaar gekregen. Maar na een paar rondjes begon hij met zijn kont naar binnen te draaien en te hupsen! Het was geen echt trappen, maar het ging wel die kant op. Dat pikte ik natuurlijk niet en heb hem direct voorwaarts weggestuurt. Hij begon weer een beetje te dreigen toen heb ik de longe er af gehaald en heb hem flink laten galopperen door hem weg te sturen. Toen ik aan zijn houding zag dat hij het "grote" (ik weet neit goed hoe ik het uit moet leggen) kwijt was en mijns inziens weer netjes reageerde heb ik me van hem afgedraaid en ben met mijn rug naar hem toe gaan staan. Hij stopte direct met rennen en... Ging gras eten!! Hij kwam niet naar me toe. Ik heb hem daarna nog een keer weggestuurd en drie rondjes laten lopen, waarna ik weer me van hem weggedraaid heb. Toen ging hij vlak bij staan eten. Ik liep naar hem toe en hij keek echt zo van: Ah, je bent niet meer boos? Ik mocht hem overal aaien en nadat ik "kom" gezegd had, liep hij zonder halstertouw als een mak lammetje achter me aan. We zijn dus erg goed geeindigd en ik heb daarna het halve terrein afgelopen langs allerlei andere paarden wat hij erg gezellig vond. Het paard tegenover hem in zijn stal vind hij erg leuk en die hinnikt dan ook al als hij terug in de stal komt.
Maar het punt is, ik snap zijn gehups/kontendraaierij wat gebeurde met longeren niet helemaal. Het is het liefste paard van stal, ook daar waar hij in Nederland werd ingereden (die mensen vonden het heel erg jammer dat hij weg ging eigenlijk, die pony had makkelijk mogen blijven want die merk je nauwelijks) en ik heb nergens "vervelend" gedrag gezien toen ik bij hem ging kijken. De verkoopster is zeker iemad die te vertrouwen is en zij handeld een beetje voor de hobby. Zelf had ze geen plek om hem te stallen en heeft hem dus bij de meneer op de foto's geplaatst om te beginnen met inrijden, waarvan ik eigenlijk ook zeker weet dat ze op een nette en eerlijke manier met paarden omgaan. Ik heb ondertussen twintig jaar ervaring in de omgang met paarden, van de meest makke tot de afschuwelijkste krengen en denk dus echt wel dat ik enigszins weet waar ik aan begin. Zijn signalen zijn in mijn ogen ook een beetje tegenstrijdig. Natuurlijk, ik weet dat een paard als spiegel functioneert en dat ik ergens de oorzaak bij mezelf kan vinden. Dat wil ik dus ook hoor, vandaar dat ik toch maar ff een postje plaats, wie weet brengt iemand mij op een idee in welke hoek ik het kan zoeken. Twee weten meer dan één en hier zijn heel veel mensen...
Hetgeen ik me afvraag is eigenlijk gewoon of ik te vroeg ben begonnen met iets van hem te vragen en of ik hem niet beter iets meer gelegenheid zou hebben moeten geven om te wennen. Het is natuurlijk niet niks wat hij heeft afgereisd en nu weer nieuw moeten wennen met nieuwe mensen en nieuwe paarden. Natuurlijk zal hij ook even willen weten wat hij aan me heeft en of ik wel een leider kan zijn, of dat hij dat kan proberen. Wel lijkt het er op dat het een echte allemansvriend is en hij het hier erg naar zijn zin heeft. Als hij op de wei gezet wordt dan gaat hij eerst een kwartier gras eten en daarna krijgt hij de gekke vijf minuten en rent en bokt en hupst de hele wei door. Het is nog een heel jong paard en mijn eerste eigen paard (sinds ik het woord kon schrijven wil ik er al een en ik ben nu dus ook supergelukkig...) en ik wil natuurlijk het beste voor hem.
Groetjes Sandra en Owen
