Geplaatst Vlakbij mijn oude school waar ik 3 jaar geleden op zat staat een zwarte Shetlander. Ergens achterin een hoekje.
Als grote paardenvriend ging ik elke pauze naar haar toe.
Via via ben ik achter haar naam gekomen, en dat was een enorm lange moeilijke stomme naam. Ik noemde haar Blackie
Elke keer als ik vanaf ver Blackie riep kwam ze eraan gerend.
Maar ik ging van die school af en ben eigenlijk nooit weer geweest...
Tot een paar week terug. Ik riep van ver af Blackie!!! En ze rende naar het hekje in hinnikte en ging met haar hoef over de grond schrapen.
Ik ga er nu vaker heen.
Nu weet ik veel meer van paarden af en ik weet hoe een paard verzorgd moet worden.
Nu viel het me op dat haar leven eigenlijk niet zo super is...
Ze staat op een klein kaal veldje met een kleine schuilstal en vies water. Als haar land erg kaal is word ze aan een ijzeren ketting van 1,5 m ergens anders neer gezet. Zonder schuilstal dus.
Ik heb er nog nooit andere mensen bij gezien.
Haar staart sleept 20 cm over de grond mee en haar manen bijna ook... Ze heeft eczeem en dikke klodders modder in haar vast.
Vliegen zitten vast aan het traanslijm dat over haar hele gezicht loopt en de dikke klodders snot op haar neus...
Ze word verder niet bij gevoerd. Er staat een emmer met geplukt gras uit de omgeving op hara schuilstal dus misschien krijgt ze elke dag daar wat gras van.
Ze ziet er gewoon echt niet gezond uit.
Ik kan ook echt niets positiefs bedenken over de verzorging daar...
Wat zouden jullie doen?
Groetjes!
