Bokt.nl

fransje23 schreef:

Waar ik mij het meeste aan irriteer is dat er mensen zijn mensen die denken dat een paard het snapt dat hij geen lekker eten krijgt als hij niet goed gewerkt heeft... Ik denk dat ze dat verband echt niet leggen.

Plannen is natuurlijk moeilijk aan te tonen. Maar paarden, en vrijwel alle dieren, leven veelal meer in het nu en dan is ver vooruit plannen niet noodzakelijk.

Iruss94 schreef:

toch als ik mijn paard vlecht de dag van te voren. is hij de hele nacht stresserig

Citaat:

maar is dit met mensen anders? Jij weet toch ook wat je moet doen, enkel omdat je dat geleerd hebt?

Gypsy schreef:

Echt conclusies trekken doe ik niet maar mijn merrie weet mij regelmatig te verrassen met allerlei apparte acties. Heb nu twee keer voorgehad dat ze het op buitenrit nogal naar haar zin heeft. Ze wil dan opeens niet meer naar huis, gedraagt zich erg lastig als je haar toch die kant op stuurd, reageert bijna niet meer op je been.Geef je haar dan lange teugel en het commando ok (staat voor: toestemming om verzoek bv aandraven uit te voeren) en opeens gaan de oortjes naar voor en vertrekken we in een idioot harde draf naar de zeedijk. (Ze kent de route daar naar toe.)

En ik weet wel wat daar moet gebeuren, rengalop. Je hebt daar een paar km lang alle ruimte. Helaas voor haar durf ik nu niet meer dus doen we hooguit een handgalopje. Daarna kunnen we gewoon naar huis.

Verklaringen?

elenaMM77 schreef:

Nikass schreef:

Nooit last gehad van voorgevoelens?

voorgevoelens zijn weer een hele andere tak van sport.
er zijn onderzoeken waaruit blijkt dat dit vooral 'onderbuikgevoelens' zijn getrickered door iets ongewoons.. omdat je dan al 'van je 'normaal'' af bent, is iedere opvallende gebeurtenis 'bewijs' van dat voorgevoel.

zoals bijvoorbeeld een pessimistisch of depresieve inslag.. als je op vakantie gaat en je 'voelt dat er iets gaat gebeuren'.. dan blijkt dat vaak de 'spanning' van het weggaan plus je kijk op het leven.

de kans als je nerveus in de auto stapt en vertrekt dat je een ongeluk krijgt is vele malen groter dan dat je ontspannen vertrekt..

naast deze kans, is een schuiver van een ander, een ongeluk op de andere baan, een bericht van iets groots in de wereld, een berichtje vanuit de familie, allemaal bevestiging van 'ik wist dat er iets zou gebeuren'. maar al sec kijkt, dan gebeurd er iedere dag wel iets ergens en krijg je altijd wel ergens bericht van..

ik bedoel, rij maar eens van noord naar zuid Nederland.. gegarandeerd dat er ergens op dat traject die dag een ongeluk gebeurd.. in de file achter dat ongeluk phew, gelukkig niet eerder vertrokken. of net nadat je gepasseerd bent 'phew, gelukkig dat ik eerder vertrokken was.. of je zit er midden in omdat je in de spits gewoon een ongelukkig timing van tijd en plaats hebt.

of je moet paranormaal begaafd zijn en letterlijk in de toekomst kunnen kijken, waar tot op heden geen bewijs van is gevonden.

waar wel bewijs van is is omgekeerde hallucinaties.

halucinaties is: iets zien wat er niet is..
omgekeerde is: iets niet zien wat er wel is.

dat laatste is een bewezen feit.. als je niet weet hoe iets eruit ziet en er nog nooit van gehoord hebt, dan kun je het je niet voorstellen, sterker nog je ziet het niet en hebt er geen gevoel bij. zo zagen de indianen een lege zee toen de spanjaarden aanlegden. Toen ze vroegen hoe ze daar dan gekomen waren.. wees men naar de schepen.. nog zagen de indianen geen schip.. ook niet nadat men uitlegde dat het van hout was, met zeilen.. pas toen men ook uitlegde waar zeilen dan van gemaakt waren en welke kleuren zag een van de indianen het rode vlaggetje in top, en toen ze dat zagen vormde het schip er onder in hun zicht en werd de vloot in de baai zichtbaar..


aangezien geen paard het moment van slacht ziet en er van terugkeert, weet dus geen enkel paard over slachterijen en hoe het daar binnen aan toe gaat en legt geen enkel paard de asciatie met de naderende dood tot ze binnen staan en dood misschien 'ruiken'.

een paard kan dus in mijn optiek geen voorgevoel hebben over slachten, omdat het het begrip slachten niet kent, niet weet hoe een slagerij eruit ziet en de vervoerder niet kunnen asscieren met dood omdat de dode paarden niet terugkeren in die vrachtwagen en de geur 'dood' dus ontbreekt

vienna1987 schreef:

Mag ik een domme vraag stellen wat heeft een paard eraan om vooruit te denken?