Geplaatst Ze staat nu in een rustige groep met in totaal 6 zachtaardige merries en Bridie voelt zich er steeds meer thuis. Ik heb Bridie nu ruim een jaar en ik ken haar als een lief en rustig paard (behalve dan bij de veearts
).Omdat Bridie wat schraal is, ben ik meteen begonnen met bijvoeren zodra ze is verhuisd (1 mei).
De eerste paar dagen heb ik haar bijgevoerd bij het stuk land waar ze staat. Even uit de groep gehaald en achter het hek gezet en teruggezet. Sinds afgelopen donderdag haal ik haar nu steeds naar het erf en moet daarvoor met haar een behoorlijk eind afleggen.
Het eerste stuk blijft ze af en toe wat staan, maar uiteindelijk loopt ze toch helemaal mee tot op het erf.
Daar zet ik haar vast om te poetsen en daarna krijgt ze haar eten. Ik kan haar het eten niet meteen geven omdat het touwtje waar ze aan vast staat vrij kort is en speciaal voor paarden die moeten leren vast te staan. Bridie heeft daar ook problemen mee en sinds ze aan dat touwtje vaststaat probeert ze een stuk minder te hangen.
Wat me inmiddels nu begint op te vallen is dat ze zodra ik haar ga poetsen of zodra ik haar haar voer geef na het poetsen (dan heb ik haar aan de leadrope vast, dus staat ze niet vast), ze heel erg nerveus wordt, in zichzelf keert en ontzettend veel spanning opbouwt. Alles wat bij de buren of op het erf gebeurd is aanleiding om voortdurend heen en weer te stappen, of ze nu vaststaat of dat ik haar aan de leadrope heb. Ik blijf rustig tegen haar praten, maar op de een of andere manier kom ik niet door. Die spanning vloeit ook niet af.
Vanmiddag was een vriendin van mij ook aanwezig en die raadde me aan om haar in de losgooipaddock te doen om te kijken of ze dan haar overtollige energie kwijt kon raken.
Ik verwachtte dat ze zou ontploffen of zo, maar ze deed eigenlijk vrij weinig. Ze heeft wat heen en weer gedraafd en gestapt en dat was het dan.
Haar voer heb ik binnen in een box aan haar gegeven, maar omdat er mensen over het erf liepen raakte ze toen nog meer in de stress. Zodra het eten op was wilde ik haar aanlijnen en naar het land brengen, maar op dat moment wilde ze het liefst over me heen naar buiten. Ik heb toen het uiteinde van de leadrope gebruikt om haar op afstand te krijgen en dat werkte wel. Op 18 april heb ik met haar bij het opfokbedrijf training gehad van Petra Vlasblom en daar heb ik geleerd hoe ik respect moet afdwingen voor mijn persoonlijke ruimte. Bridie blijft proberen om dicht op me te komen, dus ik blijf hier voortdurend aan werken.
Buiten gekomen was ze eerst nog wel iets overstuur, maar zodra we terug liepen richting weiland was ze ineens een stuk ontspannener en vrolijk.
Ik begrijp dat dit allemaal te maken heeft met het feit dat ze a. nog maar kort in een nieuwe omgeving staat, b. ook sinds kort elke dag van mij 'dingen moet doen' en c. waarschijnlijk ook omdat er ruim 57% Engels Volbloed in zit (warmlopers).
Terug naar het land brengen is uiteraard geen probleem, want dan mag ze terug naar haar veilige groep.
Overigens blijft ze dan echt braaf naast me lopen en kan ik zelfs stukjes aan de hand met loshangend touwtje draven zonder dat ze gaat sleuren. Dat doet ze sowieso niet, dus dat vind ik al een enorm pluspunt.
Vraag aan jullie is of jullie soortgelijks meegemaakt hebben en wat jullie er aan gedaan hebben om die spanning/nervositeit te doorbreken.......
