Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Anoli schreef:Paard staat op je vaders naam dus lijkt mij dat hij idd beslist over het paard
Dat ergens horen over onderhoud en eigenaar is een hardnekkige boktleugen heb ik al eens eerder gelezen in een topic dit is toen uitgelegd door een bokker die daar meer over wist door haar werk
Gini schreef:Waarom niet? Soms wordt een leasepaard ook verplaatst naar een stal dichter bij de leaser, dat maakt die niet meteen eigenaar.
En dan nog, dit is echt zo onbewijsbaar. Want wie zegt niet dat het de beslissing van de vader was om het paard te verhuizen en dat TS enkel uitvoerder van een eis was?
JoyCiej007 schreef:Bezitter wordt vermoed eigenaar te zijn.
JoyCiej007 schreef:Maar enkel door bezitsverschaffing kan men zomaar geen eigenaar van een roerend goed worden!
GeekGirl schreef:JoyCiej007 schreef:Maar enkel door bezitsverschaffing kan men zomaar geen eigenaar van een roerend goed worden!
Uiteraard kan je niet zomaar eigenaar wordend door bezitsverschaffing. Als kan worden aangetoond dat de bezitter te kwader trouw bezit verschaft heeft over het goed geldt de termijn van 3 jaar voor het terugvorderen van het goed niet. Dit is enkel het geval als de bezitter te goeder trouw het goed in bezit gekregen heeft.
Vergeef mij als ik bepaalde dingen niet correct verwoord, ik ben dan ook geen advocaat. Ik spreek enkel uit ervaring omdat ik een gelijkaardige situatie heb meegemaakt, en ik probeer te verwoorden wat ik toen heb begrepen uit de uitleg van mijn advocaat. Mijn ex-vriend had mij een pony 'gegeven' voor mijn verjaardag en wilde nadat ik de relatie beëindigd had aanspraak maken op het revindicatierecht om de pony terug te vorderen. Ik heb een advocaat geraadpleegd om mijn rechten te kennen, en dit is wat ik ervan begrepen heb. Ik had de pony te goeder trouw in mijn bezit gekregen en de termijn van 3 jaar was verstreken. Mijn ex-vriend had geen bewijs om het vermoeden van eigendom te weerleggen en kon ook niet bewijzen dat ik de pony te kwader trouw in mijn bezit zou hebben gekregen. Het is uiteindelijk niet tot een rechtszaak gekomen, mijn ex-vriend heeft afgezien van de zaak om de bovengenoemde redenen.
en doe niet of je verstand van zaken hebt terwijl je dat niet hebt. Hoe goedbedoeld ook. Want je brengt je post niet eens twijfelend 'ik denk', nee jij stelt gewoon vast dat het zo is...... en dat klopt dus niet.
Daar slaat nl. het laatste zinnetje uit dat art. op 'behoudens het verhaal van laatstgenoemde op degene van wie hij ze bekomen heeft . A heeft paard, B steelt die, en B verkoopt en levert paard vervolgens aan C die bijv. te goeder trouw was, en niets wist en had kúnnen weten van het feit dat B het paard van A had gestolen. In dat geval wordt, áls C aan alle vereisten voldoet en er geen sprake is van wettelijke uitzonderingen, beschermd. Betekent even simpel gezegd dat A z'n paard kwijt is, en dat C (afhankelijk van de situatie) paard mag houden, ómdat C te goeder trouw was. A krijgt vervolgens wel een vordering op B; die heeft nl. het paard gestolen en doorverkocht.
En het begrip 'ter goeder trouw' is juist vaak bij toepassing van die artikelen, het aspect waar vaak aan wordt getwijfeld en wat soms wordt betwist door de tegenpartij. Dat begrip is namelijk absoluut niet simpel! En het is al hélemaal niet te doen om op basis van deze zéér summiere info maar even simpel in 2 regeltjes te concluderen 'dus TS is ter goeder trouw'.
GeekGirl schreef:Ik heb blijkbaar een aantal uitspraken gedaan die juridisch niet correct zijn en ik zou me hiervoor willen excuseren. Ik heb gereageerd op basis van mijn eigen ervaringen, zonder kennis over de juridische kant van de zaak.
Ik zou daarom willen benadrukken dat mijn eerdere uitspraken niet als juist moeten worden aanzien, ik denk dat JoyCiey voldoende uitleg heeft gegeven waarom niet.
Dankjewel, écht heel erg tof van je om dat zo toe te geven!