Bokt.nl

**Geplaatst**: 14-10-10 21:51

Geplaatst: 14-10-10 21:51

liljebo schreef:
Eerst omtrent de jury.
Dat is idd ook iets wat ik mij afvraag.
Ziet een jury altijd wanneer het 'krul' trekken is en wanneer niet. Jij geeft aan van niet. Ik ben geneigd om dat te geloven.
Ik wil zelfs de parallel doortrekken naar een aantal instructeurs
(waar ik dan weer liever geen les van zou krijgen )

Ook hier weer: je moet mensen hun leerproces gunnen. Niemand wordt geboren als perfecte ruiter/jury/instructeur. En wie het nu goed of fout doet, 95% heeft 1 ding met elkaar gemeen: ze hebben allemaal een passie voor paardensport. Waar je wel wat mee kunt is je eigen verantwoordelijkheid nemen zo goed mogelijk met je eigen leerproces bezig te zijn. Die ter discussie te stellen, ipv altijd maar te klagen over 'ze' die het in jouw ogen fout doen. Ik ga bewust in inhoudelijk niet in op zulke stellingen, want ik vind dat zo beneden niveau. Ik probeer alleen vaak wat op de merken over de manier waarop. hopende dat mensen dat met een iets betere stelling komen. Als je hier met elkaar een leuke inhoudelijke constructieve discussie wil voeren moet je (en daarmee bedoel ik niet alleen jou, maar in het algemeen) het niet iedere keer over 'ze' en ik-zie-ik-zie hebben. Zet hier bijvoorbeeld een filmpje van een gereden proef neer, met de bijbehorende beoordeling. Pas dan kunnen we eens lekker gaan bomen of de jury het al dan niet bij het rechte eind heeft. Dan weten we waar we het over hebben. Dan wordt het concreet.

Of haal een situatie uit jouw eigen leerproces aan. Stel die ter discussie. Het voordeel is dan jij aanvullende info kan geven, en dat we die info uit de eerste hand hebben, en niet via via van iemand die jou heeft zien rijden... (of maak jij geen fouten met je paard?)

Karl66 schreef:
Nou snap ik de voorliefde van veel mensen voor foutenkijken niet. Elke fout die een topruiter maakt, maak ik ook wel en nog heel veel meer fouten. Ik heb die filmpjes ook echt niet nodig om me te realiseren dat ik die fouten maak. Volgens mij steek je veel meer op van wat mensen goed doen en kan je daar veel meer van leren.
.

Ik snap die voorliefde ook niet. Maar voor sommige lijkt het wel fuel for life.... Daarom ageer ik ook zo op het geklaag over met name wedstrijdruiters gebaseerd op ik-zie-ik-zie. Overal zien ze wat mensen fout doen, maar uit welke eigen ervaring ze zelf putten, hoe ze aan die wijsheid komen.... Dat mag nooit ter discussie worden gesteld. Dat doet er dan niet toe want iedereen kan dat toch zien?

sanne83 schreef:
De titel van het topic is helaas ook wat verkeerd gekozen, de docu gaat namelijk over het welzijn van het paard in alle facetten van de paardenwereld. Prestatie en geld, die voor welzijn gaan. Gaat niet perse over topruiters, ook op lager niveau, ook op fokkerij niveau, ook op manegeniveau.

Hoe dan ook, de wedstrijdruiters krijgen altijd wel heel snel de zwarte piet toegespeeld....

Je kunt van heel veel mensen die wedstrijden rijden van alles vinden, en er zitter er gerust een aantal tussen die het nooit leren maar wedstrijdruiters hebben 1 ding wat er bij niet-wedstrijdruiters aan ontbreekt. Ze hebben het lef de ring in te rijden en hun eigen kunnen te laten beoordelen door een vreemde. Ter discussie te stellen. Daarbij kiezen ze er voor zichzelf bloot te stellen aan kritiek (zowel terecht als onterecht, want onterechte kritiek krijg je ook wel eens... Dat hoort er nu eenmaal bij), en dat is altijd moedig. Want tegenwoordig is kritiek kunnen handelen een vaardigheid die nogal eens ontbreekt.. Of toch moeten erkennen dat ze toch niet zo ver waren als ze dachten. Of het gaat een keer helemaal de mist in, of ze krijgen een verliespunten. Op verschillende manieren lopen wedstrijdruiters dus het risico op een 'afgang'. En dan toch gewoon de ring weer ingaan. Persoonlijk vind ik dat een stukje mentaliteit dat ik erg kan waarderen in mensen. Dust yourself off and try again....

Als je thuis altijd maar blijft rondhobbelen in je eigen veilige kringetje waar iedereen toch wel oh en ah roept, of gewoon zijn mond houdt omdat ze zich niet geroepen voelen om zich er mee te bemoeien, dan mis je die ervaring.

Het zegt verder allemaal niet zo heel veel over goed of slecht paardrijden, maar wel over mentaliteit en karakter. Willen presteren is een vies woord op bokt, maar een goede prestatie neerzetten kan heel leuk en leerzaam zijn. En willen presteren is niet automatisch een bedreiging voor het welzijn van het paard.

**Geplaatst**: 14-10-10 22:04

Geplaatst: 14-10-10 22:04

In theorie klinkt het allemaal heel mooi en ben ik het ook met je eens, alleen werkt het niet zo in de praktijk.
In de praktijk zie ik dat mensen die meer gaan nadenken over hun rijden en zelfkritiek hebben, zich juist beginnen af te keren van wedstrijden.
Als ik zo om me heen kijk, rijden weinig mensen wedstrijden voor de geweldige feedback, het is meer een winstpunten&prijzen-jacht.
Als ik feedback wil dan ga ik liever naar een clinic, daar krijg je meestal veel gerichtere feedback.

Willen presteren is niet automatisch een bedreiging voor het welzijn van het paard, maar is er wel erg nauw mee verbonden.
Dat heeft trouwens verder niets met wedstrijden te maken, is meer een instinct van de mens, kan ook op hele andere vlakken zijn.

**Geplaatst**: 14-10-10 22:14

Geplaatst: 14-10-10 22:14

sanne83 schreef:
Als ik zo om me heen kijk, rijden weinig mensen wedstrijden voor de geweldige feedback, het is meer een winstpunten&prijzen-jacht.

Weer ik-zie-ik-zie... Zoo jammer. Heb je geen concrete situatie? Haal even iets aan uit je eigen praktijk, of heb je nooit wedstrijden gereden? Dan weten we tenminste waar we het over hebben.

**Geplaatst**: 14-10-10 22:22

Geplaatst: 14-10-10 22:22

Zijn er anders wedstrijdruiters die hun ervaringen over hoe ze met feedback omgaan hier met ons willen delen? Dan horen we het ook eens uit de eerste hand

**Geplaatst**: 14-10-10 23:16

Geplaatst: 14-10-10 23:16

jasmijn78 schreef:
sanne83 schreef:
Als ik zo om me heen kijk, rijden weinig mensen wedstrijden voor de geweldige feedback, het is meer een winstpunten&prijzen-jacht.

Weer ik-zie-ik-zie... Zoo jammer. Heb je geen concrete situatie? Haal even iets aan uit je eigen praktijk, of heb je nooit wedstrijden gereden? Dan weten we tenminste waar we het over hebben.

Dit was niet perse een ik-zie... Meer een het-is-duidelijk dat ik niet de enige ben

Als ik nu terugkijk, heb ik niet het idee dat ik echt veel geleerd heb van mijn wedstrijd periode. Meestal commentaar wat een redelijke open deur was. Voor hetzelfde geld kan je veel beter een clinic rijden om feedback en daarbij de behorende uitleg te krijgen.
Uiteindelijk wordt je gescoord op "het rijden van een proefje" niet zozeer op de juistheid van de africhting.
Het proefje zou vanzelf moeten komen als gevolg van de africhting, maar dat is in de praktijk bij de meeste mensen (waaronder mijzelf

) gewoon niet het geval.

Competitie brengt een drang in mensen naar boven, waarvan ik me afvraag hoe goed dat samen gaat met paarden.

**Geplaatst**: 15-10-10 06:51

Geplaatst: 15-10-10 06:51

sanne83 schreef:
In theorie klinkt het allemaal heel mooi en ben ik het ook met je eens, alleen werkt het niet zo in de praktijk.
In de praktijk zie ik dat mensen die meer gaan nadenken over hun rijden en zelfkritiek hebben, zich juist beginnen af te keren van wedstrijden.
Als ik zo om me heen kijk, rijden weinig mensen wedstrijden voor de geweldige feedback, het is meer een winstpunten&prijzen-jacht.
Als ik feedback wil dan ga ik liever naar een clinic, daar krijg je meestal veel gerichtere feedback.

Willen presteren is niet automatisch een bedreiging voor het welzijn van het paard, maar is er wel erg nauw mee verbonden.
Dat heeft trouwens verder niets met wedstrijden te maken, is meer een instinct van de mens, kan ook op hele andere vlakken zijn.

Niet helemaal met je eens. Ik(kan niet voor anderen spreken natuurlijk) streef ernaar om een ontspannen maar toch sterke en spectaculaire proef neer te zetten. Ik heb liever 160 punten en complimentje over hoe ik dingen oplos dan 200 punten zonder compliment. Mijn doel ik dan ook om van verschillende jury's complimenten over de ontspanning te krijgen.

EDIT: en tuurlijk vind ik het leuk om prijzen te pakken en winst mee naar huis te nemen, maar wel graag mét complimenten erbij

Dat je echt de jury blij maakt met de proef...

**Geplaatst**: 15-10-10 08:26

Re: Paarden in de topsport

Geplaatst: 15-10-10 08:26

Dan vraag ik me af in welke klasse je gereden hebt Sanne. Als je verder komt krijg je namelijk met een slechte africhting echt wel een deksel op je neus bij de kundige juryleden. En sowieso wordt het dan steeds moeilijker om de proeven goed rond te rijden. De kans dat je door de mand valt wordt steeds groter.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-10 08:45

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-10 08:45

Ik heb met aandacht gelezen en snap heel goed je punt Jasmijn.
Wat jury betreft.... Ja, je moet natuurlijk ieder zijn leerproces gunnen, maar om met een concreet voorbeeld te komen...

Toen ik nog in Nederland woonde, kwam ik regelmatig (regelmatiger dan nu) op concoursen omdat ik familieleden en vrienden heb die graag wedstrijd rijden. En zolang de vriendelijk rijden, zal ik zeker geen commentaar leveren.
Want wie ben ik om dat te doen?
Integendeel... ik moedig aan en leef mee.
Maar goed... het voorbeeld... Jeugdkampioenschappen springen.
Een opgeschoten meid op een pony komt de ring binnen en slaat letterlijk haar paard over iedere hindernis heen. En dan bedoel ik echt niet een tikje voor een hindernis, maar ruim van te voren erop slaan en dat blijven doen totdat ie in de lucht hing.
Het kind won.
Daar stel ik dan mijn vraagtekens bij, mn richting jury.
Wat de vraag betrof of een jury ziet of een paard in de krul getrokken is of niet...Dat was echt gewoon een oprechte vraag.

Wat instructeurs betreft... Ik heb er een aantal gehad. Gelukkig een paar goede. Maar... ik heb er ook gehad die vonden dat ik 'het paard meer op zijn flikker moest geven' en het zelfs presteerde om naar me toe te komen toen hij het zat was dat ik dat niet deed en het paard vol met de zweep op zijn gezicht mepte. Hard. Deed het paard iets gevaarlijks? Welnee, hij snapte gewoon de bedoeling nog niet goed. Tuurlijk... ook instructeurs hebben hun leerproces. Maar toch liever niet ten koste van het paard.
Het ligt voor de hand dat ik hier nooit meer heb gelesd.
En ja... de man had een hele stapel diploma's.

Ander concreet voorbeeld. Het paard wat hier staat en waarover ik vertelde. Het verzet moest volgens de instructeur (ook gediplomeerd) worden opgelost met weerstand biedende hand en desnoods even stevig inkomen. Je zegt zelf al dat het een slechte zaak was dat de instructeur en eigenaresse niet zagen dat het niet ging. Daar hoef ik dan, weinig aan toe te voegen. Behalve dan misschien dat de eigenaresse volledig op de instructeur vertrouwde, wat vaak zo is en wat ook zeer begrijpelijk is.

Met het punt over wedstrijdruiters heb je in zoverre gelijk dat uitgerekend zij worden bekritiseert op alles wat ze doen, juist omdat ze met hun prestaties verschijnen. En ja... kritiek is niet altijd mals en niet altijd terecht. Zonder meer mee eens.
Ook hier staan de beste stuurlui vaak aan wal.
In die zin heb je dus gelijk.
En ik begrijp ook wel dat ze het leuk vinden. Zoals gezegd heb ik in eigen kring wedstrijdruiters en ik weet hoe leuk ze het vinden. En ja... als ik in nl ben en er moet een wedstrijd worden gereden, ga ik kijken en aanmoedigen.
En ja... dan zie ik her en der dingen die ik minder leuk vind.
Maar dat wil niet zeggen dat iedere wedstrijdruiter zijn paard 'gebruikt'. Weet ik.
Zo ken ik ook maneges voor wie het paarden slechts een gebruiksvoorwerp is en maneges die zeer zorgvuldig met paarden omgaan
En ik ken recreatieruiters die zorgvuldig zijn en ik zie ook het tegenovergestelde. Absoluut. En het is waar dat ze geen risico lopen op kritiek.

Er is lef voor nodig om een wedstrijd te rijden. Maar ook om een clinic te volgen, thuis les te krijgen of filmpjes te plaatsen met de vraag ' hoe doe ik het en wat kan ik verbeteren'
Want niet iedereen die aan zichzelf werkt en wil leren houdt van wedstrijdrijden. En dat moet op zich ook kunnen.

Ik zou het zo willen stellen:
Wedstrijdruiters zijn niet per definitie mensen die willen presteren ten koste van het paard. Maar het kan wel.
Niet-wedstrijdruiters zijn niet per definitie bosklossers die als een zoutzak op hun paard zitten. Maar het kan wel.

Ik denk dat de mensen die het belang van het paard voor op zetten, elkaar de hand mogen schudden, want ze werken aan het zelfde doel, ongeacht of je wedstrijdruiter bent, bosklosser, klassiek dressuur doet, vrijheidsdressuur beoefend of wat dan ook. Want ik denk dat ze meer gemeen hebben dan op het eerste oog wellicht lijkt.

Wat dat betreft is fouten-kijken niet fraai. Ik heb het ook wel gedaan hoor. Absoluut. Dat beken ik. Maar ik besef dat het geen fraai iets is en dat het wel erg gemakkelijk is om andere te bekritiseren als je zelf buiten schot staat.
Ik tik mijzelf dan ook stevig op de vingers als ik dat doe en dat mogen jullie ook doen.

Neerkijken op mensen die geen wedstrijden rijden, zoals sommige is net zo min fraai. Want ook in deze categorie zitten mensen die keihard hun best doen om hun paard te begrijpen, om hem gezond te houden en om alles goed te doen en alles leren wat los en vast zit.

De reden waarom het gebeurt is misschien begrijpelijk... bij wedstrijdruiters komen de excessen in de belangstelling en bij de niet wedstrijdruiters zien we soms minder fraaie exemplaren in bos of op bokt voorbij komen.
Maar generaliseren is nooit goed.

Ik vind overigens het uitgangspunt van mywishwel wel mooi.

En oh ja.... op de vraag of ik geen fouten maak.
Tuurlijk niet.
Whahahaha
Grapje... Ik maak fouten en nog niet zo weinig.
En voor zover een ander mij niet aan de oren trekt, doe ik het zelf. Om dan weer nieuwe fouten te maken.

Ik weet niet meer wie het was, maar iig een bekend paardentrainer die zei: Gelukkig heb ik veel fouten gemaakt. Anders had ik nooit zoveel geleerd.

Daar hou ik mij dan maar aan vast.

**Geplaatst**: 15-10-10 08:56

Geplaatst: 15-10-10 08:56

Ik vond de film wel erg interessant, en begrijp de strekking. Alleen is het niet zo dat wij dit zelf met z’n allen in stand houden? Mens wil nou eenmaal steeds meer, en voor geld is alles te koop!
Kijk hoever bijvoorbeeld een wielrenner berijd is om te gaan, als het om het ultieme contract gaat. En dan kun je die wielrenner de schuld geven, maar is het niet zo dat de sponsoren geld in sport stoppen dus ook resultaat wensen?
Overal waar men geld in investeert wil men zoveel mogelijk rendement halen, en zal men dus tot uiterste gaan om te beschermen. Ja zolang de bescherming top prestaties oplevert? Denk aan een top paard dat 20 uur per dag op stal staat en zo’n 4 uur per dag uit box komt voor beweging en training? Tuurlijk veel buiten en weide gang is voor paard meest natuurlijk, maar zou een paard nog steeds op z’n top presteren als hij niet gelukkig is?

Ik vindt het lastig, om hier over te oordelen, omdat het nou eenmaal algemeen geaccepteerd is in de topsport dat men eigenlijk meer vraagt dan gemiddeld als goed bestempeld wordt. Grenzen opzoeken en verlegen hoort bij topsport!

Wat ik wel heel zorgelijk vindt is, dat er veel kopieer gedrag plaats vindt, ik denk dat er in lessen veel meer aandacht zou moeten zijn voor, de gevolgen voor het paard ! Ik zie inderdaad heel veel ruiters op zoek naar hoogst mogelijke punten, maar er wordt maar door heel weinig mensen nagedacht over hoe dit te realiseren op een eerlijke manier ook voor je paard.

Mensen vinden het naar mijn mening gewoon heel erg moeilijk om zichzelf eerlijk te beoordelen, en geven dan al gauw niveau paard of jury de schuld.

**Geplaatst**: 15-10-10 14:04

Geplaatst: 15-10-10 14:04

sanne83 schreef:
Dit was niet perse een ik-zie... Meer een het-is-duidelijk dat ik niet de enige ben

Je bent helaas inderdaad niet de enige die altijd ik-zie-ik-zie roept om zijn/haar (voor)oordeel kracht bij te zetten. Maar weinig zijn instaat de discussie concreet en constructief te maken. Dat vind ik altijd jammer.

sanne83 schreef:
Competitie brengt een drang in mensen naar boven, waarvan ik me afvraag hoe goed dat samen gaat met paarden.

In jou geval ging het dus niet goed. En dat is voor iedereen persoonlijk. Jij kunt dat voor een ander niet invullen, net zo min als een ander dat voor jou in kan vullen.

sanne83 schreef:
Als ik nu terugkijk, heb ik niet het idee dat ik echt veel geleerd heb van mijn wedstrijd periode. Meestal commentaar wat een redelijke open deur was.

Tsja, ik vind het dus altijd positief als het commentaar een open deur is, want dan is dat voor mij een bevestiging dat ik van mijzelf dus ook al goed weet waar mijn verbeterpunten liggen. Een bevestiging dat ik dan dus een realistisch beeld heb van mijn kunnen

sanne83 schreef:
Voor hetzelfde geld kan je veel beter een clinic rijden om feedback en daarbij de behorende uitleg te krijgen.

Maar dan heb je misschien een verkeerde verwachting van een wedstrijd/van een jury? Een jury zit er om je te beoordelen, niet om je instructies te geven. Een instructeur is er om je te instrueren. Het voordeel van een beoordeling door een jury is dat die blanco naar je verrichting kijkt. Hij kent jou en je achtergrond niet. Hij kijkt puur naar je verrichting, of dat goed is of niet. Ik neem zelf altijd mijn beoordelingen met mijn instructeur door, zodat we samen kunnen bepalen waar we ons op gaan richten in de training. Om later, op wedstrijd, weer te toetsten of we progressie hebben gemaakt.

Marliesje schreef:
Dan vraag ik me af in welke klasse je gereden hebt Sanne. Als je verder komt krijg je namelijk met een slechte africhting echt wel een deksel op je neus bij de kundige juryleden. En sowieso wordt het dan steeds moeilijker om de proeven goed rond te rijden. De kans dat je door de mand valt wordt steeds groter.

Dat is mijn ervaring ook (hier weer een ervaring uit de eerste hand) Een goede africhting en goed presteren gaan hand in hand. Je kunt een keer geluk hebben, maar op de lange termijn ga je echt op je neus als dingen niet goed bevestigd zijn.

liljebo schreef:
Maar goed... het voorbeeld... Jeugdkampioenschappen springen.
Een opgeschoten meid op een pony komt de ring binnen en slaat letterlijk haar paard over iedere hindernis heen. En dan bedoel ik echt niet een tikje voor een hindernis, maar ruim van te voren erop slaan en dat blijven doen totdat ie in de lucht hing.
Het kind won.

Dit is geen ervaring uit de eerste hand, dus daar kan ik weinig mee. Ik ben er niet bij geweest, ik heb het niet gezien. Degene om wie het gaat neemt ook geen deel in dit topic, dus haar kunnen we ook niets vragen. Ik vind dit te weinig grond om zomaar op jou waarnemingsvermogen te vertrouwen. Illustreer je voorbeeld met een flimpje of zo en dan kunnen we bomen over of ik het met je eens ben of niet.

liljebo schreef:
Ander concreet voorbeeld. Het paard wat hier staat en waarover ik vertelde. Het verzet moest volgens de instructeur (ook gediplomeerd) worden opgelost met weerstand biedende hand en desnoods even stevig inkomen. Je zegt zelf al dat het een slechte zaak was dat de instructeur en eigenaresse niet zagen dat het niet ging. Daar hoef ik dan, weinig aan toe te voegen. Behalve dan misschien dat de eigenaresse volledig op de instructeur vertrouwde, wat vaak zo is en wat ook zeer begrijpelijk is.

Voorbeeld is niet concreet want het gaat over een derde, die hier niet meedoet.... Tegen welke rijtechnische problemen loop jij zelf aan? En wat zegt jou instructeur daarvan? Misschien kunnen we het dan even hebben over de deskundigheid van jou eigen instructeur? Dan hebben we de info uit de eerste hand.

liljebo schreef:
Want niet iedereen die aan zichzelf werkt en wil leren houdt van wedstrijdrijden. En dat moet op zich ook kunnen.

Hoeft ook niet. Maar als iets jouw eigen ding niet is, kun je misschien ook eens proberen een ander in zijn waarde te laten wiens ding dat wel is. Je kunt ook bedenken dat sommige dingen je eigen voorstellingsvermogen soms voorbij gaan omdat je nu eenmaal als mens een ander karakter hebt. Voor sommige levert het rijden van een proef zoveel stress op dat ze daar niet mee om kunnen gaan, en dat ze er dan dus ook geen plezier aanbeleven. Dat kan. Voor hen zal het misschien moeilijk voor te stellen zijn dat anderen er wel plezier aan kunnen beleven, en met die soanning kunnen dealen. Maar toch is het zo. het siert je als mens als je je eerst eens probeert in te leven in een ander, voordat je oordeelt.

En wat mij betreft mogen gerust dingen ter discussie worden gesteld, maar niet enkel op basis van ik-zie-ik-zie, zonder verdere aanvullende info. Dat is namelijk niet iets ter discussie stellen, maar stemmingmakerij.

Als ik zeg: alle recreatieruiters hebben geen geld voor een goede verzorging, kunnen niet rijden en laten hun paard in de blub op een kaal landje staan. Met de beargumentatie: en dat is zo omdat ik dat zie. Dan verwacht ik ook niet dat mensen mij serieus gaan nemen.

liljebo schreef:
Ik zou het zo willen stellen:
Wedstrijdruiters zijn niet per definitie mensen die willen presteren ten koste van het paard. Maar het kan wel.
Niet-wedstrijdruiters zijn niet per definitie bosklossers die als een zoutzak op hun paard zitten. Maar het kan wel.

Maar dit zijn nog altijd suggestieve stellingen... En verder... alles kan... Een mens kan goed zijn voor zijn paard of niet. Dat kan ook, maar zonder concrete situaties of verdere onderbouwing zegt het helemaal niets.

Er zijn nog altijd geen cijfers, afkomstig uit statistische en objectief onderzoek over wie nu wel en niet goed met zijn paard omgaat, en dan gerangschikt naar discipline zodat we die met elkaar kunnen vergelijken. De meeste (voor)oordelen die hier rondcirculeren zijn gebaseerd ik-zie-ik-zie verhalen... En in geen sport zijn mensen met een narcistische inslag zo vertegenwoordigd als in de paardensport. Daarom ga ik, nogmaals, alleen echt inhoudelijk in als de situatie concreet gemaakt kan worden. En algemene uitspraken/oordelen over andere disciplines in de zin van goed/slecht, die zul je van mij niet horen. Ik zal ook nooit de (naar mijn mening) onkunde van een ander in mijn omgeving hier ter discussie stellen. Ik vind dat zo zinloos. Als je echt iets ziet wat niet door de beugel kan, dan moet je diegene direct aanspreken. Of de Dierenbescherming bellen. Of een federatievertegenwoordiger waarschuwen.

liljebo schreef:
Wat dat betreft is fouten-kijken niet fraai. Ik heb het ook wel gedaan hoor. Absoluut. Dat beken ik. Maar ik besef dat het geen fraai iets is en dat het wel erg gemakkelijk is om andere te bekritiseren als je zelf buiten schot staat.
Ik tik mijzelf dan ook stevig op de vingers als ik dat doe en dat mogen jullie ook doen.

Fijn dat je het zo opvat :Y)

**Geplaatst**: 15-10-10 14:26

Re: Paarden in de topsport

Geplaatst: 15-10-10 14:26

Ik zou mezelf echt nog geen wedstrijdruiter durfen noemen, heb net de eerste twee winstpunten met m'n nieuwe paard binnen. We hebben keurig eerst een half jaar opgebouwd, toen eerst eens rustig gestart in de B op eigen terrein. Paard staat iedere dag een flink aantal uren op het land, we gaan wekelijks het bos in om eens lekker de benen te strekken. Dus ik denk niet dat mijn paard nou zoveel te klagen heeft.

Maar ik weet dat ik ontzettend prestatiegericht ben. Ik zou nu al het liefst ieder weekend op wedstrijd gaan (doe ik niet). En droom al over Z (of meer) rijden

. Ik heb m'n paard ook speciaal gekocht omdat ik zo ver mogelijk wil komen. Ik krijg 1x in de week pittig dressuurles. En een aantal dagen in de week ga ik ook hard aan de slag met de dingen die ik in de les heb meegekregen.

Dit is hoe ik het met mijn 'wedstrijdpaard' aanpak. En dat is ook het enige waar ik invloed op kan uitoefenen. Wat anderen met hun paarden doen, kan ik weinig mee.

Ik kan ook niet zeggen dat ik het beeld dat hier door sommige mensen geschetst wordt deel. Ik jureer minstens 1x in de maand. Dus ik kom nog wel eens ergens. Tuurlijk zie ik slechte ruiter, mensen die niet kunnen rijden, kromme paarden, dat hou je altijd. Maar voor het overgrote deel zie ik mensen die hun best doen, en het beste met hun paard voor hebben.

**Geplaatst**: 15-10-10 15:34

Geplaatst: 15-10-10 15:34

jasmijn78 schreef:
En wat mij betreft mogen gerust dingen ter discussie worden gesteld, maar niet enkel op basis van ik-zie-ik-zie, zonder verdere aanvullende info. Dat is namelijk niet iets ter discussie stellen, maar stemmingmakerij.

Als ik zeg: alle recreatieruiters hebben geen geld voor een goede verzorging, kunnen niet rijden en laten hun paard in de blub op een kaal landje staan. Met de beargumentatie: en dat is zo omdat ik dat zie. Dan verwacht ik ook niet dat mensen mij serieus gaan nemen.

Als dit jouw ervaring is, prima!
Daarom zijn er objectieve metingen nodig wbt welzijn. Dan pas kan je iets zeggen over welzijn in alle verschillende afdelingen van de paardensport.

wbt wedstrijden zijn er duizenden casus die aangeven dat het prestatie-instinct van de mens er voor zorgt dat er over heel veel grenzen heen wordt gegaan. Helaas in de paardensport gaat dat meestal om de grens van het paard.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-10-10 17:07

Geplaatst door de TopicStarter : 15-10-10 17:07

Jasmijn, ik begrijp dat je zoiets hebt.... ze kan wel van alles zeggen... voor hetzelfde geld zit ze hier een verhaaltje op de mouw te spelden om haar gelijk te halen...
Dat is niet de bedoeling.
En als ik flink ga graven op internet kom ik vast wedstrijden tegen die een soortgelijk beeld laten zien.
En dan kom ik minstens zoveel jojo's tegen die idiote dingen uithalen ten koste van het paard die niets met wedstrijden te maken hebben.

Maar dat heeft weinig zin, denk ik.

Het is echter niet zo dat ik mij niet in probeer te leven in wedstrijdruiters. Ik doe erg mijn best om jullie posts serieus te lezen en ik denk erover na. En zoals gezegd heb ik ook naasten die wedstrijd rijden en die ik ook aanmoedig vanaf de zijlijn.

Het is ook niet de bedoeling om mensen niet in hun waarde te laten. Ik weet dat je mensen niet over een kam kunt scheren; wedstrijdruiters niet en niet-wedstrijdruiters niet.
De meeste zijn welwillend.
Ik heb ook mijn best gedaan om dat in de vorige post aan te geven

Dat echter toch nog wel regelmatig over de grenzen van het paard wordt gewalsd in de wedstrijdsport, is denk ik wel een algemeen gegeven. Regelmatig komen excessen voor. Ook hier en zeker in de drafsport
Onlangs zijn hier nog trainers aangeklaagd vanwege gebruik van electrische shocken om paarden harder te laten lopen. Bekende trainers.
Ik denk dat dergelijke dingen altijd en overal voorkomen en ja... men is geneigd te denken dat geld en prestatiedwang dat risico vergroot.

Maar ja... dan moet ik ook weer eerlijk zijn...
Er is ook menig paardeneigenaar die zijn paard niet goed verzorgd, (echtgenoot heeft laatst nog een berichtje doorgegeven aan de DB vanwege een broodmager paard zonder water op een kale wei... is gelukkig wat aan gedaan), handelaars die paarden als wedstrijdpaard verkopen terwijl het van alles mankeert, recreatieruiters die volop rondcrossen in de bossen met paarden op weggedrukte ruggen en zich niet bekommeren over goed gebruik van rug e.d. van het paard, zogenaamde paardentrainers die er een potje van maken (zie you tube), mensen die een paard niet aankunnen en zwaar materiaal gebruiken om hun kennis en kunde te verbloemen (wat dacht je van hengstenketting door de mond?), slachttransporten naar buitenland... noem maar op

Nee.... het is idd niet de wedstrijdruiter, maar de mens in zijn algemeenheid die nog wel eens het welzijn van de paarden met de voeten wil treden... denk ik dan.
En in die zin kan het geen kwaad om dat te toetsen.

En mijn instructeur... heb ik momenteel niet. Sterker nog... ik rij momenteel niet, want mijn paard revalideert van nek en rugproblemen waar ik het over had.
Ik doe wel gymnastiserende oefeningen vanaf de grond met haar onder begeleiding van een fysiotherapeut en ze staat onder medische controle.

**Geplaatst**: 15-10-10 22:16

Geplaatst: 15-10-10 22:16

sanne83 schreef:
wbt wedstrijden zijn er duizenden casus die aangeven dat het prestatie-instinct van de mens er voor zorgt dat er over heel veel grenzen heen wordt gegaan. Helaas in de paardensport gaat dat meestal om de grens van het paard.

Nogmaals, 90% zijn ik-zie-ik-zie verhalen, waarvan ik heel vaak vermoed dat de waarneming van de vertellen flink gekleurd is door afgunst en ondeskundigheid en een voorliefde voor foutenkijken. Over de grens van een paard gaan is niet discipline gerelateerd. Jij kunt in ieder geval je punten weinig concreet maken, dus discusieren met jou over wedstrijdsport is wat mij betreft verder zinloos...

liljebo schreef:
Dat echter toch nog wel regelmatig over de grenzen van het paard wordt gewalsd in de wedstrijdsport, is denk ik wel een algemeen gegeven.

Maar waarop baseer jij dat dat een algemeen gegeven is? Omdat een harde kern fundamentalistische naturals propaganda aan het voeren is tegen wedstrijdsport?

In tegenstelling tot niet georganiseerde disciplines als NH, barokke dressuur etc. is er nergens zoveel controle en aandacht voor het welzijn van het paard als in de wedstrijdsport. Ga je over de schreef in de wedstrijdsport en wordt je geschaakt dan kom je voor de tuchtcomissie van de KNHS en kun je ene (dikke) boete, tijdelijk gebanned van wedstrijden of zelf volledig geroyeerd worden als lid van de KNHS, wat inhoudt dat je in Nederland NOOIT meer aan wedstrijden mag deelnemen. En ik weet niet of je bekend bent met het blad Paard en Sport, maar daarom worden alle uitspraken (en er worden regelmatig uitspraken gedaan) vaak met naam en toenaam gepubliceert. Dus naast dat je voor schoftig gedrag dus gestraft wordt door de KNHS wordt je ook nug eens publiekelijk aan de schandpaal genageld. Zeker ook in de basissport.

Ik heb als basis en als subtopruiter al regelmatig mijn paard aan een dopingcontrole moeten onderwerpen. (en de uitslag was altijd goed

)
Op officiele wedstrijden is ALTIJD een federatievertegenwoordiger aanwezig. Nu kan die natuurlijk wel eens wat ontgaan, maar als jij op wedstrijd iets ziet dat niet door de beugel kan, kun je dit dus altijd melden.

In niet georganiseerde disciplines, is deze gestructureerde controle er dus niet. Wat ik een zorgelijke ontwikkeling vind bijvoorbeeld is dat mensen zich na een cursus natuurlijk bekappen zichzelf bekapper vinden en hun eigen paard gaan doen. De wildgroei aan dat soort mensen, aan alternatieve goeroe's die mensen met een feelgood verhaal mensen laten denken dat ze gods gift voor hun paard zijn. Van die jokers die experimenteren met join-ups en zo (wat bij een verkeerde toepassing imo pure psychische mishandeling is) Of neem zo'n Bent Branderup... Met zijn ridderorde, of hoe het dan ook heet. Een opleidingsstructuur die in mijn ogen totaal niet aanlsuit bij het beginnersniveau van de gemiddelde recreant in Nederland (waar ze op het laagste niveau al moeten oefenen met allerlei moeilijke oefeningen half-passes etc. Wat natuurlijk heel aantrekkelijk is, want dat geeft d emensen dat het idee dat ze echt met dressuur bezighouden. Terwijl ze in de reguliere dressuur eerst maar eens moeten bewijzen of ze een fatsoelijke overgang kunnen rijden, of een volte kunnen maken. En dat is natuurlijk allemaal niet zo interessant en spannend ) Met in mijn ogen allerlei paardenleed van dien. Daar is geen tuchtcommissie actief... Maar ja, omdat veel goeroes dus vooral een feelgoed verhaal verkondigen, waarbij het afkraken van de wedstrijsport niet zelden achterwege gelaten wordt, staan zij bekend als 'paardvriendelijk', Maar ik heb daar dus dikke twijfels bij.

Mensen die onder het mom van 'rechtrichten' en 'natuurlijk' paardrijden er een sport van maken om met de grootste paardenkneus, die zo rabbig mogelijk in elkaar zit die weer gaan leren hoe zo'n paard 'zijn lichaam moet gebruiken' (wat ik de grootse onzin vind, want je hoeft een paard helemaal niet zijn lichaam te leren gebruiken. Je moet als ruiter alleen leren hem zo min mogelijk in de weg te zitten, en duidelijk te maken wat je van hem wil...). Voor mij is dat geen sport. Want mijn uitgangspunt is dat mijn paard gezond moet zijn voordat ik er op stap. Ik zal ook nooit plezier hebben van een paard dat exterieurmatig zo slecht in elkaar zit dat het met de beste training van de wereld ipv een natte krant, als een ietsje minder natte krant zal gaan lopen. Ik verwacht een prestatie en een bepaalde inspanning van mijn paard, dus ik stel als voorwaarde dat mijn paard naast gezond, dus ook moet beschikken over enig talent en aanleg voor datgene wat ik er mee wil. En verder is mijn grens die van mijn paard. (maar misschien is de grens van mijn kunnen wel eerder bereikt dan die van mijn paard

)

liljebo schreef:
want mijn paard revalideert van nek en rugproblemen waar ik het over had.
Ik doe wel gymnastiserende oefeningen vanaf de grond met haar onder begeleiding van een fysiotherapeut en ze staat onder medische controle.

Tsja, aan wat jij doet zou ik dus geen plezier beleven... Ik zou nooit een niet-gezond paard zonder dressuuraanleg kopen en die als 'opknap project' willen. Aan de ene kant kun je denken: goed dat er mensen zijn die zo'n dier nog wel willen. Anderzijds denk ik: ik weet niet of zo'n dier altijd wel goed af is bij van die mensen die het dan toch weer (met soms alle goede bedoelingen ten spijt) aan het lopen gaan proberen te krijgen.

Laat zo'n dier lekker in het land lopen met (vervroegd) pensioen, of als je daar geen gelegenheid, ruimte of geld voor hebt, maak er dan een einde aan.

**Geplaatst**: 15-10-10 23:03

Geplaatst: 15-10-10 23:03

jasmijn78 schreef:
In niet georganiseerde disciplines, is deze gestructureerde controle er dus niet. Wat ik een zorgelijke ontwikkeling vind bijvoorbeeld is dat mensen zich na een cursus natuurlijk bekappen zichzelf bekapper vinden en hun eigen paard gaan doen. De wildgroei aan dat soort mensen, aan alternatieve goeroe's die mensen met een feelgood verhaal mensen laten denken dat ze gods gift voor hun paard zijn. Van die jokers die experimenteren met join-ups en zo (wat bij een verkeerde toepassing imo pure psychische mishandeling is) Of neem zo'n Bent Branderup... Met zijn ridderorde, of hoe het dan ook heet. Een opleidingsstructuur die in mijn ogen totaal niet aanlsuit bij het beginnersniveau van de gemiddelde recreant in Nederland (waar ze op het laagste niveau al moeten oefenen met allerlei moeilijke oefeningen half-passes etc. Wat natuurlijk heel aantrekkelijk is, want dat geeft d emensen dat het idee dat ze echt met dressuur bezighouden. Terwijl ze in de reguliere dressuur eerst maar eens moeten bewijzen of ze een fatsoelijke overgang kunnen rijden, of een volte kunnen maken. En dat is natuurlijk allemaal niet zo interessant en spannend ) Met in mijn ogen allerlei paardenleed van dien. Daar is geen tuchtcommissie actief... Maar ja, omdat veel goeroes dus vooral een feelgoed verhaal verkondigen, waarbij het afkraken van de wedstrijsport niet zelden achterwege gelaten wordt, staan zij bekend als 'paardvriendelijk', Maar ik heb daar dus dikke twijfels bij.

Zo he, dit is echt een gevalletje pot verwijt de ketel

Als anderen "iets zien" dan is het allemaal onzin en nu staat hier echt het meest ononderbouwde, subjectieve stukje van wat jij allemaal (op internet?) gezien hebt.
heb je ooit bedacht dat er een reden is waarom er zoveel controle is op een wedstrijd? Om competitie vervalsing tegen te gaan...
Als er geen competitie is, dan zijn er uberhaupt een stuk minder excessen.
Geen wielrenner die voor de lol fietst en doping gebruikt hoor

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-10-10 09:50

Geplaatst door de TopicStarter : 16-10-10 09:50

jasmijn78 schreef:
[
liljebo schreef:
Dat echter toch nog wel regelmatig over de grenzen van het paard wordt gewalsd in de wedstrijdsport, is denk ik wel een algemeen gegeven.

Maar waarop baseer jij dat dat een algemeen gegeven is? Omdat een harde kern fundamentalistische naturals propaganda aan het voeren is tegen wedstrijdsport?

In tegenstelling tot niet georganiseerde disciplines als NH, barokke dressuur etc. is er nergens zoveel controle en aandacht voor het welzijn van het paard als in de wedstrijdsport. Ga je over de schreef in de wedstrijdsport en wordt je geschaakt dan kom je voor de tuchtcomissie van de KNHS en kun je ene (dikke) boete, tijdelijk gebanned van wedstrijden of zelf volledig geroyeerd worden als lid van de KNHS, wat inhoudt dat je in Nederland NOOIT meer aan wedstrijden mag deelnemen. En ik weet niet of je bekend bent met het blad Paard en Sport, maar daarom worden alle uitspraken (en er worden regelmatig uitspraken gedaan) vaak met naam en toenaam gepubliceert. Dus naast dat je voor schoftig gedrag dus gestraft wordt door de KNHS wordt je ook nug eens publiekelijk aan de schandpaal genageld. Zeker ook in de basissport.

Ik heb als basis en als subtopruiter al regelmatig mijn paard aan een dopingcontrole moeten onderwerpen. (en de uitslag was altijd goed )
Op officiele wedstrijden is ALTIJD een federatievertegenwoordiger aanwezig. Nu kan die natuurlijk wel eens wat ontgaan, maar als jij op wedstrijd iets ziet dat niet door de beugel kan, kun je dit dus altijd melden.

Wat ik nu dan weer erg jammer vindt, is dat je met die quote datgene wat ik schrijf volledig uit zijn verband rukt.
IK geef, en gaf ook in eerdere posts, zeer duidelijk aan dat naast de excessen in de wedstrijdsport, soortgelijke problemen in de recreatie/ Handel/wouldbe trainers etc voorkomen.
Ik heb het gevoel dat je in dat opzicht selectief leest omdat je er vanuit gaat dat ik met een hetze bezig ben tegen wedstrijdruiters. Dat is niet het geval en als je nauwkeuriger leest, zie je dat ik exact dezelfde bedenkingen heb in iedere situatie waarbij met paarden omgegaan wordt.
Je gaat, voor mijn gevoel, compleet voorbij aan het feit dat ik je reacties steeds zeer serieus heb genomen en alles behalve aanvallend heb willen zijn.
Ik ben alleen ingegaan op de strekking van de reportage, dat aan het welzijn van paarden voorbij kan worden gegaan op ieder niveau. Zowel in de wedstrijdsport als thuis, als in de handel, in de manege etc.
Het gebeurt dus niet per definitie... maar het gebeurt wel
Ik noemde een voorbeeld van de trainers die hier zijn aangeklaagd in de drafsport
Daarmee wil ik al net zo min zeggen dat drafsport niet deugd.
Ook daarin zijn goede trainers en stallen.
Silja bv komt van een zeer zorgvuldige eigenaar. Is 8 jaar op de baan geweest, veel geld verdiend en het paard is lichamelijk en psychisch kerngezond. Een diva zelfs.
Ik bedoel maar...
Dus het zou prettig zijn als je in overweging neem dat ik niet de wedstrijdsport aanval, maar het punt waar het welzijn van paarden in gedrang komt, altijd en overal.

jasmijn78 schreef:
In niet georganiseerde disciplines, is deze gestructureerde controle er dus niet. Wat ik een zorgelijke ontwikkeling vind bijvoorbeeld is dat mensen zich na een cursus natuurlijk bekappen zichzelf bekapper vinden en hun eigen paard gaan doen. De wildgroei aan dat soort mensen, aan alternatieve goeroe's die mensen met een feelgood verhaal mensen laten denken dat ze gods gift voor hun paard zijn. Van die jokers die experimenteren met join-ups en zo (wat bij een verkeerde toepassing imo pure psychische mishandeling is)

100% mee eens.

jasmijn78 schreef:
Of neem zo'n Bent Branderup... Met zijn ridderorde, of hoe het dan ook heet. Een opleidingsstructuur die in mijn ogen totaal niet aanlsuit bij het beginnersniveau van de gemiddelde recreant in Nederland (waar ze op het laagste niveau al moeten oefenen met allerlei moeilijke oefeningen half-passes etc. Wat natuurlijk heel aantrekkelijk is, want dat geeft d emensen dat het idee dat ze echt met dressuur bezighouden. Terwijl ze in de reguliere dressuur eerst maar eens moeten bewijzen of ze een fatsoelijke overgang kunnen rijden, of een volte kunnen maken. En dat is natuurlijk allemaal niet zo interessant en spannend ) Met in mijn ogen allerlei paardenleed van dien. Daar is geen tuchtcommissie actief... Maar ja, omdat veel goeroes dus vooral een feelgoed verhaal verkondigen, waarbij het afkraken van de wedstrijsport niet zelden achterwege gelaten wordt, staan zij bekend als 'paardvriendelijk', Maar ik heb daar dus dikke twijfels bij.

Hierover kan ik weinig zeggen. Ik weet dat Branderup zelf geen beginnelingen aanneemt in zijn lessen. Instructeurs van hem ongetwijfeld wel en daar zullen goede en slechte bijzitten.
Voor mijn gevoel heeft hij em bv Marijke de Jong, veel goede dingen.
Maar ik heb daar geen clinic gevolgd, geen les van gehad, noch iets anders
Dus ik kan en mag er niet over oordelen
Anders wordt het een 'ik denk... volgens mij... ik heb gehoord...'
Heb je zelf les van hem gehad of clinics gevolgd of baseer je je mening op de filmpjes op internet en van wat je hoort en -ik heb gezien-...
Want in dat laatste geval doe je hetzelfde wat je mij verwijt.

jasmijn78 schreef:
Mensen die onder het mom van 'rechtrichten' en 'natuurlijk' paardrijden er een sport van maken om met de grootste paardenkneus, die zo rabbig mogelijk in elkaar zit die weer gaan leren hoe zo'n paard 'zijn lichaam moet gebruiken' (wat ik de grootse onzin vind, want je hoeft een paard helemaal niet zijn lichaam te leren gebruiken. Je moet als ruiter alleen leren hem zo min mogelijk in de weg te zitten, en duidelijk te maken wat je van hem wil...). Voor mij is dat geen sport. Want mijn uitgangspunt is dat mijn paard gezond moet zijn voordat ik er op stap. Ik zal ook nooit plezier hebben van een paard dat exterieurmatig zo slecht in elkaar zit dat het met de beste training van de wereld ipv een natte krant, als een ietsje minder natte krant zal gaan lopen. Ik verwacht een prestatie en een bepaalde inspanning van mijn paard, dus ik stel als voorwaarde dat mijn paard naast gezond, dus ook moet beschikken over enig talent en aanleg voor datgene wat ik er mee wil. En verder is mijn grens die van mijn paard. (maar misschien is de grens van mijn kunnen wel eerder bereikt dan die van mijn paard )

Ook hier weer een vooroordeel, wat je dus anderen op aanspreekt.
Het is absoluut niet waar dat alleen kneusjes rechtrichten en ik ben het er niet mee eens dat een paard niet hoeft te leren om zijn ruiter op juiste wijze te dragen.
Een paard loopt van nature op de voorhand. Je bent het toch met me eens dat juist gebruik van de achterhand voorwaarde is voor een paard om een ruiter te dragen? (iig als je problemen wilt voorkomen)
Ongeacht hoe je daartoe komt.. of dat met rechtrichten, dressuur of wat dan ook is.... je leert je paard zijn lijf goed te gebruiken. Dat doe jij ook als je gaat verzamelen. Een heel normaal gegeven.
En rechtrichten is bepaald niet iets waar branderup patent op heeft. Vrijwel iedere ruiter doet het.
Jij net zo goed, neem ik aan
Het is nl niets anders dan ervoor zorgen dat je paard links en rechts even soepel is. En dat is toch zeer zeker ook in de dressuur een voorwaarde.
Misschien noem je het anders. Maar je doet het wel.
Geen enkel paard is van nature recht.. ieder paard heeft een 'slechte' kant.
En ook een dressuurruiter, vooral een dressuurruiter, wil graag dat het paard aan beiden zijden soepel is en dat vind ik dan weer een zeer goede zaak.
In dat opzicht vind ik het ook goed als springruiters aandacht aan dressuur besteden. En westernruiters (jaja, die richten ook recht... ook zij hebben een soepel paard nodig)
Dus je opmerking 'rechtrichten is voor kneuzen' vind ik persoonlijk nergens op slaan.
[/quote]

liljebo schreef:
want mijn paard revalideert van nek en rugproblemen waar ik het over had.
Ik doe wel gymnastiserende oefeningen vanaf de grond met haar onder begeleiding van een fysiotherapeut en ze staat onder medische controle.

Tsja, aan wat jij doet zou ik dus geen plezier beleven... Ik zou nooit een niet-gezond paard zonder dressuuraanleg kopen en die als 'opknap project' willen. Aan de ene kant kun je denken: goed dat er mensen zijn die zo'n dier nog wel willen. Anderzijds denk ik: ik weet niet of zo'n dier altijd wel goed af is bij van die mensen die het dan toch weer (met soms alle goede bedoelingen ten spijt) aan het lopen gaan proberen te krijgen.

Laat zo'n dier lekker in het land lopen met (vervroegd) pensioen, of als je daar geen gelegenheid, ruimte of geld voor hebt, maak er dan een einde aan.[/quote]

Tja... en hier krijgen we dan de 'ik zal je wel eens even terugmeppen' Mogelijk omdat je je aangevallen voelt, wat nooit mijn bedoeling is geweest.

Even ter informatie... Ik heb het paard nooit gekocht als opknapproject. Integendeel. Ze is gekeurd.
Ik heb de vette pech gehad dat de DA die het paard zou keuren en erg goede kennis in huis heeft, ziek was op het moment van de keuring en ik door de districts-veterinär (streekda) een andere DA gestuurd kreeg die ook veel van paarden zou weten. Helaas bleek het verre van dat en hij heeft cruciale punten gemist.
Ik ging ermee werken, merkte dat er problemen waren en heb haar opnieuw laten onderzoeken, waarbij het aan het licht kwam. En dat heb ik terdege gedaan.
Er is mij duidelijk gemaakt dat het paard jaren met problemen heeft gelopen waarin het rijden met druk iig een zeer grote rol heeft gespeeld (getuige ook mondproblemen/harde mondhoeken) en dat het paard een half jaar nodig heeft om te revalideren. Mits ik er de tijd en energie in steek om het paard de training te geven die het nodig heeft, wordt het echter nog een prima rijpaard voor recreatie, trektochten en bruksridning (soort zweeds trail) wat ik wil gaan doen. Zonder pijn; zonder problemen.
Maar idd... als dressuur en springpaard zal ze nooit meer voldoen omdat het niet aan te raden is haar ooit nog met druk/weerstandbiedende hand te rijden. Niet alleen lichamelijk, maar ook psychisch.

Maar er zijn mensen die heel erg van een paard kunnen genieten zonder dat ze er wedstrijden mee kunnen gaan rijden. (hoewel... in de toekomst sluit ik bruksridning wedstrijdjes niet uit... Maar alleen als we er zin in hebben... het is nl geen doel, hooguit een leuke bijkomstigheid en afwisseling. En misschien wel een toets van ons kunnen)
Zelfs als ze er energie, geld en tijd in moeten steken om ervoor te zorgen dat het paard weer prima in zijn vel zit.
En die daar dan ook voor kiezen, behalve het dier in de wei gooien om er niet meer naar om te kijken of naar de slacht brengen
Stom he.

En voor geval je denkt dat Rappa een zielig paard is of een kneusje zonder toekomst, dan nodig ik je bij deze van harte uit om hier naar haar te komen kijken. Je mag zelfs met de da hier komen praten, met de fysio en met de chiropraktor.
Ze spreken ook engels hoor.
Ik kan je zelfs hun tel.nrs. geven.
Misschien kom je dan nog tot de verrassende conclusie dat je met behoorlijke vooroordelen komt
Hetzelfde wat je anderen verwijt.

**Geplaatst**: 16-10-10 09:57

Re: Paarden in de topsport

Geplaatst: 16-10-10 09:57

Je hebt gewoon in elke tak van de 'sport', ook het natuurlijke en noem maar op, mensen erbij zitten die dingen doen die niet goed zijn voor het paard. Ik denk dat iedereen het daar mee eens is? Ik zal nooit iets uitsluiten totdat ik merk dat het niks voor ons is. Mijn mams en ik, als dressuurruiters, zijn met vorige paard naar Emiel Voest geweest. Dat was een super ervaring. De grootste problemen komen, denk ik, als mensen zelf maar aan gaan kloten, want die en die bekende naam doen het ook zo.

**Geplaatst**: 16-10-10 10:09

Re: Paarden in de topsport

Geplaatst: 16-10-10 10:09

interessant topic ik zal binnenkort eens verder kijken

**Geplaatst**: 16-10-10 10:22

Re: Paarden in de topsport

Geplaatst: 16-10-10 10:22

IK zie ineens wel een heleboel beledigde posts op de reactie van Jasmijn. Maar zij is niet degene die dit topic geopend heeft hè. Het topic is geopend als een directe aanval op de wedstrijdsport. Dan lijkt het me niet zo gek dat er ook reacties komen van mensen in de wedstrijdsport.

Zodra Jasmijn topics gaat openen die specifiek mensen met recreatiepaarden veroordeeld, dan zou ik ook andere reacties verwachten. Maar zulke topics zijn er eigenlijk nooit. Tegenwoordig moeten we allemaal maar de hele dag lol met ons knol hebben, veel rechtrichten. En het summum lijkt wel te zijn als je zonder zadel en hoofdstel over een ander paard heen kan springen

.

Ik vind dat iedereen mag doen met z'n paard wat 'ie wil, maar als je in de aanval gaat met een topic, dan moet je ook wat terugverwachten en incasseren.

**Geplaatst**: 16-10-10 10:29

Geplaatst: 16-10-10 10:29

Anoeska schreef:
Maar ik weet dat ik ontzettend prestatiegericht ben. Ik zou nu al het liefst ieder weekend op wedstrijd gaan (doe ik niet). En droom al over Z (of meer) rijden . Ik heb m'n paard ook speciaal gekocht omdat ik zo ver mogelijk wil komen. Ik krijg 1x in de week pittig dressuurles. En een aantal dagen in de week ga ik ook hard aan de slag met de dingen die ik in de les heb meegekregen.

Dit is hoe ik het met mijn 'wedstrijdpaard' aanpak. En dat is ook het enige waar ik invloed op kan uitoefenen. Wat anderen met hun paarden doen, kan ik weinig mee.

Ik haak hier even op aan.

Even een rekensommetje voor de liefhebber.
Ik heb hier een paard staan van 2001, 9 jaar dus.
Deze is als 4.5 jarige voor de eerste keer gestart (L1). We zijn nu dus ook precies 4.5 jaar verder.
In deze jaren is hij in totaal 80 keer gestart (heb het net even geteld), dat betekent dat we 40x op wedstrijd geweest zijn (2 starts per keer), in 4.5 jaar.
Paard loopt inmiddels bovenin in de PSG en is bijna GP klaar.

Nou zegt dit natuurlijk niets over de diervriendelijkheid van de trainingswijze natuurlijk. Waar het wel iets over zegt is de mate van belasting waar dit paard aan heeft blootgestaan.

Ik haal dit maar eens aan omdat dit gewoon een objectieve rekensom is en uit de eerste hand is.
Een waardeoordeel mogen de 'discussieleiders' hieraan geven. Het is gewoon even een voorbeeld voor degenen die wellicht niet thuis zijn in rijden op hoger niveau en zo eens een objectief idee krijgen van de mate van belasting.

**Geplaatst**: 16-10-10 10:34

Geplaatst: 16-10-10 10:34

Anoeska, als je de film had gezien en mijn posts en die van liljebo goed had gelezen, dan had je gezien dat het helemaal niet specifiek over de wedstrijdsport gaat. Ik vraag me dan ook af waarom men zich zo aangevallen voelt.
Ik vind de posts van jasmijn enorm ononderbouwd en erg subjectief.

Ik voel me niet aangesproken, omdat ik helemaal niet bezig ben met AR of join-ups, dus zou niet weten wat ik moet incasseren.

Ik schrijf het nog maar eens op...
Een paar pagina's terug heb ik al geschreven dat er objectieve welzijnsnormen moeten komen, in maneges, wedstrijden, fokkerij, clinics, waar dan ook.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-10-10 11:54

Geplaatst door de TopicStarter : 16-10-10 11:54

MyWishMax schreef:
Je hebt gewoon in elke tak van de 'sport', ook het natuurlijke en noem maar op, mensen erbij zitten die dingen doen die niet goed zijn voor het paard. Ik denk dat iedereen het daar mee eens is? Ik zal nooit iets uitsluiten totdat ik merk dat het niks voor ons is. Mijn mams en ik, als dressuurruiters, zijn met vorige paard naar Emiel Voest geweest. Dat was een super ervaring. De grootste problemen komen, denk ik, als mensen zelf maar aan gaan kloten, want die en die bekende naam doen het ook zo.

Mee eens. Vind het trouwens superleuk als mensen een kijkje nemen in een andere keuken.
Toen ik in de zomer mensen hier op bezoek had die traditioneel en wedstrijd rijden, zijn we ook naar een man hier geweest voor een NH les, 2 uur grondwerk en 1 uur rijden.
Ik kende de man niet, wist niet wat ik moest verwachten en ben weer een ervaring rijker.
Noch ik, noch de mensen die meegingen, zouden op dezelfde wijze willen werken.
Het rondsturen van een paard/in bepaalde richting dirigeren van een aangewezen paard in de kudde was leerzaam, maar ik zou dat thuis niet gaan doen. Bij het rijden waren we passagiers ipv ruiters, in die zin dat er regelmatig (om de haverklap) werd gegraasd omdat een kudde dat ook doet en paarden het tempo in grote lijnen bepaalde. Wij de richting.
Maar we mochten niet aan de teugels komen (bitloos)
Paarden waren dat ook niet gewend. Je stuurde met je zit.
Ik heb geleerd dat ik een veel grotere controlefreek ben dan ik dacht en ik moet zeggen dat het een hele ervaring was.
Zou ik het zo thuis doen... Nee.
De mensen die bij me waren... nee.
Maar we hebben er evengoed veel van geleerd en nog lang iets gehad om over te praten en te discussieren en beter helder te krijgen waarom we zelf de dingen doen zoals we doen.

En die ervaring kun je alleen opdoen als je open staat voor andere dingen, doet, ervaart en dan beslist of het iets voor je is. En dat vind ik eigenlijk altijd een goed idee.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-10-10 12:00

Geplaatst door de TopicStarter : 16-10-10 12:00

Anoeska schreef:
IK zie ineens wel een heleboel beledigde posts op de reactie van Jasmijn. Maar zij is niet degene die dit topic geopend heeft hè. Het topic is geopend als een directe aanval op de wedstrijdsport. Dan lijkt het me niet zo gek dat er ook reacties komen van mensen in de wedstrijdsport.

Zodra Jasmijn topics gaat openen die specifiek mensen met recreatiepaarden veroordeeld, dan zou ik ook andere reacties verwachten. Maar zulke topics zijn er eigenlijk nooit. Tegenwoordig moeten we allemaal maar de hele dag lol met ons knol hebben, veel rechtrichten. En het summum lijkt wel te zijn als je zonder zadel en hoofdstel over een ander paard heen kan springen .

Ik vind dat iedereen mag doen met z'n paard wat 'ie wil, maar als je in de aanval gaat met een topic, dan moet je ook wat terugverwachten en incasseren.

Het is en was niet mijn bedoeling om aan te vallen en ik denk dat ik dat ook meerdere keren aanhaal in mijn posts.
Ik heb ook zeker in het begin gezegd dat ik Jasmijns reacties en de manier waarop waardeerde.
Daarom vind ik het jammer dat ze in de laatste post mijn reactie uit het verband rukt en negeert dat ik echt serieus naar haar argumenten luister en geenszins wedstrijdruiters wil aanvallen.

Mijn stelling is, ook na deze discussie: Daar waar ego/geld/prestatie/show/onkunde de hoofdrol gaat spelen in omgang met paarden, ontstaan het risico dat het welzijn van paarden in het gedrang komt.
Dat is ook de strekking van de docu.

**Geplaatst**: 16-10-10 12:07

Geplaatst: 16-10-10 12:07

Precies

Zo doe ik het ook met lessen (dressuur dan, iets anders doen we, nog, niet). De dingen die ik goed vind/vind werken, neem ik mee, de rest leg ik naast me neer. Ook in de omgang. En nu gaat het natuurlijk lang niet altijd goed

maar zolang ik, mams én paard tevreden zijn, lijken we op degoede weg te zijn.

Vorige jaar rond deze tijd was het de vraag of we ooit nog zouden kunnen rijden met paardlief, nu rijden we dikke winst en krijgen super fijne complimentjes. Voor ons alleen bewijs dat we naar onszelf moeten luisteren en je niet van iedereen iets aan moet trekken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-10-10 12:12

Geplaatst door de TopicStarter : 16-10-10 12:12

LDRD schreef:
Even een rekensommetje voor de liefhebber.
Ik heb hier een paard staan van 2001, 9 jaar dus.
Deze is als 4.5 jarige voor de eerste keer gestart (L1). We zijn nu dus ook precies 4.5 jaar verder.
In deze jaren is hij in totaal 80 keer gestart (heb het net even geteld), dat betekent dat we 40x op wedstrijd geweest zijn (2 starts per keer), in 4.5 jaar.
Paard loopt inmiddels bovenin in de PSG en is bijna GP klaar.

Nou zegt dit natuurlijk niets over de diervriendelijkheid van de trainingswijze natuurlijk. Waar het wel iets over zegt is de mate van belasting waar dit paard aan heeft blootgestaan.

Ik haal dit maar eens aan omdat dit gewoon een objectieve rekensom is en uit de eerste hand is.
Een waardeoordeel mogen de 'discussieleiders' hieraan geven. Het is gewoon even een voorbeeld voor degenen die wellicht niet thuis zijn in rijden op hoger niveau en zo eens een objectief idee krijgen van de mate van belasting.

Ik ken je niet, weet niet hoe je traint, maar zou dan zeggen, puur gebaseerd op deze info, dat je er hard aan werkt om het paard goed voor te bereiden op de taak die het wacht, zonder over te belasten.

Ik weet niet hoe je traint, maar ik kan mij voorstellen dat je het wat meer tijd geeft, minder druk zet,als de wedstrijddruk minder is.
Kan er compleet naast zitten hoor.

Wellicht dat een objectief onderzoek naar paarden in de sport, verschillende manieren van trainen en de gevolgen op lange termijn daar goede info over zou leveren
Maar nogmaals... ik kan mij voorstellen dat een paard wat ruim de tijd krijgt om op te bouwen zonder teveel druk van het 'moeten' presteren, uiteindelijk sterker naar voren komt

Ik kreeg vroeguh les van een instructeur die internationaal military's reed. Ook al een sport met geen beste naam.
Hij heeft zelf echter nooit een ongeluk gehad met zijn paarden en zijn paarden bleven tot op zeer hoge leeftijd gezond en actief
(ik kreeg les op zijn hannoveraan... geweldig paard)
Maar.... zijn paarden waren minstens 10 alvorens hij serieus wedstrijden ging rijden en al die tijd van te voren besteedde hij aan gedegen training.
Hij beweerde dat de ongelukken/letstels voortkwamen uit paarden die te jong deelnamen/te onervaren waren of dat de ruiter te onervaren was. Ergste was altijd een combi daarvan.
Ik ben geneigd om hem gelijk te geven, aan de hand van wat ik bij hem zag
Hij had overigens een zeer prettige manier van omgaan met paarden.

Nomineer dit bericht ×