Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-05-09 11:58

Hoe overleef ik..... de verkoop?

Geplaatst door de TopicStarter : 29-05-09 11:58

Tja, de titel zegt het al.
Zondag is het zo ver, dan gaat mijn kleine vent, mijn maatje, mijn beste vriendje, mijn eerste eigen pony; naar zijn nieuwe eigenaren.
Het komt steeds dichterbij en ik knijp hem nu al.
Twee keer eerder heb ik afscheid van hem genomen en beide keren heb ik hem weer teruggenomen; 1x omdat daar bleek dat hij eczeem had en 1x omdat er geen klik was met de nieuwe eigenaar. Daarna heb ik hem 4 jaar gehouden en gezegd ik doe hem niet meer weg. Maar ja, met de keuzes die ik heb gemaakt en de keuzes die ik nog wil maken zit er gewoon niets anders op.
De nieuwe eigenaren zijn hele leuke mensen en hij zal het daar heel erg goed krijgen; met een leuk brutaal-rijdend jong meisje lekker door de duinen, ook nogeens goed voor zijn eczeem.
Mochten zij hem ooit weg doen hebben we afgesproken dat ik hem weer terug zal kopen, en ze zullen me op de hoogte houden hoe het met hem gaat. Hij gaat wel helemaal naar de andere kant van het land, dus even bezoeken zit er hoogstwaarschijnlijk niet in.

Zondag is het dus zo ver, dan komen ze hem halen.
Ik probeer me een beetje voor te bereiden op wat er zal komen en zit nu dus alweer met een brok in mijn keel nu ik er over nadenk.
Hoe kun je je op zoiets voorbereiden? Wat doe je op het moment dat je een laatste keer zwaait naar je mannetje en de trailer uit het zicht verdwijnt? Ik heb me voorgenomen om met mijn andere pony even lekker uit te waaien in het natuurgebied, in mijn eentje.
De wei heb ik voor zondag even voor niet-toegankelijk verklaard voor bijrijdsters enz, zodat ik op mijn eigen manier afscheid kan nemen, me niet groot hoef te houden voor anderen en niet zit met andere mensen en hun emoties want ja, zij hebben hem ook lange tijd verzorgd en bereden dus voor hen is het ook niet leuk. Zondagochtend wil ik zelf nog even een laatste buitenritje met hem maken.
Ik rijd er al jaren niet meer op, maar deze gelegenheid zal ik niet laten lopen en uiteraard ga ik hem nog even lekker poetsen en verwennen.
Als de mensen er zijn laat ik nog even kort zien hoe ik hem longeer, dat doet hij perfect maar wel op mijn eigen manier en die wil ik ze dan ook graag even laten zien.

Tja en dan, dan is de wei ineens een stuk leger.
Hoor ik hem niet meer gillen (want dat doet ie - hinniken heeft ie nooit normaal gedaan

) als ik sochtends kom voeren, komt hij er niet meer aanrennen en zie ik hem niet meer spelen met zijn beste maatje...

Hoe zijn jullie omgegaan met het afscheid van je pony?
Wat heb je gedaan op het moment dat de mensen hem kwamen ophalen?
Wat deed je toen hij uit het zicht was?
Hoe kwam jij de volgende dag weer op de plek, waar hij/zij toen ineens niet meer stond?

Hhhmmzzz, zie de bui nu al hangen voor zondag. Iemand tips?

Vragen over waarom ik hem verkoop en of ik hem niet gewoon kan houden zijn ongetwijfeld goed bedoeld, maar daar heb ik niets aan en daar heb ik dit topic niet voor geopend. Ik sta (bijna helemaal

)zeker achter mijn besluit en weet dat hij het naar zijn zin zal krijgen. Voel me aan de ene kant ook wel erg penny met dit topic maar ach dat blijft toch altijd een beetje in je zitten denk ik altijd maar

Een paar mooie momenten van ons samen:

Afbeelding

http://www.mijnalbum.nl/Foto-P4EXVMUM.jpg

Met zijn beste maatje:

http://www.mijnalbum.nl/Foto-HNXG86MM.jpg

http://www.mijnalbum.nl/Foto-IOZ7AM36.jpg

http://www.mijnalbum.nl/Foto-YSIKS3QC.jpg

En zijn prachtige eigenwijze koppie:

http://www.mijnalbum.nl/Foto-RB6WPFGQ.jpg

Ik heb een heel groot schilderij van hem in de woonkamer hangen dus zal hem op die manier nog wel dagelijks zien

Laatst bijgewerkt door Tanja op 29-05-09 13:09, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: Te veel aan foto's omgezet in link, max. 2 foto's ter illustratie toegestaan.

**Geplaatst**: 29-05-09 12:03

Re: Hoe overleef ik..... de verkoop?

Geplaatst: 29-05-09 12:03

Het lijkt me enorm moeilijk.. maar zoals je zelf al aangeeft krijgt hij het echt heerlijk! Dat kleine meisje zal waarschijnlijk helemaal verliefd op hem worden en samen met hem geweldige dingen beleven, het is naar dat jij dat niet meer met hem kan doen maar ik denk dat je tegen jezelf gewoon moet herhalen dat hij het echt geweldig krijgt en dolgelukkig wordt! Dat is toch alles wat je wilt als je een paard verkoopt?

echt voorbereiden weet ik niet, geniet nog van de laatste dagen en doe nog een paar dingen met hem waar jullie echt van genieten samen, de eerste dagen zal het slikken zijn mar ik zal als ik jou was hem volgende week gewoon een keer gaan bezoeken om het afscheid niet te plots te laten zijn

**Geplaatst**: 29-05-09 12:04

Geplaatst: 29-05-09 12:04

Tsja ik heb er ook 2 te koop wegens tijdgebrek. Elke keer als iemand belt of lang komt voel ik de tranen al achter m'n ogen zitten, maar ik zeg net zo vaak tegen mezelf dat het beter is voor ze, totdat ik weer ergens anders over na ga denken.

Ik zal ook heel veel moeite hebben als van de week de Fjord weg gaat, maar zal d'r absoluut even de eerste weken in de gaten houden of ze het echt zo leuk vind als dat ik hoop.
Ook als de Haflinger weg gaat zal ik zeker gaan kijken. En sowieso wil ik graag weten wanneer ze weer verkocht worden, of er dan een mogelijkheid is om ze toch weer terug te kopen.

Sterkte! Meer advies kan ik je niet geven dan gewoon tegen jezelf zeggen dat het beter is.

**Geplaatst**: 29-05-09 12:25

Geplaatst: 29-05-09 12:25

Ik heb drie maanden geleden ongeveer hetzelfde meegemaakt: mijn allereerste eigen pony die ik van mijn zelfgespaarde centjes had gekocht, heb ik toen voor het laatst zelf in de trailer gezet. Wat heb ik gejankt....Ik kon bijna niet meer zien waar ik liep en hoe ik in die die trailer ben beland...? Ik zag alleen maar een natte waas voor m'n ogen. Maar ik had m'n besluit genomen: ik wilde verder, maar pony deelde die ambities niet en daarom was het voor ons beide beter om uit elkaar te gaan, klinkt stom als ik het zo typ, maar zij vond mijn dressuurdingetjes niet leuk, en ik wilde meer dan alleen maar buiten rijden...

Dus gezocht naar mensen die geen torenhoge ambities hadden, maar wel gewoon lekker van alles en nog wat wilde doen, lekker naar buiten, bakritjes, sprongetje etc....Die mensen vond ik, net als jij, maar ook ik had het er behoorlijk moeilijk mee.

Ik ben zelf achter de trailer aan meegereden omdat ik haar nieuwe huis graag wilde zien. Daar aangekomen voelde Fleur zich meteen thuis, ze was lekker rustig en het deed haar niet zo veel leek het. Bovendien hadden die mensen alles tot in de puntjes geregeld en keerde ik met een verdrietig, maar toch voldaan gevoel huiswaarts.

Ik ben vorige week gaan kijken en zowel pony als nieuwe baasjes hebben het goed naar hun zin, en dat gaf wel enige troost, hoewel ik m'n tranen toch niet in kon houden toen ik "mijn" pony opeens weer zag. Maar ze heeft het daar goed en baasjes zijn helemaal gek met haar, dus het is goed zo

Als je écht zeker bent van je besluit en je zal er ongetwijfels goede redenen voor hebben, dan zal het verdriet wel afnemen en plaats maken voor rust en de overtuiging dat het zo goed is. En tuurlijk mag je dan janken, logisch ook, doe dat ook maar. Veel sterkte.

**Geplaatst**: 29-05-09 12:32

Re: Hoe overleef ik..... de verkoop?

Geplaatst: 29-05-09 12:32

Toen bij ons onze paarden weggingen. Heb k ook gejankt als ene klein kind. Ik denk dat je zelf al goed aangeeft dat je de laatste dagen nog even lekker samen wilt genieten.

Toen de paardjes bij ons weg waren heb ik heel lang met veel verdriet om hun rond gelopen. Toen ben ik eens in mijn auto gesprongen, naar de andere kant van het land gereden en ze gaan opzoeken. Sindsdien heb ik het kunnen los laten. Nu krijg ik eens per jaar nog eens een mailtje en enkele foto's. ik heb nog steeds verdriet om ze, maar niet meer zo erg als vroeger. Het bezoekje heeft me echt geholpen om ze los te laten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 29-05-09 12:34

Geplaatst door de TopicStarter : 29-05-09 12:34

Bedankt voor de reacties

Genieten ga ik zeker doen, van onze gekke hummel.
Misschien valt het me ook enorm mee hoor, ik weet gewoon niet wat me te wachten staat en hoe ik het oppak.

**Geplaatst**: 29-05-09 12:40

Geplaatst: 29-05-09 12:40

o ik herken het als geen ander. Ik kan zo slecht afscheid nemen. de dagen ervoor zijn een hel. Momenteel heb ook weer teveel paarden. Eigenlijk zou ik er een paar moeten verkopen, alleen het idee al breekt het zweet mij uit.
Echter als ik de knoop doorgehakt heb en ze gaan weg, ben ik meestal wel rustig en de dagen ernaar voelt het wel weer goed.
Denk maar zo, hij is niet bij je weg. Hij is en zal altijd een beetje van jou blijven. Wat in je hart zit, verdwijnt nooit.
Ik denk dan er zijn mensen die net zoveel van hem houden als ik en jij doen en nu is hij een tijdje bij hun.

**Geplaatst**: 29-05-09 12:54

Re: Hoe overleef ik..... de verkoop?

Geplaatst: 29-05-09 12:54

Nu ga ik me schuldig voelen!!

Ik haal hem bij je weg.

Anika je weet je mag altijd langs komen de deur staat open voor je.
We houden contact..Jaimee zal haar hyves wel vol zetten met foto's en we zullen regelmatig foto's naar je sturen.

Ik heb 2 jaar geleden ook afscheid genomen van beste vriendin mijn eerste paardje en haar zie ik nooit meer. Ze is naar Engeland door verkocht ( waar ik zo boos om ben geweest)

Voor jaimee haar vorige pony heb ik een heel goed huisje kunnen vinden waar ik heel blij mee ben (anders was hij ook nooit weg gegaan, maar dan hadden we nooit Darren gevonden)

Het komt allemaal goed en waarschijnlijk sta ik zondag met je mee te huilen om dat ik weet hoe jij je moet voelen.
Zondag als we zijn aangekomen dan bel ik je en dan laat ik weten hoe het is gegaan.

Groetjes Melissa

( 1 ding is wel zeker ik heb dan geen hieper de pieper kind meer thuis want ohhh wat is ze zenuwachtig)

**Geplaatst**: 29-05-09 16:01

Re: Hoe overleef ik..... de verkoop?

Geplaatst: 29-05-09 16:01

Toen ik mijn eerste pony heb verkocht dacht ik ook dat ik t er echt moeilijk mee zou krijgen (Eldina is nu alweer iets van 5 jaar van Inge, zit ook op bokt) maar toen ze haar ophaalden en weg reden met de trailer had ik echt zo'n "dit is goed zo!" gevoel. Het klopte gewoon en ook daarna heb ik er geen moment spijt van gehad. Pony heeft het daar geweldig naar haar zin,en pastte beter bij hen dan bij mij

**Geplaatst**: 30-05-09 08:21

Geplaatst: 30-05-09 08:21

Hey
snap heel goed dat je het zondag heel moeilijk zal krijgen!!
het is altyd moeilijk als er een paardje weggaat!!
ik ben de zus van melissa en was mee bij darren kijken!!
en zoals ze al zegt in d`r berichtje de deur staat altyd open voor je en je kan altyd komen kijken!!
ik zou dat ook gewoon lekker een keertje komen doen ook al is het niet om de hoek!!
zoals iemand anders hierboven ook zegt hielp het haar om het los te laten!!
en zowiezo kun je dan zijn nieuwe plekje zien!!!
hij zal het absoluut naar zijn zin krijgen hier in dh denk, lekker bij duinen en de zee en strand!!
en een lief meisje wat al helemaal verliefd op hem is!!
leuke speelkameraadjes en een leuk plekje!!!
gaat helemaal goedkomen!!
ik wens je veel sterkte zondag!!!

**Geplaatst**: 30-05-09 08:23

Re: Hoe overleef ik..... de verkoop?

Geplaatst: 30-05-09 08:23

p.s. wat een leuke fotoos trouwens van jou en darren hierboven!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-05-09 08:41

Geplaatst door de TopicStarter : 30-05-09 08:41

Hij gaat het zeker goed krijgen bij jullie, daar twijfel ik niet over

Maar ja, het afscheid is gewoon moeilijk, helemaal omdat je er dan een maand lang tegenaan loopt te hikken.
Merkte ook wel aan de bijrijders dat die ook de hele maand al minder enthousiast waren, ook aan het afstand nemen al denk ik dan.
Voelde me gisteren toen ik het topic opende gewoon even errug zielig

maar toen ik het even van me af had geschreven ging het al beter gelukkig!
Heb gisteren nog wat leuke foto's gemaakt van ons samen.

Kusjes geven doet ie nog steeds graag:
Afbeelding

En lekker luieren leent hij zich prima voor:
Afbeelding

Maar... Darren vindt het wel leuk om naar Den Helder te gaan, hij verveelt zich hier een beetje

En stak zelfs zijn tong naar me uit

We zullen wel zien hoe het morgen gaat, ik heb veel leuke dingen gepland staan voor morgen dus het zal vast allemaal wel een beetje meevallen...

**Geplaatst**: 30-05-09 17:50

Geplaatst: 30-05-09 17:50

Hey! Echte tips heb ik niet voor je, maar ik was wel een beetje geraakt door je tekst, dus ik wil je nog even alle succes en sterkte van de wereld toewensen voor morgen. Geniet nog even van hem en geef hem dan mee aan z'n nieuwe (liefdevolle) baasjes. De (mooie) herinneringen blijven en je kunt hem altijd een keertje opzoeken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 30-05-09 18:03

Geplaatst door de TopicStarter : 30-05-09 18:03

Bedankt voor je lieve woorden Keek

We hebben er vandaag nog een prachtige dag van gemaakt met zn allen. Lekker naar buiten, even (regelmatig

) een sprintje getrokken en daarna bij de wei nog even lekker gek gedaan met zn allen met Darren; iedereen er voor de foto's nog ff gek opzitten/liggen/staan, veel knuffelfoto's en pennyfoto's gemaakt en de grootste lol gehad samen!
Eigenlijk best zonde dat je dat niet vaker doet; gewoon een dag als een penny door het leven gaan en melige dingen doen met je paard. We zouden ons er veel meer bewust van moeten zijn dat ze om welke reden dan ook weg kunnen zijn. Ook al zie ik Darren 2x per dag en doen we er veel mee, toch neem je dingen al gauw 'for granted' en ga je er niet heel bewust mee om, heb ik met zo'n dag als vandaag gemerkt. Heb me dan ook voorgenomen om dit wat vaker te gaan doen met de andere paarden!

Heb de foto's nog niet binnen maar er volgt ongetwijfeld een leuk topic over

**Geplaatst**: 31-05-09 15:03

Re: Hoe overleef ik..... de verkoop?

Geplaatst: 31-05-09 15:03

hey anika
leuke fotoos weer!!
succes vandaag!!!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 31-05-09 22:37

Geplaatst door de TopicStarter : 31-05-09 22:37

Zo...de dag zit er weer op en Darren staat al een flink aanal uren bij de nieuwe eigenaren (Stanzie op bokt dus).
We hebben gisteren echt ontzettend veel lol gemaakt met zn allen en vanmorgen heb ik nog als vanouds een leuk ritje met hem gemaakt. Toen uiteraard wel een traantje weggepinkt, zo lekker samen in de zon met de wind door ons haar... (en nu ik dit schrijf komen ze weer opzetten

)
Voor mezelf had ik het daarmee heel positief en leuk afgesloten en kon ik er "vrede mee hebben".
We hebben het afscheid daarom maar mooi kort gehouden; het echte afscheid had ik dit weekend voor mezelf al genomen.
Snel de spulletjes in de auto gedaan, Darren op de trailer gedaan en na een laatste kus weggelopen naar de wei, met een dikke brok in mijn keel. Vriendlief kon het ook niet drooghouden, die vond het ook erg moeilijk, wat ik echt ontzettend lief vond aangezien hij verder niets met paarden heeft maar me wel dagelijks helpt en Darren dus ook iedere dag ziet en een aai geeft.

We hebben nog een aantal leuke foto's gemaakt vandaag;

Afbeelding

Mijn vriend er ook nog even op, zo ontzettend leuk! (hij kan dus helemaal niet rijden he

)

nog een laatste keer kriebelen met zijn beste maatje Storm:
Afbeelding

zo trof ik hem vanmorgen aan in de wei (masker scheef, whaha), heerlijk dutten in de zon:
Afbeelding

om daarna lekker plat te gaan liggen kreunen:
Afbeelding

Ik heb toen heel lang bij hem gelegen, zalig

Uitzicht onderweg:
Afbeelding

en nog een leuke afsluiter:
Afbeelding

Ik weet zeker dat Darren het erg leuk gaat krijgen met zijn nieuwe vriendinnetje en dat ze samen nog jarenlang veel lol zullen maken *ergens hoop ik uiteraard dat hij morgen toch weer in de wei staat of dat ze hem terugbrengen

*
Darren, mijn liefste maatje, mijn kanjer, mijn alles; het ga je goed vent! :(:)

**Geplaatst**: 01-06-09 09:27

Geplaatst: 01-06-09 09:27

Leuke foto's van jullie! Sterkte verder. Ik hoop dat hij een fijne tijd bij zijn nieuwe baasje krijgt.

**Geplaatst**: 01-06-09 10:45

Geplaatst: 01-06-09 10:45

wat een geweldige foto,s van jullie saampies.ik kan me heel goed voorstellen dat je het er moeilijk mee hebt.een erg lief paardje.ik hoop dat hij het bij zijn nieuwe baasje het ook goed krijgt.en ik wens jullie beiden hier heel veel sterkte mee.groetjes heidi

**Geplaatst**: 02-06-09 17:03

Re: Hoe overleef ik..... de verkoop?

Geplaatst: 02-06-09 17:03

wat een leuke pony zeg..
gaat het vast geweldig krijgen bij zijn nieuwe baasje

**Geplaatst**: 04-06-09 19:22

Geplaatst: 04-06-09 19:22

Het afscheid nemen van je dierbare is niet voor te bereiden, je zal je op dat moment gewoon even sterk moeten zijn, omwille van je paardje(dit kan nl invloed hebben op het paard, heb dit zelf met mijn destijds oogappeltje, Sherif, meegemaakt(duurde 3 uur voordat hij geladen was). En geloof me dan heb je het nog moeilijker!
Het belangrijkste in mijn ogen is wanneer je afscheid neemt van je paardje, dat je een goed gevoel hebt bij de nieuwe toekomstige eigenaar, en dat je ten alle tijden het recht hebt om hem of haar op te mogen zoeken. Uiteraad kan je afspreken (wel op papier zetten), dat jij altijd het eerste recht behoud mochten ze overwegen om hem of haar te verkopen.
Soms bestaat het leven nu uit het maken van moeilijke keuzes,maar zolang jij maar ervoor zorgt dat je hem of haar in handen geeft van liefdevolle mensen kan dat al een hele geruststelling zijn.

Wij zullen dit weekend afscheid gaan nemen van onze 4 jarige paardenkindje, Gippa, ze zal een lange reis gaan maken naar de UK toe, en denk dat ik ook mijn tranen in bedwang moet gaan houden, en ga mijn best ervoor doen, want ik wil niet dat zij dat merkt.
Ik vind zodadelijk meer zielenrust als ik een mail of tel ontvange dat ze de reis goed doorstaan heeft. Ik weet dat ze nl in goede handen verkeerd, en dat is voor mij het belangrijkste.

Wens je heel veel sterkte in deze best emotionele tijd voor je.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-06-09 19:25

Re: Hoe overleef ik..... de verkoop?

Geplaatst door de TopicStarter : 04-06-09 19:25

Bedankt Sherif, ik wens jou ook sterkte!

Darren staat inmiddels al een paar dagen op zijn nieuwe plekje en volgens de laatste berichten had hij het daar prima naar zijn zin

Heb mezelf sterk gehouden, de tranen kwamen savonds.

Kwam vandaag aanfietsen en dan tel ik van een afstand altijd even de paarden. Zat echt even te zoeken omdat ik er maar 4 telde ipv 5 en toen raakte het me wel weer even toen ik ineens weer wist " oh ja het zijn er nu nog maar 4 die er lopen..." .

Nomineer dit bericht ×