oke,dit gaat een lange uitleg worden.
Ik zal beginnen met de geschiedenis van dit beestje 
Hij is anderhalf jaar onder het zadel, waarvan een jaar, enkel met mij door de bossen wandelen.
Hij is geopereerd aan OCD, vandaar dat hij nog niet zoveel ervaring had toen hij 5 was.
Ik ben niet de eigenaar, en het paard is ingereden voor ik bij deze mensen kwam.
Dit is gebeurd door een prof laat ons zeggen.
Hij heeft het zadel erop gegooid, is erop gekropen, longe deraan, en de eigenaar moest in het midden met de zweep staan slaan zodat het paard bleef lopen.
Dit is een keer of 3 gebeurd, en daarna heeft er een andere ruiter af en toe op gereden.
Naar wat ik verstond is dat die ook in de piste reed, en het paard liet halthouden en dan wat wriemelde aan zijn teugels, en zo kwam directo dan aan de teugel.
Dit is natuurlijk allemaal van horen zeggen.
Hierna ben ik gekomen en werd hij 'mijn' paard om op te rijden enzo.
De eerste keer dat we naar het bos gingen merkte ik al snel dat hij schrik had om te lopen.
Voorzichtig zijn voeten neerzetten, twijfelen, onzeker zijn, afwachten,...
ik heb hem dan heel de rit lieve en bemoedigende woordjes toegepraat en aan het einde van de rit was er al een enorm verschil voelbaar in zelfvertrouwen.
Nu, ongeveer een jaar verder, heeft hij echt wel genoeg zelfvertrouwen gekregen.
Hij loopt goed door, lekker actief, loopt nog het liefst op de kop en trekt de groep mee.
Het enige puntje waar we mee bleven sukkelen waren raar gevormde stukken hout...
een boom in heel erg rare vorm, afgezaagde bomen aan de kant, stronken, soms zelfs bankjes.
Hij stopte en stond er gefixeerd naar te kijken, dan moest een ander paard eerst, want hij dierf gewoon niet.
Dit probleem is nu zogoed als verholpen en hij kan er gewoon langs, mits af en toe wat kijken.
Heel af en toe echter, heeft hij even gewoon geen zin, en hij is dan niet vooruit te krijgen, evenals zijn vriendje niet, dan staan ze met 2en wat te staan...
Hij speelt dan gewoon met mijn voeten en dan wil ik hem wel een tik kunnen geven, helaas, als het andere paard achter mij staat gaat dat natuurlijk niet, aangezien hij achteruit slaagt.
Over het sacking out (nog nooit van gehoord trouwens), ikzelf mag hem overal aanraken en doen wat ik wil, een deken opleggen is ook geen probleem.
Ook als ik erop zit en we willen op de kaart kijken, dan gaat de kaart open en die leg ik gewoon op zijn nek, geen enkel probleem.
Maar een dekje of een zadel... dan begint hij rondjes te draaien om het toch maar niet op zijn rug te krijgen.
Eens dat erop ligt is er geen enkel probleem.
Ik heb hem al laten snuffelen, maar dat is even snuffelen en dan geen interesse meer.
Paard weet dat ik ten allen tijde de baas ben.
Hij weet het ook wanneer hij iets gedaan heeft wat niet mag.
Ik ben wel in het begin erg voorzichtig met hem geweest, veel tijd geven om te wennen en te kijken...
Maar wanneer we na een pauze willen vertrekken ofzo, dan vertrekt hij meteen bij een hulp.
Nu, hoe werk ik dan best aan het sacking out, concreet dan...
Ik kan wel vanalles op zijn rug gooien, maar ik denk dat dat mss niet gaat werken omdat het geen probleem is om allerhande dingen op zijn rug te leggen...
Misschien moet ik nog duidelijker maken dat ik de baas ben? tijdens het sacking out dan...
Hoe werk ik hier cocreet aan?
[size=9]in elk geval bedankt voor je Pb'tje, jij hebt ook zo'n lange tekst terug in je postvak
[/size]