Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
mick75 schreef:Ben het eens met Suleilitha, met de aantekening dat als ie in een sloot wil lopen achterwaards ik er wel afspring en hem een schop onder zijn achterste geef. Heb niet zoveel behoefte aan met paardlief in een sloot te liggen. Wel alleen als het om "uitproberen" gaat, en niet door angst veroorzaakt wordt.
Als het echte angst is dan ga ik er ook af en leid het paard er aan de hand langs, en laat zien dat het niet eng is.
Ik ga wel eerst altijd een tijd met paarden wandelen om te zien hoe ze reageren en waarvoor ze bang zijn, dan weet je met het rijden ook meteen of het angst is of uitproberen.
Ik heb nog niet op hem gereden...
*ziet zichzelf al de sloot ingeduwd worden*.
Klijntjuh schreef:Bedankt allemaal..
Het zijn toevallig wel dingen die ik zelf al deed. Juist naast hem staan en rustig aan moedigen weer naar voren te lopen.
Dat ging eerst opzich wel net optijd goed. Maar die laatste keer ben ik gewoon terug gaan trekken omdat hij ook echt bleef lopen en nu was de sloot een stuk dichterbij!!
Hij is gewoon eigenwijs op die momenten, hij denkt dan dat we teruggaan als hij dat doet..
Nou, hij mag dan wel geen conditie hebben, maar van een half uurtje aan de hand wandelen gaat hij echt niet dood, en dan geef ik ook niet op!
Ik moet dan maar achter hem gaan staan volgende keer*ziet zichzelf al de sloot ingeduwd worden*.
Nu bedenk ik me: Kan het liggen aan het nieuwe halster die hij toen voor het eerst aan had?
(ik heb juist een heel fijn halster gekocht met rubber eromheen tegen het schuren tegen zijn zomerexceem..)
Dit is zijn nieuwe halster:
als je snapt wat ik bedoel
ik denk gewoon dat dit meneertje geen zin heeft in die wandelingen
gewoon doen wat die andere ook al als tips gave