Ik reed eerst altijd zonder cap en ik kan toch niet echt zeggen dat mijn paarden bomproof zijn (komt nog niet eens in de buurt

). Maar bij mij ging het juist altijd mis als ik wél een cap op had, heel stom toeval natuurlijk.
Maar nu sinds 4/5 maanden rijd ik voortaan altijd met cap. Ben 4 maanden geleden van de trap af gevallen en had daar een zware hersenschudding, zwaar gekneusde nek én zwaar gekneusde rug aan over gehouden. En toen ik na 6,7 weken eindelijk weer voor het eerst op mocht stappen dacht ik: ik ga echt niet zonder cap, want als ik nu val ben ik helemaal de sjaak. En sindsdien dacht ik: hmm, waarom zou ik hem niet voortaan gewoon altijd op zetten, mijn hoofd is me toch iets te dierbaar. Heb toen ook een nieuwe cap gekocht (die natuurlijk voor geen meter zat uiteindelijk

komt omdat ik zo'n stomme tussenmaat heb ), maar ik ben nu serieus opzoek naar een fijne verstelbare cap en ben nu ook bereid er iets meer geld aan uit te geven, want ik weet dat als het lekker zit en ik er geen last van heb, ik hem ook eerder op zet.
Daarnaast heb ik een fanatiek nichtje van 7 jaar en ja, waarom zou ik haar niet het goede voorbeeld geven?!