Ik ben sinds vorig jaar in bezit van een Shetlandpony. Hij kwam bij ons als hengstje van 5 maanden
en was aardig ondervoed enz. Inmiddels is hij een knappe ruin(tje?) van 68cm en 1,5 jaar.
We hebben hem laten ruinen omdat hij echt vervelend werd, ook naar mijn merrie toe.
Inmiddels is zijn gedrag binnen de wei ontzettend verbeterd, hijs echt een schatje geworden.
Maar zodra we uit wandelen gaan slaat hij om. Volges mij krijgt hij opeens een rare ingeving over
zijn grote (al zal die dan wel verkeerd zijn) en kracht?
Aangezien hij over hekken wil springen,hij gaat steigeren en wanneer je maar iets te ver achter hem loopt krijg je een hoefje van links.
We bouwen het op met kleine stukjes en het gaat inmiddels al beter als eerst. Maar lief is hij absoluut niet.
We hebben het al geprobeerd met Mara (mijn merrie) en zonder haar. Als ze erbij is gaat hij
vooral haar vervelen en wanneer zij vervolgens geen aandacht meer heeft voor hem, gaat hij mij
vervelen. Ik snap dat hij nog jong is en dus graag wil spelen, maar ik wil natuurlijk niet dat hij
dit gedrag gaat aanleren. Heeft iemand last van hetzelfde probleem of er last van gehad?
Weet iemand misschien een oplossing? Ik hoop dat iemand ons misschien een stapje (letterlijk
)verder kan helpen met onze wandelingen. Want op deze manier is het niet leuk voor Pepijn, Mara en mij,
ik wil namelijk dat hij vaker mee kan met mij en Mara.
en vééééél geduld hebben