Maar ik heb ook geen geldboom in de achtertuin en de auto loopt niet op water.... En om plezier aan mijn paard te beleven heb ik wedstrijden niet nodig.
Wel merk ik bij onze eigen vereniging dat wij het concours zo vol hebben. Waarom? Heel simpel, we houden het klein en overzichtelijk. We organiseren het zo als we het zelf graag willen hebben. Dus strak op tijd, losrijden op zand of gras, proef op gras. Snel na afloop van de rubriek de prijsuitreiking. (de laatste deelnemer houden we in de gaten; als die het paard heeft afgezadeld en in de kantine is gaan we gelijk over tot de uitslag) Tussentijds de standen bijwerken, zorgen dat protocollen klaar liggen enz. Je loopt op die manier wel kantineomzet mis maar dat hebben we ervoor over. Als ruiters eenmaal bij ons gestart zijn komen ze terug en nemen anderen mee.
Een goedlopend wedstrijdsecretariaat is de sleutel tot succes van een concours. Een concours gaat om ruiters, de rest is bijzaak. Persoonlijk zal ik niet starten op een concours waarbij het discutabel is of ik er ooit nog weer het veld af kom zonder dikke 4x4. Lang wachten op een prijsuitreiking waarbij je uiteindelijk er nog net naast zit ook of een zak voer wint van een fouragehandel in verwegnistan is ook een afknapper.

Ik snap best dat er kosten zitten aan het organiseren van een concours. En dat een rijvereniging er geen verlies en liefst een beetje winst op wil maken ook. Maar ga mensen niet schofferen door ze als prijs een paar sokken maat 35 te geven. Zo heb ik ooit een pak after eight als prijs uitgezocht. Dat was nog eetbaar. Ben er nooit weer gestart.
