Geplaatst 
Nouja, ik wil toch wel graag even weten of er meer mensen zijn met dit kleine probleempje en of er iets aan te doen valt.
Ik verzorg sinds 3 maanden een pony van 20, heel lief karakter, zal nooit bijten/slaan. Kun je in principe alles mee doen. Probleem is alleen, dat als je met haar aan de hand wandelt, ze heel erg onvoorspelbaar is. Het ene moment loopt ze heerlijk mee, lekker rustig tempo, netjes naast je en kijkt ze gewoon rustig rond. Maar ineens kan ze iets zoeken waardoor ze zich helemaal opfokt. Het is echt niet zo dat ze echt schrikt, want ten eerste is ze echt 99% verkeersmak en daarbij: als ze schrikt maakt ze gewoon een klein sprongetje opzij en is het weer over. Het is dus echt dat ze zichzelf om sommige dingen enorm loopt op te fokken, zoals blaffende stalhonden (die ze dus echt al jaren kent) of paarden in de wei waar je langsloopt (logischer, omdat die ook gingen meerennen en hinniken).
Nu is het een pony van 1.48 en heb ik er op zich niet zo'n probleem mee als ze af en toe eventjes wat dribbelt, maar bij haar is het soms wel heel extreem. Op dat moment ziet ze je niet meer, heeft ze alleen nog oog voor het 'enge/spannende' iets. Staart omhoog, neusgaten wijd. Eerst staat ze stil, helemaal gespannen ernaar te kijken, daarna springt ze ineens weg, meestal in draf. Met moeite heb ik haar, toen we aan het wandelen waren langs de weg (eerste keer, wist niet dat ze dat zou doen, juist omdat ze meestal zo braaf is), bij me kunnen houden. Want ik had een hoofdstelletje ingedaan. Maar omdat ze dan echt geen oog meer voor me heeft, let ze echt niet op waar ik sta. Dus of ze springt bovenop me, of ze probeert gewoon de richting op te draven waar ze heen wil. Soms komt er na het stilstaan zelfs ineens een ongecontroleerde maaiende beweging met een of beide voorhoeven.
In haar karakter is ze eigenlijk helemaal niet zo dominant, maar op dit soort momenten heb ik toch wel het idee dat ze haar plaats helemaal niet wil kennen. Ze negeert je totaal en dramt door. Ze blijft ook opgefokt dribbelen, als je haar dan zover hebt dat ze wel doorloopt. En het is geen opgekropte energie, want als je haar dribbelend naar de paddock brengt en haar loslaat, gaat ze rollen en is ze helemaal rustig. Dan gaat ze echt niet rennen/bokken, komt die opgefoktheid er helemaal niet uit en is ie ook gewoon echt verdwenen.
Nu gebeurde het dus langs de weg voor het eerst, ben sindsdien niet meer buiten het erf gaan wandelen. Meestal is ze op het erf zelf heel braaf, toch minder spannende dingen en bekend terrein. Alleen laatst dus weer die hondjes, waar ze zich helemaal over opfokte. Toen had ik alleen een halster en dan kan ik zeggen dat ook een pony van 1.48 die zich groot en sterk maakt niet meer zo makkelijk bij je te houden is.
Mijn vraag: zit dit in het karakter? Is dit toch echt dominantie of gewoon haar plaats niet weten ten opzichte van mij? Of kan dit altijd wel gebeuren met ieder paard en moet ik gewoon hopen dat het zo min mogelijk gebeurd?
Ik heb zelf het idee dat misschien wat grondwerk en oefeningen wel kunnen helpen, echt de basis. Meelopen, stoppen als ik stop met lopen en achteruit op commando? Misschien leert ze dan dat ze me echt niet mag negeren buiten of bovenop me kan springen.
Nouja, ik hoor heel graag jullie mening hierover, als je nog iets wilt weten, vraag 't gerust. Ik vind heel graag een oplossing, want als ze zo onberekenbaar kan worden ineens, durf ik niet meer lekker van het terrein af te wandelen. Vind ik heel jammer, want met een oude pony en lekker weer kan dat juist zo heerlijk zijn. Zeker omdat ze ook eigenlijk wel verkeersmak is en ze het zelf ook lekker vindt.
Alvast bedankt!
--
Eventjes nog een toevoeging: moet toegeven dat ze met wandelen wel met haar hoofd voor mij loopt, ik loop zegmaar naast haar schouder. Moet ze eigenlijk met haar hoofd ter hoogte van mij blijven, of kan dit ook gewoon?
Staat gewoon op stal en een paar uurtjes per dag buiten. Altijd gereden, gepoetst, gelongeerd etc. Gewoon een beetje alles wat je met een pony doet. 
) Dan loopt ze wel weer gewoon ergens langs. 
Of helpt het toch wel degelijk als je het gewoon heel vaak doet en haar aanleert dat je voor haar loopt? 