Als ik op een middag de stal binnen loop, en ik wil dat paardje even gedag zeggen, heeft hij zijn oren naar voren, tot ik 1 meter van hem af sta, dan legt hij ze plat in zijn nek.
Hij gaat niet bijten of me pijn doen, maar alleen oren naar achter.
Als hij vast staat, en hij heeft niks om te eten, dan wordt hij heel vervelend, schraapt met zijn voet op de grond, en ook in de lucht schrapen of klauwen hoe dat ook heet,
Als hij dat zijn hooi heeft gekregen, beschermd hij het heel erg, niemand mag in de buurt van zijn hooi.
Als er ergens eten is, hij hoort het, of hij mag zo zijn net opgestrooide stal met hooi inlopen, dan rent hij er echt heen.
Het is best wel een lui paard. Maar als het om eten gaat, dan draaft hij er naar toe, en legt gelijk zijn oren in zijn nek
Wie weet hoe dit komt, en hoe je dit kunt oplossen?
