Ja vermenselijken moeten we mee oppassen. Maar ik vind het dus leuk om dit alles te observeren.
Nu staat Jippe aanstaande zaterdag pas 4 weken op deze stal. Zijn introductie ging gelijkmatig. Eerst op de paddock met zijn buurman, een heel relaxte ruin. De dag erna met diezelfde ruin op het voorstuk van de ruinengroep. Konden ze over het draad elkaar besnuffelen. De dag erna de groep in. 1 paard, een wat kleinere ruin, kwam meteen inspecteren, wilde een trap geven. Jippe trapte 1 keer van zich af en het was goed. Sindsdien staat hij in de kudde alsof hij er altijd al was.
Nu is de originele groep dus net opgesplitst in buitenblijvers en stalgangers. Er staat als het goed is nu 1 merrie bij de buitenblijvers en die wordt door alle buitenblijfruinen geaccepteerd. Zal zij dan automatisch de leidster zijn? Als enige merrie?
En wie weet dit: Als je als mens dus de kudde inkomt: Wordt je dan als eerste altijd door de leider begroet of is dit per kudde anders?
Ik merk dus wel elke keer dat andere paarden weggehouden worden. Jaloezie zal het niet zijn idd (vermenselijking). Maar wat het ook is (dominantie over de andere paarden, een bescherm-idee naar zijn mensenkudde/mensenleider), het geeft mij op zich een goed gevoel dat na de krappe 4 weken dat hij van mij is, de andere paarden al bij mij (en kinds) weg houdt terwijl hij mij in de wei/paddock dus keurig volgt, mijn persoonlijke ruimte niet inkomt en ik het idee heb dat hij mij momenteel leiderwaardig vindt voor zichzelf. Moet er nog even bij vermelden dat Jippe van geboorte af aan in een kudde opgegroeid is en ook altijd in een kudde/groep gestaan heeft.