Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
, mocht het op de nieuwe stalling met Falco niet goed gaan komt hij ook bij hun aan huis te staan) zij helpt mij echt met alles, zitten vrijwel op 1 lijn en kunnen elkaar ook kritiek geven zonder beledigd of wat dan ook te zijn 
)
) vrij zeker in mijn schoenen en weet ik wat ik wel en niet wil. Goed bedoelde adviezen zullen aangehoord worden, maar er iets mee doen is toch een 2e
(maar zo heb ik altijd al over de adviezen gedacht haha)
)
het was over duidelijk dat de kudde hem lief vond maar hij er nog niet bij mocht. Alleen op afstand kijken. Kwam de ochtend daarna kijken stond er 1 paard bij hem buiten de kudde. Dag erna mocht hij al dichterbij en dag daar weer op mocht hij mee eten 

Bora2013 schreef:Update van mijn eerste paard; een drama!
Omdat de eerste stalling mij tegenviel om diverse redenen mijn paard verhuisd naar de manege. Hier is het vreselijk fout gegaan, na een hoefzweer heeft ze uiteindelijk drie maal koliek gekregen. De eerste maal trof ik haar, kwam toevallig even kijken, liggend aan en zag direct dat 't mis was. Ik reageerde toch wel wat paniekerig maar werd gelukkig door stalgenoten geholpen en de dierenarts was vrij snel ter plaatse.
De oorzaak van de eerste koliek was duidelijk, de tweede minder duidelijk en minder ernstig en zo ook de derde maal. Ik was er bij de 2e en 3e maal vroeg bij omdat ik dag in dag uit (en ook een aantal nachten!) mijn paard voortdurend in de gaten hield. Maar de derde maal vonden ik en de dierenarts het welletjes en heb ik haar ingestuurd naar de kliniek. Na onderzoek bleek het ditmaal om zand in de darmen te gaan, behandeld en ik kreeg een levendig paard terug. Maar inmiddels was ze fors afgevallen (ik ook trouwens!) en toen ik haar, de dag van terugkomst uit de kliniek, 's avonds zo op stal zag staan bedacht ik dat mijn paard niet goed kan aarden op een manege. Te weinig weidegang, te weinig goed land om te grazen, een donkere stal. Voor mij was de manege heerlijk luxe maar voor mijn paard dus niet. Het is een paard dat heel veel buiten moet kunnen grazen, zoals eigenlijk alle paarden. Diezelfde dag nog haar verhuisd naar een privéstalling met 24/7 weidegang op land met goed gras. Daar staat ze nu, ze is al flink aangekomen, is levendig en heerlijk voorwaarts.
Ik heb duur leergeld betaald en zo ook mijn paard. Als je weinig ervaring hebt dan is dit echt een horror-scenario; je paard zien liggen dat niet meer kan of wil opstaan van de pijn en de gedachte dat ze 't mogelijk niet gaat halen. Gek genoeg is door al deze ellende de band wel intensief geworden, ken haar inmiddels aardig goed en oh oh wat ga je enorm veel houden van je paard.
We hebben hem er als eerste in gezet en daarna de anderen erbij. Ook die dag heb ik hem alleen geborsteld. Pas de dag daarna heb ik voor het eerst op hem gereden.