Geplaatst 
) Ik zag een braaf paard dat wel wilde werken, maar dat nog niet wist wat van haar verwacht werd. Toen nam ik het over, en meteen had ze door dat ik minder sterk in mijn schoenen stond. En dan de laatste test: het eten. Hij kwam toe met de bakken, goed schudden ermee zodat ze doorhad dat hij afkwam. Ze wilde afkomen, maar met een koord in z'n hand maakte hij meteen duidelijk dat ze op afstand moest blijven. En dat deed ze... ze was niet boos, maar bleef gewoon op een afstandje wachten, zelfs toen de bak op grond stond. En toen hij wegstapte ging ze rustig naar haar bak.Ik doe nu elke dag met haar oefeningen. Niet lang, een kwartiertje ofzo. En niet even kordaat als Aolus, want dan wordt ze bij mij geïrriteerd en dan wordt ik te snel gefrustreerd. Ik doe het op een rustigere manier, en eindig altijd met een oefening die goed gelukt is. We maken vooruitgang. Ook als ik nu na de oefeningen het eten breng gaat het al stukken beter.
't Is veel werk, maar we gaan ervoor!
