Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-05-12 17:37

Geplaatst: 24-05-12 17:37

Hmm ja, ik denk alleen niet per se qua uiterlijk maar zeker wel qua stem. Heb zo het idee dat ze mij dan ook weer herkennen. Maar ach, zelfs als ze het niet zouden doen, als wij dénken dat ze ons wel herkennen is dat ook wel leuk.

**Geplaatst**: 24-05-12 19:19

Re: Herkenning bij manegepony's

Geplaatst: 24-05-12 19:19

Haha ja, als mensen denken dat pony's ze superlief vinden, zijn ze erg blij, maar 5 van de 10 keer valt dat best mee

**Geplaatst**: 18-06-12 17:12

Geplaatst: 18-06-12 17:12

Hahaha! Pony: Pff, komt dat mens ook weer aan *kauwt nonchalant door op hooi*
'HAAAAI PONIIEETJEEEHHH

:D:D:D:D'
Pony: Mmm, misschien heeft ze wel snoep meegenomen *hoofd omhoog*
''OOOH HIJ HERKENT MIJN STEMMHHHMMM

:D:D:D. IK HOU VAN JE
Pony: SNOEPJE!

**Geplaatst**: 18-06-12 17:36

Geplaatst: 18-06-12 17:36

Ik denk het niet. Ik denk dat het bij lastige paarden gewoon aan de uitstraling ligt van de ruiter. Ik geloof er niet. Zoveel die er op rijden.. Ik denk dat de paardeneer iets hebben van yay iemand die normaal rijd! Haha oke misschien niet haha :p

**Geplaatst**: 18-06-12 19:58

Re: Herkenning bij manegepony's

Geplaatst: 18-06-12 19:58

Ze zie natuurlijk wel veel mensen per dag. En er rijden ook wel meerdere mensen per dag denk ik? dus ja.

**Geplaatst**: 19-06-12 10:36

Re: Herkenning bij manegepony's

Geplaatst: 19-06-12 10:36

ik denk dat ik ongeveer zo'n vijf jaar een lievelingspony gehad heb op de manege. Maar daarna moest hij weg.. Een jaar later heb ik hem opgezocht bij de nieuwe eigenaren, en zelfs daar had ik het idee dat hij me nog herkende!

Nog een leuke:
Mijn moeder had vroeger een paard, en een flink aantal jaren terug stond het dier opeens in een wei vlak bij ons huis. Ze hebben elkaar echt heel lang niet gezien. Maar toen mijn moeder uit de auto floot, herkende het paard haar fluitje.. We zijn toen naar het weiland geweest, ik vond dat het paard toen erg naar mijn moeder toe trok. Echt super vertederend..

**Geplaatst**: 19-06-12 14:57

Re: Herkenning bij manegepony's

Geplaatst: 19-06-12 14:57

Ik weet eigenlijk wel zeker dat een paard mensen kan onderscheiden. Heb zelf ook een pony die ik veel rijd, en als ie kreupel was in mijn vakantie's stond ik er ook iedere dag voor hem. Ik roep meestal niet zijn naam, vind ik beetje pietluttig omdat ze bij ons op de manege ze je dan gaan nadoen of iets dergelijks. Toch als ik door de gangen loop met mijn leren laarzen aan (die een bepaald geluid maken door de hak) is hij de enige die echt opkijkt en blijft kijken. Je kan dus wel degelijk een band opbouwen met een manegepaard, maar ook wat hierboven wordt gezegd; het is moeilijk omdat het paard door veel mensen wordt gereden, en het is niet jouw paard. Daarom is het soms moeilijk te onderscheiden of ze het voor het eten doen, of omdat ze je echt herkennen.

**Geplaatst**: 20-06-12 08:20

Geplaatst: 20-06-12 08:20

Ik heb wel het idee dat mijn lievelingspaard, waar ik iedere les op rijd, me herkent. Rij nu 3-6 maanden op hem

.
Daarvoor heb ik anderhalf jaar op een andere pony gereden, bij hem had ik nog meer dat idee

**Geplaatst**: 20-06-12 11:11

Re: Herkenning bij manegepony's

Geplaatst: 20-06-12 11:11

denk echt wel dat je een band kan opbouwen met een manege pony.
Jaren op een manege gelopen en er waren er echt wel een stel waar ik goeie band met had.
Zaols 1 pony was erg ziek geweest en had daar veel energie in gestoken. Was later verkocht en ik dacht dat hij was overleden, liep op een dag op een andere manege langs boksen, breekt er 1 ineens compleet zijn stal af, bleek het die pony te zijn. Had hem al 2 jaar niet meer gezien. Denk dus echt wel dat ze een band kunnen krijgen met manege mensen. EN zo heb ik nog wel een aantal andere voorbeelden. En nu nog als ik weleens ga buurten herkennen de oudere pony's mij nog steeds. De nieuwelingen reageren niet op me als ik de stal binnen wandel maar de oude garde nog echt wel terwijl ik er al dik 6 jaar niet actief meer ben

**Geplaatst**: 20-06-12 19:00

Geplaatst: 20-06-12 19:00

ik heb op een manege pony gereden die zich bij mij veel vriendelijker gedroeg dan bij andere mensen, komt waarschijnlijk omdat ik de eenige was die zonder zweep en met heel veel geduld op haar reed, ik begreep ook nooit waarom andere die wel nodig hadden, maar waarschijnlijk is dit toch iets in de omgang tussen ons geweest.
verder is het zo dat als je altijd de paarden voert ze al heel snel doorkrijgen van wie ze meestal eten krijgen...

**Geplaatst**: 20-06-12 19:11

Re: Herkenning bij manegepony's

Geplaatst: 20-06-12 19:11

Wat ik nou veel lees is dat de mensen die ja zeggen, allemaal er ook bij hebben staan dat ze het zelf denken bij hun eigen favoriete paarden en pony's, haha.

**Geplaatst**: 23-06-12 16:01

Geplaatst: 23-06-12 16:01

Ih heb zelf ook mijn lieveling op de manege

genaamd Mighty. Mighty is een grote kwpnr die gaart een loopje neemt met mensen. vaak bokt hij als je ook maar een dingetje verkeerd doet. Toen ik klein was zag ik hem voor het eerst en werd verliefd. ik had een soort connectie met hem. nu mag ik sinds vorig jaar dan eindelijk op hem rijden en mijn gevoelens hadden gelijk want ik heb geen problemen met hem met rijden. ook op stal krijg ik geen kuren die andere wel krijgen. dus maak je geen zorgen paarden voelen echt wel aan wie je bent

**Geplaatst**: 25-06-12 13:45

Re: Herkenning bij manegepony's

Geplaatst: 25-06-12 13:45

Ook ik ben er mee eens dat een manegepaard jou kan herkennen en dat je wel degelijk een band er mee kan opbouwen. Twintig jaar geleden begon ik met paardrijden op manege de warande in Helmond. Daar stond een pony Marion. Dit was niemans lieveling. Ze was een heerlijke eigewijze merrie. Als ik in d stal kwam aanlopen begon ze te hinneken. Zij herkende mijn loopje. We hadden een band sinds het eerste moment. Dat was een gevoel. Ik heb heel wat afgeknuffeld met haar. Helaas werd de manege verkocht en nadat de nieuwe eigenaresse kon het niet draaiende houden. Sommige paarden werden verkocht en vele zijn naar de slacht gegaan. Helaas ben ik nooit te weten gekomen wat er met Marion is gebeurdt.

Ik weet wel dat ik haar nooit vergeten ben en ik tot op heden nog niet dat zelfde gevoel heb gehad met een ander paard. Wij waren spreekwoordelijk gezegd twee handen op een buik. Tot op de dag van vandaag mis ik haar nog heel erg. De foto's die ik nog van haar heb hebben een prominent plaatsje in mijn woonkamer.

**Geplaatst**: 25-06-12 13:52

Geplaatst: 25-06-12 13:52

Ja, en dat weet ik wel zeker ook.
Heb jaren lang op een manege gereden en misschien wel anderhalf jaar lang elke week op dezelfde. Nou en of hij me herkende!

Er reden niet zo heel veel kinderen op hem en al helemaal niet zo lang achter elkaar als mij. Hij was echt míjn maatje.
Toen ik te groot voor hem werd ging ik hem vaak nog lekker poetsen en rondjes wandelen.
Ik rijd nu niet meer op die manege, maar die kleine boef mis ik nog steeds.

**Geplaatst**: 25-06-12 20:42

Re: Herkenning bij manegepony's

Geplaatst: 25-06-12 20:42

tuurlijk, mijn lievelingspony herkent mij ook, dan tilt hij zijn kopje op en gaat hij heel zachtjes hinniken. ik denk dat ze je aan rijstijl en aan stem enzo herkennen

Nomineer dit bericht ×