. Hier in Twente hebben we een coulissenlandschap (weilanden tussen de bossen en houtwallen). Het komt dus vaak voor dat we langs bosranden of houtwallen rijden. Geen probleem, maar mijn paard houd meer van de weidse horizon dan het bos, want iedere keer als we langs een inrit van een weiland rijden, en je dus een weids uitzicht hebt, moet ze altijd kijken.
Als ik haar aan een lang teugeltje stap en we komen zo'n inrit voorbij dan loopt ze zo het inrit in blijft van het uitzicht genieten
of ze is zo druk met kijken dat (als ik niet bijstuur) ze de bosjes inloopt of tegen een boom knalt
Raar paard heb ik toch. Nog meer mensen last van? 

. Vaak zijn we ook erg goed voor het vermaak van de andere ruiters die mee zijn als ze zien hoe wij al slingerend onze weg vervolgen zodra Whis weer eens wat ziet