Bokt.nl

ilayda schreef:

Maar kan ze niet gewoon haar kleding aan wat ze ook in het dagelijks leven aan doet? Niet de nieuwe dingen dan maar de al wat oudere shirts.
En kijken bij de jongens afdeling?
Daar zie je vaak donkere kleuren en niet veel printjes en teksten

Brainless schreef:

Jildau schreef:

Nee hoor ik ook.. Ben eigenlijk echt zeer verbaasd en vind het echt heel erg verwend gedrag. En dan als ze straks 15 wil ze zeker alleen dat paar schoenen van €250 'want de rest zit niet lekker'. Hou toch op.

Dat ze roze niet mooi vindt is prima maar dan zou ik vragen welke kleur ze wel wil en dan effen shirts kopen bij de Hema, H&M, Wibra enzovoorts. Zeuren over een kleur stiksel of een naadje? Wat krijg je dan een ontzettend lastig leven zowel kind als ouder..

Weet je... je krijgt echt geen lastig leven "later" als je nu concessies doet.

TS ik kan niet meer tellen hoeveel commentaar ik heb gekregen op de manier van ons opvoeden (of op hoe wij "problemen" aanpakte).
Ik woon samen met 3 autisten en ja dat vergt veel van je creativiteit en buigzaamheid.
Maar nu... ik heb 3 leuke pubers (1 is niet autistisch) en het gaat super.
Nu ze ouder worden zijn ze (veel) makkelijker qua aanpassen dan vroeger en dat gaat super.
Juist doordat wij naar hun luisterden en konden ombuigen voelden ze zich veilig en van uit daar hebben ze kunnen groeien.

Ik kook nog steeds verschillende soorten eten voor 1 maaltijd, dit omdat ze moeilijk zijn qua structuur/smaak... hoeveel mensen wel niet zeiden: ze hebben maar te vreten wat de pot schaft en jij moet ze niet zo pamperen... zij hebben nooit begrepen hoe zulke kinderen zich voelen en dat ze door iets te moeten wat volgens hun niet kan zich zeer onveilig voelde en daardoor (ernstige) gedragsproblemen kregen.

Ik deed ook: hier in kan ik meebuigen en daardoor had ik ruimte om andere dingen wel te kunnen veranderen/door te zetten.

Mijn dochter heeft ook een periode alleen een bepaalde kleur rood aan willen trekken; dat gaf haar een veilig gevoel (net als een knuffel bij een kleiner kind).
Mijn zoon en dochter zijn zeer slim, maar lopen sociaal en emotioneel flink achter.
Vooral aan mijn zoon was te merken dat hij geestelijk (emotioneel) veel jonger was dan zijn echte leeftijd.

Eight schreef:

Als ik wist dat je dochter autistisch is had ik in mijn post het gedeelte weggelaten waarin ik zei dat ik een verkeerd gekleurd stiksel wel extreem vind om te paardrijden. Zulke kinderen zijn speciaal en vergen een andere opvoeding dan een normaal kind. Mijn broer is autistisch en voordat mijn ouders het wisten had hij maar 'gewoon mee te gaan met schoolkamp/ die schoenen de dragen/ die aardappels op te eten' sinds de diagnose zo'n 15 jaar terug hebben mijn ouders meer rekening gehouden met zijn speciale behoeften, het geschreeuw en onbegrip is verleden tijd en het gaat hem goed maar nog altijd zijn er mensen die het beter weten. Ik dacht eerlijk gezegd ook autisme toen ik je post las, maar die stempel durf ik niet online te drukken op een onbekende ik hoop dat je snel de shirtjes vind die ze prettig vind.