Bokt.nl

**Geplaatst**: 02-03-11 09:34

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 02-03-11 09:34

ff ingaan op TS,
Ja, ze bestaan. Maar het is zoeken naar een naald in een hooiberg. Ik denk dat deze paarden gewoon vrijwel nooit te koop komen. Ik weet dat omdat ik er ook naar op zoek ben.
Ook ik heb een probleem met zelfvertrouwen door een combi van naar ongeluk met paard en lang niet meer echt gereden
Ik zoek dan speciaal bij beginnerspaarden. Ik ben 50 en al een leven lang tussen paarden, maar ik wil dus gewoon een bomproof beest voor rustige buitenritjes. Ik sla alle paarden die ervaren of zekere ruiter nodig hebben al over en kijk alleen naar de dieren die worden aangeboden als geschikt of ideaal voor beginners.
En laat ik er nu achter komen dat veel verkopers een paard voor beginners aanbieden in de hoop dat beginners geen benul hebben van paarden. Helaas. Het merendeel van de dieren mankeert iets (rugproblemen worden niet zelden 'opgelost' met scherp bit) of staat stijf van de spanning en kan voor iemand zonder verstand van paarden rustig ogen. (maar dan moet je wel echt een totale leek zijn, anders zie je het geheit)

Ik weet dat ze bestaan want ik heb zo'n paard gehad. Gouden dier. Tuurlijk kon hij schrikken, maar dat uitte zich in schrap zetten of in het ergste geval paar passen wegspringen, stoppen en kijken of het de moeite waard was. Ik kon overal met dat beestje komen en heb er zelfs bokkende pony's met huilende kinderen op mee naar huis gebracht, aan de hand, terwijl mijn paard rustig bleef en luisterde naar de aanwijzingen met die ene andere hand en zit.
Mijn kinderen hebben leren rijden op dat paard en hij was gewoon voorzichtig met iemand die bang was. Hij was overigens ook de lieveling van de pensionstal waar hij stond, favoriet bij de kinderen en moest vaak als 'ome' mee naar buiten met de jonge paarden.
Hij had zijn streekjes. Als een ruiter erop ging zitten die niets wist en kon en ik liep weg (bv ff naar toilet) dan bleef ie staan als een paal. Geen beweging in te krijgen totdat ik terug was.
Hij stierf op 24 jarige leeftijd aan een hartstilstand. Iedereen op stal was verdrietig en kinderen legden bloemen bij hem neer.

Nog steeds krijg ik tranen in mijn ogen als ik aan dit paard denk, en het is inmiddels al weer zo'n 15 jaar geleden. Ik begin tegenwoordig ook steeds meer het gevoel te krijgen dat het een
once in a lifetime paard was.

En dus ts, ik begrijp je erg goed. Ze zijn er dus wel.
Maar vind ze maar eens....

**Geplaatst**: 02-03-11 09:42

Geplaatst: 02-03-11 09:42

Ja hoor die bestaan nog wel, heb er zelf eentje staan, mijn merrie
van inmiddels 20

Hoe onzeker de ruiter ook, ze zal zich er echt nooit iets
van aantrekken

Natuurlijk schrikt ook zij wel eens onderweg van het een of ander maar meer dan
een pasje naar voren of stil staan zal ze niet doen.

Maar wat hierboven al gezegd is, ik denk dat ze moeilijk te vinden zijn omdat dit soort
paarden niet snel verkocht worden. Ook mijn merrie gaat echt voor geen goud weg omdat ik
het zelf ook heel fijn vind om een ontspannen bosritje te maken en niet op een stuiterbal
naar buiten hoef

**Geplaatst**: 02-03-11 17:46

Geplaatst: 02-03-11 17:46

mijn paard is een beetje vreemd. Wil haar niet bomproof noemen, want in de winter wil ze in de bak nogal jolig doen. Mijn paard heeft alleen wel de neiging om steeds slomer te worden als jij gestresst bent. Gevolg is dat hij dus ontzettend bomproof is als de ruiter de zenuwen heeft, echt perfect!
Mijn eerste wedstrijd heb ik een hele minuut stilgestaan op X, meneer besloot dat ik eerst moest kalmeren voor dat we verder gingen. Fijn dan...

**Geplaatst**: 02-03-11 18:55

Geplaatst: 02-03-11 18:55

secricible schreef:
m
Mijn eerste wedstrijd heb ik een hele minuut stilgestaan op X, meneer besloot dat ik eerst moest kalmeren voor dat we verder gingen. Fijn dan...

Sorry, maar zie het helemaal voor me.
Zo'n paard wat ff omkijkt naar de ruiter..'nu eerst eens even kalmeren. Rustig ademhalen. Ja? Dan kunnen we verder.'

**Geplaatst**: 03-03-11 19:09

Geplaatst: 03-03-11 19:09

Mijn verzorgpaard is heel lang goed bomproof geweest en ook (redelijk, je kan denk ik nooit zeggen 100%) zeker geweest in situaties dat degene die er op zit onzeker was. Ze is ook vaak naar buiten geweest met een kind er op of een fysiek gehandicapt meisje, altijd heel braaf geweest.

Helaas is ze nu staar aan het ontwikkelen (ze is 26 jaar) en ziet ze zelf de omgeving niet altijd meer even goed, dus is ze nu veel afhankelijker met buitenritten. Ze gaat nu absoluut staken als je zelf onzeker bent over iets in de omgeving. Ik heb er zelf gelukkig niet veel last van, omdat ik haar nog steeds goed vertrouw en zij mij. De eigenaresse heeft er soms wat problemen mee, omdat zij zelf ook niet goed ziet. Vroeger was het paard haar ogen en nu hebben ze allebei wat minder zicht, dus heeft ze er soms wel eens wat problemen mee. Simpelweg omdat het paard voelt dat zij er nu niet meer zeker op zit.

Ze zal nog steeds nooit (ik weet het, zeg nooit nooit) gaan rennen, heeft ze tot nu toe nog nooit gedaan in de 10 jaar dat ik haar verzorg. Ze gaat hoogstens de tuiger uithangen met knieën tot naast haar oren in een fiks drafje, maar dat is alles. Ze schrikt nu ook sneller door haar slechtere zicht, maar meer dan Bambi-sprongen is het meestal niet. Als ze doorheeft dat de ruiter er niet van schrikt zal ze zich er bij neerleggen en er gewoon langs gaan. Een enkele keer gaat ze hard in de achteruit, of probeert ze op haar achterbenen om te draaien en dan weg te draven.

**Geplaatst**: 03-03-11 19:16

Geplaatst: 03-03-11 19:16

ze bestaan idd zeker nog

ik kom ze vaker tegen, niet gek veel maar ze zijn dr toch

nu heb ik er sowieso geen last van omdat als ik gewoon in mn uppie ben, zo rustig en zeker ben dat t eigenlijk voor 95% wel goed gaat.
iig ze bestaan wel maar je moet ze vinden

**Geplaatst**: 03-03-11 19:27

Re: Bestaan ze nog?

Geplaatst: 03-03-11 19:27

ik ben presies zo'n schijterd.. durfde nooit alleen dingen te doen, laat staan alleen naar buiten. Ik heb nu een tinker van 5, die heb ik gekocht toen hij nog geen eens 3 was, eerst band mee opgebouwt en alles, dier was nog nooit buiten geweest. Ik heb bij mijn oudere paard behoorlijk wat angst opgebouwt.. Ik heb huilend op de tinker gezeten zo bang, en toch liep hij door. Inmiddels ben ik zo ver, dat hij mij vertrouwen gegeven heeft en ik nu alleen in mijn eentje stukken durf hard te galloperen buiten. Ze bestaan wel, maar je moet goed zoeken, en soms accepteren dat je bang bent.

Nomineer dit bericht ×