Mijn New Forest pony wil niet alleen van het erf als ik erop zit.. In de bak kan ik prima rijden en is het echt een plaatje. Laatst wilde ik een rondje lopen door de polder. Aan beide kanten sloten dus.
Als ik van het erf afwil gaat ze in haar achteruit. Ik kan sturen en been geven wat ik wil maar als ik doorga stijgerd ze alleen maar. Een meisje heeft er een stuk naast gelopen en me opweg geholpen. Helaas. Ze keerde zich al snel om en dreigt met haar kont naar het water. Zelf ben ik doodsbang in het water te vallen met mijn pony. Het stukje waar de sloot ophield en alleen een greppel was ben ik door blijven proberen haar de andere kant op te sturen. Ze liep zo achteruit de greppel in.
Ik ben afgestapt heb nog een stuk van stal verder gelopen en ben en daarna op gaan zitten en terug gegaan.
Het rare vind ik dat als ik ernaast loop of als er andere paarden bij zijn ze niet zo is. En als ik terug naar stal loop ook niet.
Zoveel doe je niet fout hoor, waarschijnlijk is het zo'n lekkere pubermerrie? Klinkt namelijk precies als de mijne op 5/6-jarige leeftijd!
Het verschil tussen dat jij er op zit of dat jij er naast loopt, is dat er iemand voor haar is die alle enge dingen als eerste trotseerd.
Het is érg vermoeiend en kost heel heel veel geduld. Ik ben het destijds toch blijven proberen, niet boos worden, heeft geen zin. Als ze om wil draaien, maak het rondje dan maar af. Eigenlijk moet je van alles wat ze probeert om er onder uit te komen zorgen dat ze er niks mee bereikt. Het is een kwestie van wie de langste adem heeft. Als je dus nog zo'n rondje van plan bent te maken, zorg dan ook dat je uren de tijd hebt zodat je iig niet om hoeft te draaien of geïrriteerd raakt omdat je zo weer weg moet.
Ik kan natuurlijk niet zien wat jij met je handen en benen doet, het kan namelijk ook goed zijn dat je van de spanning je paard zowel van links, rechts en voren opsluit. Dus proberen ontspannen te blijven zitten en bijv. alleen de rechterkant opsluiten als ze naar rechts wilt omdraaien.
Ze is al wat ouder jaartje of 10 .. Maar ze heeft nog wel haar buien!
Bedankt voor de tip ik ga het proberen!:D Maar als ik eenmaal bij de weg ben en ik blijf haar door om sturen Loopt ze dus de sloot in..
Blacky86
Berichten: 26
Geregistreerd: 20-09-08
Geplaatst: 10-06-09 18:24
Klinkt misschien heel gek, maar gewoon blijven zitten als ze dat doet. Mijn pony deed dit vroeger exact hetzelfde. Ik heb wel eens een uur op dezelfde plek gestaan (hij wilde de ene kant niet op en hij mocht van mij de andere kant niet op). Uiteindelijk ging hij toch de kant op die ik wilde. Ook hij liep (alleen met z'n achterbenen) de sloot in. Maar ik ken je gevoel, heb het ook gehad. Het moeilijkste is vaak je geduld bewaren.... In ieder geval veel succes!
Er is een gebrek aan vertrouwen en daardoor volgt jouw pony jouw bevelen/wensen niet op. Aangezien de sloot-situatie en het buiten rijden allebei gevaarlijke situaties zijn waarin je een gevaar voor jezelf maar ook voor een ander kan zijn, zou ik het als ik jou was maar eens snel gaan afstraffen met een ervaren iemand desnoods erbij. Blijven zitten en je geduld bewaren is alleen maar toegeven en dan zit je na 3 uur nog op het erf. Dat is gewoon niet de bedoeling. Kijk goed naar je paard, is het een spel of vind het echt wat eng? Vraag iemand (is sowieso wel erg handig en veilig) mee te fietsen of te rijden op je buitenrit om het leiderschap aan te geven. Als jullie band echt helemaal in orde is, zal ze jou ook gaan vertrouwen en ten aller tijde doen wat jij van haar wilt. Nogmaals, dit soort situaties meteen goed aanpakken en kijken naar je paard. Om het streken of pubergedrag te noemen is alleen een argument dat het paard het zo doet maar is te simpel want het mag gewoon niet gebeuren. Vooral als hij zo richting de sloot gaat mag je best een flinke tik geven want dit heeft niets meer te maken met niet van het erf af willen. Op het moment dat het paard begint om te draaien is het al op eigen houtje bezig, het lijkt me handig om pas de weg op te gaan als de band herstelt is. Steigeren is een vorm die (hoe bang mijn merrie ook is) niet voorkomt in onze omgang, enkel verstarring/stilstaan als ze iets eng vind maar daarna leer ik haar wat eng is of niet. Ga ook veel naast het paard lopen buiten, goed belonen maar ook het slechte afstraffen. Maak het leuk en interessant maar het allerbelangrijkst; blijf de baas, de leider!
Wat ik zou aanraden, ik ben nu een boek aan het lezen vooral grondwerk met paarden. Om misschien ook is met haar heel veel het erf af te gaan naast haar aan het halster enzo, en met haar die punten te wandelen waar ze moeilijk op reageerd. Als dat beter gaat, kan je met haar proberen om het zelf te doen met iemand bij jou, die nog naast haar wandeld dat ze het gevoel nog heeft, tot dat ook weer beter gaat.. en zo over schakelen tot je het alleen kan doen.. Wat misschien makkelijker gezegd is dan gedaan maar uiteindelijk veel geduld en als ze het geod doet, elke goede stap in de richting betekend dan ook belonen.
ik had ook een merrie die niet alleen het erf af te krijgen was. Toen der tijd werkte ik voor een africhtingsstal die veel bezig was met NH en alternative manieren van africhten. Daar heb ik veel geleerd. O.a ook het gebruik maken van de dubbele lijnen. Na dat ik mijn merrie dit geleerd had ben ik achter haar gaan lopen aan de dubbele lijnen. Ze had dus niks voor zich en moest alleen het gevaar trotseren In het beginnen kwam ze steeds om hoog of probeerde om te draaien. Maar met de dubbele lijnen kon ik haar goed tegenhouden. Uit eindelijk kreeg ik haar van het erf af, en over langs onderweg.
Na dit een paar keer zo gedaan te hebben kon ik onder de man ook alleen het erf af.
Als je dit zo zou willen proberen zorg dan wel dat je zelf het longeren aan de dubbele lijnen goed kan, en dat je voor de zekerheid een tweede persoon mee neemt (voor het geval ze zich los trekt ofzo)
sjanghai
Berichten: 3
Geregistreerd: 14-06-09
Geplaatst: 14-06-09 22:05
Heeft ie bij de vorige eigenaar niet op zo,n schrikdraadje gestaan welke wel eens voor de hond gebruikt worden om op het erf te houden !