jrxs4all schreef:Luckystory schreef:Het zou alleen kloppen in labo-omstandigheden.
Niet in open lucht.
Ik heb net de proef op de som genomen, onder praktijkomstandigheden.
Een emmer gevuld met handwarm water en een andere identieke emmer met koud water. Naast elkaar buiten gezet bij ongeveer -10. Een paar uur later zat op de emmer met het koude water een dikke laag ijs en de andere emmer was nog helemaal open.
Ook is de specieton waar de paarden uit drinken en die ik vanmiddag had bijgevuld met warm water (eindresultaat lauw water) nog vrijwel open.
Als paardenbezitter kun je het Mpemba effect dus vergeten en is het slim om buiten warm water toe te voegen![]()
Ik heb nu 2 potten met water buiten staan waarvan de ene koud en de andere gloeiend heet en net gekookt, misschien maakt dat laatste wat uit. Eigenlijk denk ik van niet.
Ik vermoed eerder dat het Mpemba effect alleen optreedt als het water volledig stil staat, zoals in een vriezer en dat het effect met superkoeling (water kouder dan 0 graden) te maken heeft.
<knip>.
En dit klopt dus inderdaad. Mpemba treedt alléén op onder lab-omstandigheden, en heeft vermoedelijk idd met superkoeling te maken.
Wat overigens een bijkomend effect heeft als je (voldoende) warm water bij koud water met ijsbrokken doet: je smelt de ijsbrokken. IJsbrokken werken als condensatiekernen, waardoor je heel snel weer ijsgroei/ijsvorming krijgt. Haal je die restanten ijs weg, dan heb je ook minder snel ijsgroei terug. Je koude water blijft dus langer vloeibaar zonder ijsschotsen in het water dan met. Daarom werkt ijstransplantatie ook zo goed...
Ik vul dus al jaren warm water aan bij mijn half bevroren speciekuipen, en heb daardoor veel minder (dik) ijs in m'n bakken.
Wat overigens ook helpt is je waterbakken onder een afdak zetten. Uitstraling (verdamping dus eigenlijk) zorgt ook voor sneller bevriezen.
