persoontje ikzelf heb al ruim wat ervaring met het (beroepsmatig) zadelmakmaken van paarden, ook moeilijkere paarden. Ongeveer 4 maanden geleden heb ik bij een handelaar een paard gekocht.
5 jaar en al een keertje uitgeprobeert met zadelmak maken. Ongeloofelijk BANG, van alles wat menselijk was en dan ook maar bewoog.
na twee maanden grondwerken, longlinen, vertrouwen opbouwen en desensibiliseren vonden wij dat hij klaar was voor het rijden. Mijn vriend en ik vonden beiden dat ik net niet genoeg ervaring had om het bij dit paard helemaal zelf te doen, dus heb een collega met toch nog net wat meer ervaring met moeilijke paarden in het vak gevraagt of hij de eerste paar keer bij het rijden de training wilde leiden. Dit is ook zo gebeurd. Hij heeft mijn paard 3x gereden, hij was heel erg bang maar moest er wel door heen.
Daarna heb ik nog een week of 2 onder begeleiding van deze persoon gereden en het daarna zelf overgenomen.
We werkten met zeer veel rust en eigenlijk ging alles heel erg goed. ook gaan lessen met hem, bij de zelfde collega omdat die hem al kende.
De opbouw van het rijden bij ons is, beginnen aan de longe - aan de hand, langzaam steeds meer ruimte geven tot dat hij normaal aan de longe liep. aantal keer aandraven, terug naar stappen, dit net zolang totdat hij een keertje zuchte en de spanning loslaat en dan de andere hand zelfde verhaal en dan los. Iedere x bij het rijden aan de longe kwam dat moment van spanning loslaten eerder en eerder en kon ik eerder los gaan rijden zonder problemen.
Afgelopen week hadden we na nu bijna 2 maanden onder het zadel een enorme terug val, woensdag titkte hij met zijn achterbeen de bakrand aan wat een hol geluid gaf waardoor hij explodeerde als een idioot. Enorm bokken, echt in totale paniek... wat resulteerde in een vliegles voor mij, al hield ik het wel 2,5 rondje vol
. donderdag had ik geen hulp dus niet gereden,
vrijdag les gehad - ging supér goed, nog nooit zo fijn met hem gereden
zaterdag weer rijden - ging helemaal mis, hij panikeerde, is onderuitgegaan met mij er op (voor het hele verhaal even de blog op mijn site lezen)en ik kon er niet terug op omdat ik niet meer kon rijden, gelijk naar het ziekenhuis afgevoerd door mijn vriend zegmaar.
Zaterdag gelijk mijn collega / instructeur opgebeld en verteld wat er gebeurd is... en samen een soort van plan van aanpak opgesteld, maar voorlopig kan ik nog even niet rijden
ik zal jullie de eerste stap van ons plan van aanpak vertellen: een ostheopaat er bij, om alle medisch uit te sluiten, zeker nu hij zo onderuit is gegaan.
maar ben erg benieuwd hoe jullie zo'n paard verder zouden aanpakken
en succes!
. ik wil voor hem niet dat hij weer de handel indraait.